เธอนั้นเป็น เทวี ที่สูงค่า
ฉันเปรียบเป็น คนบ้า ที่อาสัญ
เธอเป็นดาว ควรคู่กับ ดวงตาวัน
เทียบกับฉัน เพียงดิน...แค่กลิ่นตม


หากเปรียบเธอ นั้นเป็น เช่นดั่งหงส์
ฉันนั้นคง เป็นกา ไม่คู่สม
เปรียบเธอเป็น เช่นดั่ง พระจันทร์กลม
ฉันแค่ชม เช่นกระต่าย...ที่หมายจันทร์

.............................................

ณ  ห้วงอารมณ์แห่งความเหงา