153 ธรรมชาติแห่งจิต

เห็นหนอ

 

 

 

 

 "ธรรมะแห่งจิต"

อีกภาพหนึ่งในสองภาพสุดท้าย ก่อนที่จะปิดต้นฉบับหนังสือ"หนึ่งคนวาด หนึ่งคนแต่ง" ที่จะนำรายไ้ด้ไปช่วยส่งพยาบาลอาสาไปคลินิควัดไทยกุสินารา อินเดีย

ด้วยความปรารถนาดี

 

[ตันติราพันธ์]

           ธรรมะแห่งจิต        

  ห้วงมหานทีที่พานพบ

จุดบรรจบสุดท้ายไหลลงต่ำ

ไร้พลังยื้อยุดฉุดเหนี่ยวนำ

นี้คือธรรมชาติให้สายคงคา

  ไม่เคยเห็นไหลทวนสวนกระแส

เห็นมีแต่ปล่อยสายสุดปลายผา

จะหินโขด เกาะกั้นไว้ให้ลดรา

แต่ถึงคราน้ำแรงแกร่งก็พัง

 จิตมนุษย์ทั้งหลายคล้ายสายน้ำ

มักลงต่ำตามเหตุกิเลสหวัง

แต่จิตปลี่ยนแปลงได้ไม่จีรัง

หมดพลังกิเลส....เกิดเหตุดี

  จิตทบทวน สวนกระแส ใช่แม่น้ำ

บัวไม่ช้ำ งามนักสมศักดิ์ศรี

เกิดในตม จมสายใต้นที

ดั่งจิตที่ผ่องอำไพกลางสายชล

 .....ขอแต่งกลอนบรรยายภาพ ก่อนสุดท้ายในหนังสือสื่อกุศล ที่อยากให้ทุกคนมีส่วนร่วมในบุญนี้ ด้วยความตั้งใจจริง....

 

 

 

 

 

 

 

[ข้ามสีทันดร]

สวัสดีครับท่านพลเดช

• ธรรมชาติของจิตอีกนัยหนึ่ง เปรียบเสมือนแก้วใส (แจ๋ว)ใช่ไหมครับ แต่ถูกปกคลุมด้วยคราบสิ่งสกปรก (กิเลส)
• สภาพตื่นรู้ เปรียบเสมือนลูกไก่ฟักออกจากไข่ เจอแสงจ้าและโลกกว้างใช่ไหมครับ
• ขอบพระคุณครับ

[พลเดช วรฉัตร]

 

สวัสดีครับ

ครับ จิตวิจิตรมากครับ เป็นอะไรได้ทุกอย่างที่มนุษย์คิดจะเป็น

ถ้าไปอินเดียโดยเฉพาะพาราณาสีจะเห็นชัดถึงความวิจิตรของจิตมนุษย์ครับ

ขอบคุณครับ