สำเนียงภาษากำเมืองของคนเมือง มีสำเนียงแตกต่างกันออกไป  ระยะเวลาเกือบ 10 ปีที่อาศัยอยู่ในถิ่นแผ่นดินล้านนา ได้ซึมซับวัฒนธรรมทางภาษามาพอสมควร จึงสามารถแยกได้ว่าสำเนียงพูดอย่างนี้ น่าจะเป็นคนเชียงใหม่ หรือคนเชียงราย ลำพูน  ลำปาง เพราะอู้กำเมืองเหมือนกันแต่สำเนียงต่างกัน และที่อำเภอรอบนอกของ จ.ลำพูน มีชาวไตยอง ที่พูดภาษายองได้ไพเราะน่าฟัง ยังจำบางตอนของเพลงหนุ่มเวียงยองได้ ตอนร้องเพลงหนุ่มเวียงยองร้องไป พักกินบะเกี๋ยงดองไป  ทั้งม่วน ทั้งรำ บะเดี่ยวกึ๊ดเติงห่าแต๊ๆ เลยเจ้า  เนื่ื้ือร้องเพลง จำได้แค่ว่า

"โต๋ผมเป็นคนบ้านไกล๋ เป็นลูกป้อไตอีแมมุนเมิง

................................... ...

ตะวานี๊ผมไปแอ่ว...ขี่รถเจ็บแอว....ยามาฮ่าสีเหลิง

เมื่อแลงมาผมกิ๋นเหล่า  กิ๋นแล้วบ่เมา   กิ๋นเหล่าก๊ะมะเฟิง

.......................................

เพลงยองก็มีตะอี้  ขอหมู่อีปี  อย่าได้ขุ่นเคิง

ผมเป็นลูกคนยอง  ป้อแม่ปี้น้อง  อู้กัี๊นรู้เริง.......

          ถ้าใครจำเพลงนี้ได้  ช่วยเติมเต็มให้ด้วยนะคะ  ดิฉันจำทำนองได้และเล่นกีตาร์เพลงนี้ได้บางตอน  แต่พยายามนึกเนื้อร้องเท่าไรก็คิดไม่ออก  ดิฉันรู้จักนามสกุลคนยองหลายนามสกุล  ผ่านเข้ามาทางนี้ทักทายกันบ้างนะคะ  ดิฉันยกจะตัวอย่างภาษายองเสมอ  ถ้าได้สอนเรื่องของภาษาไทยภาษาถิ่น  การใช้ภาษาถิ่นทำให้เราดูเป็นผู้เชี่ยวชาญพิเศษ และดูดี เพราะนอกจากจะเกิดความภาคภูมิใจในความเป็นมาของตนแล้ว  ยังเป็นความบันเทิงใจของผู้ที่ได้ยินได้ฟังอีกด้วยค่ะ

ทุกครั้งที่ได้มีโอกาสพูดคุยภาษาถิ่นของใครได้ดิฉันรู้สึกภูมิใจ เพราะตนเองก็รู้ภาษาถิ่นอยู่ภาษาหนึ่งคล้ายๆ ภาษาสุโขทัย สนใจติดต่อเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้ค่ะ โอกาสหน้าจะเก็บคำสะหมั่งเคิ้มมาฝากค่ะ