แทบไม่น่าเชื่อว่า ฝีมือนี้ เป็นฝีมือของชาวไร่ ที่ทำงานหนักกันมาตลอด

  อีกเพียงสองวัน ก็จะถึงวันสำคัญของคนไทยทั้งประเทศ ที่เรียกกันทั่วไปว่าวันพ่อ

 สถานีอนามัยของผู้เขียน มีกำหนดข้อหนึ่ง คือให้เป็นสถานที่สำหรับจัดพิธีงานเฉลิมพระเกียรติฯ เป็นศูนย์รวมของประชนในพื้นที่ ด้วยเพิ่งมารับราชการ ไม่ครบปีผู้เขียน จึงยังไม่มีประสบการณ์ ในการจัดงานวันพ่อ

   วันนี้ ในที่ประชุม อสม. ผู้เขียนได้มีหัวข้อเตรียมงานวันเฉลิมพระชนมพรรษา ไว้ด้วย แต่แล้วผู้เขียนก็ต้องรู้สึกประหลาดใจ ด้วยชาวบ้าน ที่มาประชุมวันนี้ กลายเป็นผู้ นำเสนอการทำงานขั้นตอนต่างๆ ให้ฟังอย่างชำนิชำนาญ ตามที่เคยปฏิบัติสืบเนื่องมา

 เริ่มตั้งแต่ต้องมีพิธีการตักบาตรพระช่วงเช้า เมื่อถามถึงการนิมนต์พระ เขาก็ถามผู้เขียนว่า ถามลุงเฉียบหรือยัง ลุงเฉียบคนไหนหว่า จำหน้าไม่ได้ จึงขอเบอร์โทรไป เพื่อให้ลุงช่วยนิมนต์พระตามวัด แต่เมื่อลุงเฉียบรับสาย และทราบวัตถุประสงค์จากผู้เขียน ก็มีอันได้ยินเสียงแจ่มใสว่า นิมนต์เรียบร้อยแล้วครับ ได้3 วัด ประมาณ 20 รูป ไม่ต้องห่วง เรื่องพิธีกรรมจะจัดให้ ผู้เขียนก็นึกถึงชาวบ้านที่จะมาใส่บาตร นึกเหมือนกับที่อื่นๆ ต้องแจ้ง เชิญชวนกันล่วงหน้า แต่ผู้ช่วยผู้ใหญ่หญิงคนหนึ่ง ก็บอกว่าชาวบ้านเขารู้แล้ว แต่จะนำรถออกประกาศอีกที ดูเขาจะเตรียมงานกันเรียบร้อย เสียก่อนที่ผู้เขียนจะประชุมเสียอีก

    ชาวบ้านที่นี่ มีศักยภาพ มีความรับผิดชอบ และที่สำคัญมีความจงรักภักดีต่อพ่อหลวงอย่างยิ่งยวด แม้เมื่อเลิกประชุมแล้ว ก็ยังมีผู้หญิงอีกสองสามคน เดินไปหาภารโรง แล้วก็พากันหอบลังใส่ผ้าสีเหลือง มาช่วยกันจีบผ้า ตกแต่งพระบรมสาทิสลักษณ์ของพ่อหลวง อย่างสวยงาม แทบไม่น่าเชื่อว่า ฝีมือนี้ เป็นฝีมือของชาวไร่ ที่ทำงานหนักกันมาตลอด

   วันงานผู้เขียนคงแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย เหมือนงานวันแม่ที่ผ่านมา ทั้งน้องเจ้าหน้าที่ ทั้งชาวบ้าน ต่างช่วยกันจัดงานไป เป็นการสอนผู้เขียนไปในตัว อย่างให้เกียรติ ถึงตรงนี้หมอต้องเปิดกรวย ถึงตอนนี้หมอต้องกล่าวคำสดุดี ถึงตอนนี้ต้อง ....ฯลฯ......

  ผู้เขียนภาคภูมิใจ ที่ได้มารับราชการที่นี่ มาเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน ที่แม้จะดูว่าเป็นชนบท ห่างไกลตัวเมือง แต่พวกเขาได้ทำหน้าที่แห่งคำว่า ราษฎรที่มีความจงรักภักดี ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อย่างมิได้ขาดตกบกพร่องเลย