วันนี้ได้ไปนิเทศนักศึกษา ที่ได้ออกไปฝึกงาน ซึ่งเป็นประจำทุกปีที่เราจะต้องออกไปนิเทศ แต่ละที่ก็แตกต่างกัน ไป อย่างเทอมที่แล้วได้ไปที่โรงพยาบาลจิตเวช ก็ได้เจออุปสรรคของนักศึกษาที่ได้ไปฝึกงาน คือ เจ้าหน้าที่ที่ทำงานห้องเดียวกับนักศึกษาฝึกงานได้มีพฤติกรรม อย่างนึงคือ การพูดที่ค่อนข้างหยาบและการแสดงออกในการพูดด้วยการชี้หน้า ซึ่งทำให้นักศึกษาค่อนข้างเครียดและกังวล ก็ได้ไปพูดคุยกับผอ.ฝ่ายบริหาร ก็ได้รับการดูแลอย่างดี เมื่อผู้บริหารทราบเรื่องและก็ทำการแก้ไขปัญได้อย่างเร่งด่วนเพราะผู้บริหารได้เล็งเห็นถึงปัญหา ต่อการทำงานขององค์กรแม้แต่จะเป็นแค่นักศึกษาฝึกงาน อย่างไรก็ดี อุปสรรคเกิดขึ้นกับนักศึกษาเราได้ทุกที่ และวันนี้ วันที่ 27 พย. 50 ได้ไปอีกที่ คือศูนย์คอมพิวเตอร์ ม.ทักษิณ ก็ได้ไปนิเทศ ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น และก็พี่เลี้ยงของนักศึกษา ได้มีการคอมเม้น ให้คำปรึกษาที่ดี เป็นกันเองกันนักศึกษา สอนงานให้ได้ปฏิบัติงานจริงอย่างเต็มรูปแบบ ทำให้ดูมีคุณค่ามากขึ้น ก็เลยรู้สึกประทับใจว่า ในโลกนี้ไม่มีอะไรเลวร้ายไปซะหมดทุกเรื่อง
นักศึกษาฝึกงาน
ชีวิตที่เริ่มต้นแค่ก้าวหนึ่ง ก็ถือว่าประสบความสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง ชีวิตนักศึกษาที่ได้ฝึกประสบการณ์ก็ถือว่าการเริ่มต้น ก้าวแรก
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
paleeyon · 30 พ.ย. 2550
~ฟ้าห่มดาว~ · 30 พ.ย. 2550
supolpp · 30 พ.ย. 2550
ดร. ไสว เลี่ยมแก้ว · 30 พ.ย. 2550
พรรณา · 30 พ.ย. 2550
รู้สึกเห็นด้วยอย่างยิ่งว่า โลกนี้ไม่มีอะไรเลวร้ายไปซะหมดทุกเรื่อง แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนต้องยอมรับได้คือความแตกต่างระหว่างบุคคล ผมมีน้องที่จบจาก ม.ทักษิณ ก็ได้ยินมาว่า ทั้งอาจารย์ บุคลากร และนักศึกษาที่นั้นอยู่กันแบบอบอุ่น มีความเป็นกันเอง ผมก็ขอให้นักศึกษาฝึกงาน รวมถึงคณะผู้นิเทศ อย่างได้ย่อท้อต่ออุปสรรคทั้งปวง เพราะนี่เป็นเพียงบทพิสูจน์แรกของการทำงานร่วมกันในสังคม
สวัสดีค่ะ คุณบ้านเตรียม คุระ
ขอบคุณมากสำหรับการมาเยี่ยมชมและสนใจเรื่องแบบนี้ซึ่งตัวข้าพเจ้าเองจะเป็นห่วงนักศึกษาที่จะออกฝึกประสบการณ์มากและนักศึกษาเองก็จะมาขอคำปรึกษาจากข้าพเจ้าบ่อยๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีและเราได้ดูแลพวกเขาอย่างไกล้ชิดและ เขาจะได้รู้ว่าเวลาพวกเขามีอุปสรรค เขาก็มีเราที่ไม่เคยทอดทิ้งแม้ในเวลาเรียนและเวลาที่จะออกไปฝึกประสบการณ์ให้กับตัวเอง