ความเป็นครู...ไม่มีวันหยุดราชการเลยจริง..จริง

...ไม่ทราบว่า..ตอนเด็กๆ..ชาวg2k เคยร้องไห้ไม่อยากไปโรงเรียนหรือเปล่าคะ..หรือใครที่มีบุตรหลานที่เคยเป็นแบบนี้..คงจะเข้าใจดีว่า..เป็นเรื่องหนักอกหนักใจกับผู้ปกครองขนาดไหน..ผู้เขียนก็เคยเป็นค่ะ..แต่ไม่อยากเล่าเลย..อายค่ะ..ตอนนั้นคิดถึงบ้านมากมาก..อยากแต่จะกลับบ้าน..เลยทำให้ขาดการเรียนรู้ในบางอย่างไป..มานั่งคิดย้อนดูก็รู้สึกเสียดายเหมือนกัน..แต่ก็อย่างว่า.. เอาบทเรียนนี้มาใช้สอนเด็ก..จะได้ไม่เป็นอย่างเราอีก..

แต่วันนี้..เรากลับต้องมารับอีกบทบาทหนึ่ง..ในการโน้มน้าวเด็ก..ที่ไม่ได้คิดถึงคิดถึงบ้าน..แต่คิดถึงโรงเรียนเก่า..คิดถึงเพื่อน..และคิดถึงคุณครู..ให้มีกำลังใจ..เข้มแข็งที่จะปรับตัวเข้ากับโรงเรียนใหม่..และสิ่งแวดล้อมใหม่ๆด้วยความรู้สึกที่เบิกบาน..

วันก่อนนี้..คุณครูแอ๊วได้รับโทรศัพท์จากคุณแม่ของเด็กหญิงคนหนึ่ง.ชื่อว่า..เด็กหญิงหนิง..ผู้มีรอยยิ้มอันเบิกบาน..ทุกครั้งที่สวัสดีคุณครูตอนเช้า...แต่คราวนี้..คุณแม่เธอบอกอย่างกังวลมาตามสายว่า.."คุณครูแอ๊วคะ..ช่วยหน่อยนะคะ..คุณครูช่วยพูดกับหนิงด้วยค่ะ..หนิงเค้างอแงไม่อยากไปโรงเรียน..อยากแต่จะกลับไปอยู่โรงเรียนเก่า..กับคุณครูแอ๊วน่ะค่ะ..ทั้งๆที่เค้าไม่ได้มีปัญหาการเรียนเลยนะคะ..ใครๆก็ชมว่าเค้าเรียนเก่งทั้งนั้น..แต่เค้าเอาแต่กรี๊ดแล้วจะกลับโรงเรียนเก่าท่าเดียว..คุณครูที่นี่ก็ช่วยกันจับกันตั้งห้าหกคนเลยนะคะ..แรงเยอะจริงๆ..คุณครูแอ๊วช่วยพูดให้หน่อยนะคะ.."เอาล่ะสิ..แต่ยังไง..ก็ได้..ไว้ก่อน..ทุกอย่างสบายมาก..แล้วก้มานั่งคิด..เออหนอ..การที่เด็กเค้าติดโรงเรียน ติดเพื่อน..ติดครู..ความผูกพันที่ว่านี้ก็สร้างความทุกข์ได้เหมือนกัน..เหมือนวันนี้..ที่ครูได้กลายเป็นที่ปรึกษาปัญหาครอบครัว.ในประเด็น..คุณแม่ควรทำอย่างไร..ระหว่าง..การอยู่กันพร้อมหน้าครอบครัว..แต่ลูกไม่มีความสุขในการมาโรงเรียน..กับอยู่โรงเรียนเก่า..ที่เด็กปรารถนา..แต่ครอบครัวต้องแยกกันอยู่..คุณครูฟังปัญหานี้แล้วก็เข้าใจทั้งคุณแม่..คุณลูก..แต่เนื่องจากตัวเองก็ยังไม่มีครอบครัว..ก็เลยรับปากว่าจะช่วยคิด..โดยใช้วิธีโทรไปปรึกษาผุ้มีประสบการณ์หลายๆท่าน..ก็ขอขอบคุณมาณ โอกาสนี้ค่ะ.ที่ร่วมด้วยช่วยกัน..เป็นศิราณี..ช่วยคุณแม่เด็ก...ก็เราอยากให้ครอบครัวเค้ามีความสุข..ส่วนความคิดเห็นที่ได้ก็คล้ายกันคือ..เราต้องเลือกความอบอุ่นในครอบครัวแหละก่อน..ส่วนเรื่องการเรียน..การปรับตัวนั้น..มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องใช้เวลา..เวลาจะช่วยให้ทุกอย่างคลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้น..แน่นอน..

หลังจากที่ได้นำความคิดนี้เสนอกับคุณแม่..น้ำเสียงคุณแม่ก็ดูมีความสุขขึ้นอย่างเห็นได้ชัด..แต่ก็ไม่ลืมกำชับคุณครูว่า.."เย็นนี้..รบกวนคุณครูช่วยพูดกับหนิงให้ด้วยนะคะ..แกคิดถึงคุณครูมากเลยค่ะ"  คุณครูฟังแล้วก็เต็มตื้นในหัวใจ..ก็คุณครูเคยได้เห็นแต่เด็กไม่อยากมาโรงเรียนเพราะติดบ้าน..ติดแม่ติดพ่อ.แต่นี่..ไม่อยากไปโรงเรียนเพราะคิดถึงเพื่อน..คิดถึงครู..อืม..แปลกดี.จริงจริง..

..เย็นวันนั้น..คุณครูก็เลยได้พูดคุยกับเด็กทางโทรศัพท์..แค่ได้ยินเสียงเล็กๆ..รับสายทางโทรศัพท์..ก็ทำให้ชื่นใจ

"คุณครูแอ๊วขา..คิดถึงหนูมั๊ยคะ.."

"คิดถึงสิลูก..เพื่อนๆก็คิดถึงหนูทุกคน..โดยเฉพาะนาเดียร์เค้าจะถามครูทุกครั้งว่าครูคิดถึงหนิง..มั๊ยเพราะเค้าคิดถึงหนูทุกวันเลย.."

"คุณแม่บอกหนูว่า..ถ้าหนูตั้งใจเรียนที่นี่..วันไหนคุณแม่ว่าง.คุณแม่จะพาหนูมาเยี่ยมคุณครูกับเพื่อนๆที่โรงเรียนค่ะ..คุณครูแอ๊วขา..หนูจะตั้งใจเรียนไมร้องไห้อีกแล้วค่ะ.." คุณครูก็พูดให้กำลังใจ..และให้ข้อคิดอะไรไปหลายอย่าง..ตอนท้ายคุณแม่ขอพูดสายบ้าง..

"คุณครูคะ..คุณแม่ปลื้มแทนคุณครูเลยนะคะ..สอนเด็กได้ดี..ใครๆก็ชมแกค่ะ.ว่าแกเป็นเด็กน่ารัก..พูดจาไพเราะ..เรียนดี..เค้าเรียนมาสามที่แล้ว..คุณแม่..ไม่เคยเห็นเค้าเรียนที่ไหนแล้วมีความสุขเหมือนเรียนกับคุณครูเลยค่ะ.."   แหม..ก็ชมกันเกินไป..เอาน่า..แต่นี่ล่ะ.คือ..ยาใจ..ที่เป็นผลพลอยได้..จากการที่เราได้สอนพวกเค้า..ด้วยความรัก..ความปรารถนาดี..อย่างจริงใจ..วันนั้น..แน่ใจว่า..ทั้งคุณครูทั้งคุณแม่ก็ปลาบปลื้มพอๆกัน.

มาถึงวันนี้..คุณครูก็ยิ่งมั่นใจว่า..อาชีพครู..ไม่ใช่มีแค่หน้าที่สอนเด็กให้เป็นคนดี..คนเก่งเท่านั้น..แต่ครูที่ดี...จะต้องมีความสามารถใช้ศาสตร์และศิลป์ในการทำให้เด็กเรียนรู้อย่างมีความสุข..และควรเป็นผู้ที่สามารถให้คำปรึกษา..เยียวยาใจ..สร้างขวัญกำลังใจ..ให้กับลูกศิษย์.อย่างเต็มใจ..โดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ..

-------------------------------------------------------------------------

...ลมหนาวพัดพาความสดชื่นมาให้อีกครั้ง...เด็กหญิงตัวน้อยคนนั้น..จะทำอะไรอยู่น๊อ..วันนี้เธอจะเข้มแข็งขึ้นหรือยัง..

-----------------------------------------------------------------------------

ณ  วันนี้..ครูแอ๊ว.อยากเป็นสายลม..ที่พัดเอาความสดชื่น...กำลังใจและความปรารถนาดี..ไปถึงเธอ..เด็กหญิงคนหนึ่ง..ผู้มีรอยยิ้มพิมพ์ใจ..และเสียงที่ชื่นบาน..ให้เธอรับรู้ว่า..ครู..หวังดีต่อเธอเสมอ..และเธอ..จะยังคงอยู่ในความทรงจำของครูและเพื่อนๆ..ป.1/2  ตลอดไป.....