แซวเค้าไปว่า บ้านอยู่ตรงข้ามนี่เอง ต้องใช้แสตมป์แพงขนาดนั้นเลยหรอ เค้าบอกว่า ต้องส่งไปกรุงเทพก่อนแล้วค่อยมาหนองคายอีกทีหนึ่ง

ไปไหนมาไหนสิ่งที่ป้าแดงต้องทำหากมีโอกาส ก็คือการส่งโปสการ์ดกลับบ้านให้ตัวเอง

เมื่อสัปดาห์ก่อนข้ามไปเวียงจันทน์ ไม่ได้เดินช้อปปิ้งอะไรมากมาย เลยข้ามฝั่งไปส่งโปสการ์ดที่ไปรษณีย์ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับตลาดเช้าพอดี

ที่ไปรษณีย์มีบริการขายโปสการ์ดด้วย คนขายอัธยาศัยดีที่เดียว แต่เสียดายซื้อมาจากตลาดเช้าเสียแล้ว ใบละ 10 บาท

แสตมป์ส่งกลับเมืองไทย 6500 กีบ คิดเป็นเงินไทย คงประมาณ ยี่สิบกว่าบาท ป้าแดงจ่ายไปสองร้อยบาท ได้แสตมป์มา 8 ดวง กับเงินกีบอีก 4000 กีบ คิดตามเค้าไม่ทันหรอกค่ะ เค้าบอกเท่าไร ก็ทำตามเค้าไป

แซวเค้าไปว่า บ้านอยู่ตรงข้ามนี่เอง ต้องใช้แสตมป์แพงขนาดนั้นเลยเหรอ เค้าบอกว่า ต้องส่งไปกรุงเทพก่อนแล้วค่อยมาหนองคายอีกทีหนึ่ง

น้องที่อยู่เคาร์เตอร์นี้ก็อัธยาศัยดีเหมือนกัน แต่ป้าแดงขอประทับตราอย่างเดียว แล้วจะถือกลับไปเอง น้องกลับไม่ทำให้ บอกว่า จะไม่ขลัง บุรุษไปรษณีย์จะไม่มีงานทำ มีเหตุผลๆๆ คนลาวพูดอะไรได้น่ารักน่าฟังมากเลย

 

รอโปสการ์ดอยู่อาทิตย์กว่าๆแล้ว โปสการ์ดก็ยังมาไม่ถึง แค่ข้ามแม่น้ำโขงนิดเดียวเอง ส่วนโปสการ์ดที่ส่งให้คนกรุงเทพบอกมาว่าได้รับแล้ว แสดงว่า เรายิ่งใกล้ยิ่งช้ารึป่าวเนี่ย

สะสมโปสการ์ด เป็นกิจกรรมเล็กๆที่น่าสนใจ ในเวลาที่เงียบเหงาหยิบเอาโปสการ์ดที่บันทึกว่าได้ไปไหนมาบ้าง ใครที่ส่งมาให้ได้ไปไหนมาไหนบ้าง ก็เป็นสุขใจไม่น้อยเหมือนกัน แม้ว่า ส่วนตัวแล้วจะไม่ได้บันทึกอะไรลงไปมากมาย เพียงแค่บอกว่า ณ วันที่....นี้ เราอยู่ที่นี่นะ