ผลการเลือกตั้งออกมาแล้วครับ..

หลายท่านก็คงจะพอที่จะเดาได้ว่าใครจะขึ้นมานั่งเก้าอี้นายกรัฐมนตรีแห่งสยามประเทศแห่งนี้   แต่จะเป็นใครไม่สำคัญหรอกครับ ที่สำคัญและแน่นอนที่สุดอยู่ที่ว่า " สิ่งที่ผู้นำประเทศจะทำในอนาคตนั้นจะนำพาประเทศเราไปในทิศทางใด "  นี่คือสิ่งที่ผมกังวลและคิดไม่ตก

ในอำนาจที่มีอยู่ระหว่าง อำนาจในการปฏิบัติ กับ อำนาจทางนโยบาย  ทุกท่านคงจะรู้อยู่แล้วใช่รึเปล่าครับว่า อำนาจอะไรทำมีพลังมากที่สุด

ในสถานะการณ์ปัจจุบัน " ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน " ของคนในสังคมไทย เท่าที่ผมรู้สึกในตอนนี้นั้นมีอยู่ไม่มากเท่าที่ควรจะเป็น อาจจะเป็นผลมาจากคำว่าประชาธิปไตยส่วนหนึ่งและปัจจัยอะไรต่าง ๆ อีกมากมายที่ทำให้คนไทยด้วยกันแบ่งกันออกเป็นฝักเป็นฝ่ายได้อย่างชัดเจน

บันทึกนี้ผมไม่ได้หวังอะไรมากมายหรอกครับ

ผมหวังเพียงแต่ว่า " ขอให้ผู้นำประเทศคนใหม่นึกถึงประชาชนคนไทยตาดำ ๆ นึกถึงปากท้องของพ่อแม่พี่น้อง นึกถึงความเป็นชาติ ให้ความสำคัญกับการสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน และมีความเป็นผู้นำที่ประชาชนคนไทยจะสามารถพึ่งพาได้  ขออย่าได้มี อคติความอาฆาตพยาบาทแก้แค้น มุ่งสร้างแต่ความดี พัฒนาประเทศให้ยั่งยืนเข้มแข็ง  ให้สมกับที่ท่านเป็นตัวแทนของคำว่า  ประชาธิปไตย "

ขอบคุณครับ
23 ธันวาคม 2550  
หลังคำแถลงการณ์ของหัวหน้าพรรคพลังประชาชน
(ขอให้ชื่อพรรคอย่าเป็นเพียงแค่ภาพชวนฝันเลยครับ)