หนอนตัวเขียวเที่ยวกินดะ 
เช้าหนึ่งอาทิตย์ที่แล้ว กำลังรดนำต้นไม้ ตกกะใจ เพราะว่าอ้าว! ใบต้นกระดาษหายไปไหน เหลือแต่ก้านไป 1 ใบ อีก 2 ใบกำลังแหว่ง ตกใจมากกว่านั้นเพราะเจอะหนอนตัวเบิ้อเริ่ม คือเป็นคนแขยงหนอน ใจหนึ่งอยากจะให้คนมาเขี่ยออกไป แต่เมื่อรวบรวมสติ และลงนั่งมอง เชื่อไหมเราเห็นตาของมัน มันนิ่งมากและเหมือนจะบอกว่า ทำมะ! ต้นไม้ต้นนี้ยังไม่ว่าอะไรฉันเลยขอกินหน่อยไม่ได้หรือไง?... เลยใจอ่อน เออ กินได้กินไป รุ่งเช้าอีกวันก็พบว่าใบทั้งหมดหายไปเหลือแต่ก้านโด่เด่ รวมทั้งยอดอ่อนที่กำลังจะแตกก็ถูกกัดหายไปด้วย หนอนตัวใหญ่ขึ้นน่าเกลียดมากไม่อยากจะมองเลย อยากรู้ว่ากินจุหยั่งงี้จะเป็นผี้เสื้ออะไร พอดีไม่อยู่บ้าน3 วัน จึงไม่รู้ว่าหนอนตัวนี้กลายร่างเป็นผีเสื้อตัวไหน บัดนี้ต้นใบกระดาษ แตกใบออกใหม่แล้ว อีกไม่นานคงสวยเหมือนเดิม พร้อมกับส่งผีเสื้อสู่ธรรมชาติอีก 1 ตัว และผีเสื้อตัวนั้นได้ไปทำหน้าที่ผสมเกสร ดอกต้นมะเฟืองในสวน กลายเป็น ลูกมะฟือง ให้เราได้กินใน 1เดือนข้างหน้านี้ ตอบแทนคุณที่เมตตาไม่ฆ่าหนอน... บอกแล้ว บุญเห็นกันในชาตินี้ ธรรมชาติแบ่งปันกันเสมอ คนซิไม่แบ่งปันและยังแย่งกันอีก
ขอบคุณค่ะ...จะตามมาอ่านอีกนะคะ
ขอบคุณครูอ้อยคะ ที่นอกจากจะแวะมาอ่านบันทึกที่ไม่ค่อยจะมีสาระประโยชน์แล้วยังให้กำลังใจด้วย วันนี้เป็นอีกวันที่ มีความเศร้าจนแทบหมดแรง เพราะมีคนทำให้รู้สึกเสียใจมาก ไม่รู้จะทำอย่างไรดี เลยเปิดบล็อก เมื่อก่อนไม่เคยเข้าใจว่า กำลังใจเหมือนน้ำ หยดลงบนหัวใจที่เหี่ยวแห้งเป็นอย่างไร วันนี้ครูอ้อยทำให้รู้สึกอย่างนั้นนะ
หนูเล็กจ๋า มาอ่านนี้เร็วค่ะ มาเป็นคนแรกค่ะที่...สามีดีเป็นลาภอันประเสริฐแก่ภรรยา