กับคำถามที่เคยมีคนถามผมว่า " ยุคนี้ยุคใหม่ ทำไมต้องเขียนกวี "  เป็นคำถามเมื่อนานมาแล้วที่มาตกตะกอนอยู่ในสมุดบันทึกที่หายไปของผม    จากการกลับมาของบันทึกที่หายไป  ทำให้ผมได้ตระหนักถึงความรู้สึกจากห้วงแห่งเวลาที่หลงลืม   ในสมุดบันทึกนี้ จากบทกวีไม่มีชื่อ  ได้สะท้อนอารมณ์และความรู้สึก แต่ที่มาสะดุดกับคำถามที่ดูเหมือนจะเรียบง่าย แต่การค้นหาคำตอบนั้นดูเหมือนจะยากมากเช่นกัน
.............................

ด้วยคำถามที่ว่า " เขียนกวีทำไม "   ผมเองจะตอบอย่างไรดี
คงจะมีคำตอบที่หลากหลายในความแตกต่าง  แต่ผมก็เชื่อว่าในคำตอบของหัวใจของกวี หัวใจแห่งนักกลอน หัวใจแห่งภาษา  หัวใจที่รักความงดงามแห่งท่วงทำนอง จังหวะของตัวอักษร 

และความจริงอีกประการหนึ่งคือ  " เขียนเพราะอยากจะเขียน เขียนเพราะรักที่จะเขียน "   และหากถามต่อไปว่า  " เขียนเพื่ออะไร "  ตรงนี้แหละครับ  ผมคิดว่าคงจะมีคำตอบมากมายนับไม่ถ้วนรออยู่  อย่างน้อยผมก็รู้ว่า " เมื่อผมเขียนและอ่านบทกวี จังหวะและท่วงทำนองของบทกวีนั้นทำให้จิตใจของผมอุ่น นุ่ม ละมุลขึ้นอย่างเห็นได้ชัด " 

ถ้าเข้ามาอยู่ในโลกแห่งอักษรสุนทรีย์แล้ว  ผมเชื่อครับว่าเราจะมองเห็นคุณค่าของความงดงามในชีวิต

...............................................

       เขียนกวีทำไม, หากใครถาม
เขียนด้วยความ รักกวี ที่ตอบได้
รักถ้อยคำ ความคิด สนิทใน
บันดาลใจ ให้เขียน เพียรกวี

       รักค่อยหลอม เลี้ยงใจ ให้ซึมซ่าน
สู่วิญญาณ รู้สึก กวีศรี
เป็นส่วนหนึ่ง ในชีวิต อิสรีย์
หนึ่งมณี เนตรเนื้อ นพรัตน์

       รัตนารมณ์  ผนึก  อยู่ลึกล้ำ
กระแสโลก กระแสธรรม ร่วมสัมผัส
คลื่นแห่งการ เวลา ถาโถมซัด
ลมทุกข์ภัย  กระพือพัด  ให้จัดเจน

       ให้จัดจ้าน  จัดจ้า  กล้าและแกร่ง
ให้สำแดง  อุดมการณ์  อันโดดเด่น
สัจจาวุธ  วรรณศิลป์  ไม่บิ่นเบน
เกื้อแต่ก่อ  กฎเกณฑ์  ที่เป็นธรรม

       จึงเขียนบท  กวี  เพื่อชีวิต
ที่ด้อยเปลี้ย  เสียสิทธิ์  ระสายระส่ำ
เพื่อสังคม  จะสมดุล  คุณธรรมค้ำ
ไม่เพลี่ยงพล้ำ  แก่พาล  จนพ่ายพับ

       หวังให้คำ  กวี  ที่ขีดเขียน
เป็นคำเฆี่ยน  ใจคน  อยู่ขวับขวับ
เป็นคำหอม  ถนอมกมล  คนแค้นคับ
เป็นคำรับ  รู้ร้อย  สร้อยหัทยางค์

       เขียนกวี  ทำไม  หากใครรู้
เขาย่อมสู่  อาณาจักร  นักสรรค์สร้าง
สร้างอาณาจักร  กวี  ที่รางชาง
กว้างกว่ากว้าง  ไกลกว่าไกล  เวิ้งใจกวี

                         เพียงหนึ่งคำตอบจากคำถามที่ว่า " เขียนกวีทำไม"

จากการกลับมาของบันทึกที่หายไป

จากบทกวีไม่มีชื่อ

..............................................

อยากฟังคำตอบที่หลากหลายจากหัวใจของคนรักกวีเหมือนกันครับ