ช่วง2คืนนี้ เหมือนมาตกอยู่ในป่าช้า มานอนเหงา ถ้าไม่ติดต่อผ่านหลวงพ่อ หลวงพี่ หรืออาจารย์โกยผ่านBlog มีหวังขนหัวลุกแน่!!..แต่ในความต่าง มีความดีแฝงเร้นอยู่เสมอ ได้ยินเสียงกบเขียดร้องระงมในธรรมชาติ ท้องฟ้าคืนเดือนมืดเงียบสงบสงัด น่านอนทำสมาธิ ..แต่ทำไม่ได้ เพราะต้องเขียนBlog อุณหภูมิเยี่ยมมาก นอนโดยไม่ต้องเปิดแอร์ เดินไปบริเวณไหนเย็นสบาย เป็นวาระแห่งชีวิต..ที่ได้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่พอดีพอเพียง เสียอย่างเดียว..เวลาอ้างว้างมากๆเช่นนี้ จะสิ้นเปลืองความคิดถึง .. 

  

วันนี้คงประชุมเรื่องยุทธศาสตร์ของมหาวิทยาลัยยกสุดท้าย คงจะขมวดหางเสือกัน ส่วนผมขอเดินทางกลับ กทม.ในช่วงบ่าย คาดว่าจะถึงที่พักประมาณบ่าย4โมง นกขมิ้นเหลืองอ่อนตัวนี้ยังไม่รู้เลยค่ำนี้จะนอนไหน อยากจะเกาะคอนนอนรังเก่า ที่เขาประดับไฟแสงสีแห่งเดิม เขาก็บอกว่าเต็มแล้ว ..ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ หาสื่อเก่าๆไปปูนอนข้างต้นขนุนก็ได้ เผื่อจะมีผีขนุนมานอนเป็นเพื่อน!! 

  • กลุ่มครูบาอาจารย์

 กลุ่มนี้คุยกันยากที่สุด เพราะต่างเป็นผู้รู้ผู้เชี่ยวชาญแต่ละสาขา จะเก่ง/สันทัดกรณี ในมุมของตนเอง ไม่ได้ใคร่ครวญก่อนว่าโจทย์เชิงนโยบายนั้น ต้องการหลอมรวมความหลากหลายให้เป็นหนึ่งเดียว ถ้าเอาความคิด ความเคยชิน มาแจกแจงกัน ยืนอยู่มุมแดง มุมเขียว ยกนวมมากระแทกหมัดตัวเอง ไม่ยอมเดินออกจากมุมมาแตะหมัดกันที่กลางเวที ทั้งๆที่กรรมการเรียกแล้วเรียกอีก น่าปวดกะโหลกมากที่สุด..  <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: purple; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt"> กลุ่มครูพระ </li></ul><p> กลุ่มนี้ยิ่งยาก ทั้งๆที่ท่องสวดมาภาษาเดียวกัน บางทีก็ตีความไปคนละมุม </p><p>-         เอาศีล เป็นตัวตั้งก็มี </p><p>-         เอาสมาธิเป็นตัวตั้งก็มี </p><p>-         เอาปัญญาเป็นตัวตั้งก็มี </p><p>-         แทนที่จะรวมเอาศีล สมาธิ ปัญญา มาหลอมรวมกัน</p><p>-         แต่..ที่ยากสุดๆ คือ..พระครู  </p><ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: navy; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt"> กลุ่มครูบา </li></ul><p align="justify">กลุ่มนี้พูดง่ายใจดี แต่ถ้าไม่เข้าออกตามประตูอิสรเสรี ก็ตาเขียวปัด!! บทจะง่ายก็ทิ้งทุ่นสุดขั้วหัวใจ แต่..บทจะยากขึ้นมา เจ้าประคูณเอ๋ย แม้แต่หางตาก็ไม่แล พวกนี้สถาปนาตัวเองว่า คนแซ่แฮ วางตัวไว้ในฐานะพันธมิตรทางสังคม เข้าไปเจ๊าะแจ๊ะกับกลุ่มอื่นๆทั่วไป เพื่อเรียนรู้เขารู้เรา เมื่อดูแล้ว รู้แล้ว ว่าไม่มีความจริง ก็จะถอยออกมาเงียบๆ ..เคารพในความคิดและศักดิ์ศรีของคน ไม่ว่ากันแม้เรื่องใดๆ อภัยให้เสมอ อภัยให้ตัวเองและอภัยให้กันเอง </p><p align="justify">ความหมางเมิน ความขุ่นข้องหมองใจ เก็บรักษาไว้ก็หาประโยชน์อันใดมิได้ มาที่นี่ยืนมองไปแม่น้ำ..เห็นว่าเป็นโอกาสดีที่จะโยนความขมขื่นทิ้งลงแม่โขง ให้มันไหลลงๆ..ทะเล.. เก็บเอาไว้เฉพาะความรัก ความคิดถึง อันนี้ต้องกอดไว้แนบอก!! ร้อยไม่ทิ้ง พันไม่ทิ้ง  อิ.อิ.. </p><p align="justify">ถาม เจ้าหน้าที่ว่าเวินปลาบึกอยู่ที่ไหน</p><p align="justify">ตอบ เขาชี้มือไปทิศใต้ บอกว่าอยู่ติดตรงนี้เอง        เป็นอ่าวน้ำขนาดใหญ่ ที่ปลาบึกจะฮันนี่มูนเกี๊ยวพรอดรำพันที่นี่!! </p><p align="justify">อะฮ้า!!  ถ้าไม่ถามก็ไม่รู้ การถามเป็นการจัดการความรู้ที่ง่าย สะดวก แต่บางเรื่อง บางทีก็ถามไม่ได้ ไอไม่ดัง !! </p>