พอโตมาอายุยี่สิบกว่า และตอนนี้สามสิบถ้วนแล้ว ข่าวคราวความสูญเสียในบรรดาเครือญาติ ก็ตามมาแปรผันตรงกับอายุ

เมื่อเมษาก่อนลุงก็เสีย มาวันนี้แม่บอกว่าลุงอีกท่านหนึ่งก็เสียวันนี้

ทุกๆ ท่านเลี้ยงผมมาตั้งแต่เด็ก จะมากน้อยก็คือผู้มีพระคุณ

แต่อย่างใดคงปฏิเสธไม่ได้ว่ากาลเวลาเดินไปตลอด กระบวนการเผาผลาญทางร่างกายก็เดินไปตลอด พร้อมทั้งการทำงานหนักของร่างกายกว่าเจ็ดสิบแปดสิบปี พร้อมทั้งเชื้อโรคในบรรยากาศที่มีมากขึ้น และพัฒนาขึ้น

สิ่งหนึ่งที่ระลึกและนึกตลอดเวลา คือ ความรัก ความกตัญญู ที่หลานมีให้ลุง ครับ

ดังนั้นศาสตร์ วิชา ของการบริหารความเปลี่ยนแปลงคงช่วยได้ ทั้งในเรื่องงาน และเรื่องชีวิต ครับ