เพิ่งกลับมาถึงหาดใหญ่พร้อมสัมภาระที่หนักกว่าขามาหลายเท่า (ด้วยความขยันของคุณเอื้อของเรา) ต้องบอกว่าใจค่อนข้างจดจ่อกับน้องต้นไม้พอสมควรเพราะเพิ่งเห็นกันแว้บเดียวเท่านั้นเมื่อวานนี้ ลากกระเป๋าเข้าห้องทำงานแล้วก็โทรขึ้นไปที่วอร์ดเพื่อถามถึงหลานว่าขึ้นมาอยู่กับคุณแม่จันหรือยัง และจะขออนุญาตเข้าไปแวะเยี่ยมนิดนึง คุณพยาบาลเธอน่ารักมากค่ะ (คราวนี้ขอออกตัวว่าเป็นเจ้าหน้าที่เอาไว้ด้วยค่ะ...นาน...น้าน..จะอยากใช้อภิสิทธิ์สักที)

ปรากฎว่าเปิดประตูเข้าไปที่วอร์ด ก็ได้ยินเสียงพระเอกของเราดังลั่น กำลังบริหารปอดอยู่ค่ะ ป้าโอ๋ได้เห็นน้องต้นไม้ในแบบที่ป้าโอ๋เคยเห็นพี่เหน่น-ลูกชายคนที่สอง คือเธอจะร้องมากมายเวลาที่ผ้าพันตัวของเธอหลวม พอพันผ้าให้แน่นกระชับเธอก็จะหยุดร้องเป็นปลิดทิ้ง ทำให้ป้าโอ๋ได้รูปครอบครัว "ปิยะวัฒน์"มาฝากชาว GotoKnow ที่รอคอยอยู่ โดยระมัดระวังที่จะไม่ใช้แฟลชเลย เพราะน้องต้นไม้ของเราเธอช่างสอดส่ายสายตาแป๋วแหวว ไม่เหมือนเด็กอายุ 2 วันเลยค่ะ

 

และที่บอกต่อได้อีกอย่างคือพระเอกตัวน้อยของพวกเรากินเก่งมากค่ะ ท่าทางคุณแม่จะได้เหนื่อยอีกหลายยก เรามาส่งใจให้คุณแม่คนเก่งของเราให้ได้เรียนรู้กับอีกบทบาทที่สำคัญของชีวิต เชื่อว่าอ.จัน คนเก่งคนดีของเราคงจะได้มีเรื่องเล่าดีๆมาให้เราได้รับรู้จากบทบาทคุณแม่มากมายแน่ๆค่ะ มาตั้งตารอกันนะคะ พร้อมๆกับความเจริญเติบโตของน้องต้นไม้ของพวกเรา...หลานแห่งชาติ GotoKnow (ชอบ tag คำนี้ของคุณ Conductorมากๆเลยค่ะ)