เมื่อเรารู้ว่าฅนที่รักเราจากไป ห้วใจมันล่มสลาย

แม่มานี

 แม่ คำนี้ใหญ่หลวงนัก

 และ เมื่อเรารู้ว่าฅนที่รักเราจากไป หัวใจมันล่มสลาย ฅนที่เรารักจากไป เรายังหาฅนที่เราจะรักใหม่ได้

 แต่ ฅนที่เรารักนั้น คือ แม่ แน่ใจได้ ว่ารักตัวเราอย่างสุด สุด รักไม่มีเคลือบแคลง รักและห่วงใย ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน จะมีชีวิตอย่างไร ตั้งแต่อยู่ในท้อง ตั้งแต่เข้าอนุบาล ตั้งแต่เข้าเรียนโรงเรียน ตั้งแต่เข้าเรียนอุดมศึกษา หรือ จนกระทั่งเติบโตทำงาน

 ดี แม่ก็ภูมิใจ จำได้ว่าตอนไปเข้าเรียนที่เตรียมทหาร แม่ไม่อยากให้เรียน แม่เป็นห่วงอย่างสุดหัวใจ

 เกิดมาห้าสิบหว่าปีไม่เคยรู้ จนวันหนึ่งพี่เล็กมาเยี่ยมแม่มานีที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ พี่เล็กถ่ายทอดเล่าเรื่องหลายหลายเรื่องให้กับคุณพิชชาที่ไปอยู่เป็นเพื่อนแม่ให้เมื่อ JJ ไปราชการหลายๆโอกาส แม่เป็นห่วงที่ไปเรียนที่เตรียมทหารจนสุดท้ายเลยออกไปเรียนที่กรุงเทพคริสเตียน และ เข้าแพทย์จุฬาได้

 แม่เรียกคำนำหน้าจาก คำว่า "น้องตุ้ม" เป็น "หมอตุ้ม" ตั้งแต่ยังไม่ได้เรียนแพทย์ แววตาของแม่ความหวังดีของแม่ ความปิติของแม่มานีที่รู้เข้าเรียนแพทย์ได้รู้สึกได้ และ ก็สัญญากับแม่ว่าจะออกไปทำงานต่างจังหวัด

 จำได้ว่ากว่าที่จะเข้าเรียนแพทย์จุฬาได้แม่จะเป็นฅนทีอยู่เป็นเพื่อนลูกเวลาดูหนังสือถึงเช้า ทอดหมูทอดสูตรแม่มานีที่ไม่มีในโลกนี้ให้ทานทุกวัน

 แม่มาช่วยสอนภาษาไทยให้ลูกจนสอบได้ ทั้งทั้งที่แม่จบแค่ ประถมสี่ แต่สอนให้ลูกเข้ามหาวิทยาลัยได้ เป็นอะไรที่ลูกมีความภูมิใจ ว่าแม่ไม่ใช่ฅนธรรมดา แม่มานีมีความรู้น้อย แต่สอนลูกทุกฅนจนสามารถเข้าเรียนมหาวิทยาลัยได้หมด

 จำได้ว่าแม่ไม่เคยนอนก่อนลูกเลย ลูกไปไหนมาไหนแม่จะนั่งรอที่หัวบันไดบ้าน รอจนกลับเข้านอนแม่จึงจะหลับ แม่นอนทีหลังแต่ตื่นก่อน

 แม่มานี ตื่นมาเตรียมอาหารให้ลูกๆ แม่ทานข้าวเป็นหลัก ร้านอาหารที่แม่ชอบ คือ ร้านข้าวแกงที่บางรัก แกงที่แม่ชอบ คือ แกงเขียวหวานไก่ไร้หนัง ขนมหวาน คือ ฟักทองสังขยา ร้านอาหารที่แม่โปรดปรานเป็นพิเศษ คือ ร้านดัชนี ขายข้าวแช่เก่าแก่เชลล์ชวนชิม

 แม่ไปทำงานที่สภากาชาด เป็นอาสาสมัคร แต่งชุดเหมือนพยาบาล ตอนนั้นยังงงงง เดี๋ยวมานึก เขากำลังฮิต นี่แหละ "จิตอาสาไง" แม่ทำมาเมื่อสี่สิบปีที่แล้ว

 ทุกทุกครั้งที่มีงานกาชาดแม่จะต้องช่วยงานที่สวมอัมพร แม่ช่วยงานจนกระทั่งได้รับเหรียญกาชาดสมนาคุณ และได้รับพระราชทานเหรียญอะไรก็ไม่รู้ตอนนั้นจากพระหัตถ์องค์สภานายิกาตอนนั้น คือ สมเด็จพระนางเจ้า ลูกเห็นแล้วภูมิใจจริงๆ

 แม่ชอบทำบุญ ทำบุญด้วยการใส่บาตรทุกวัน แม่เป็นนักจัดทัวร์พาลูกๆไปทำบุญตามต่างจังหวัด หลวงพ่อยโสธรแม่ไปเกือบทุกปี แม่จะทำบุญบ้านทุกปี เพื่อนลูกๆจะมากัน อาหารที่ขาดไม่ได้คือหมูสะเต๊ะ แม่เหมาหาบมาเลี้ยงตั้งแต่เป็นนักเรียนBCC เพื่อนๆของลูกจะรอมาปิ้งทานกัน

 ต้องเรียกว่าแม่เป็นคุณเอื้อให้ ญาติ เพื่อนๆ มีเวที มาพบปะกันทุกทุกปี ทานเสร็จของที่จัดเตรียมไว้แบ่งให้กลับทานที่บ้านอีก จนลูกเองก็ติดนิสัยนี้ไปไหนมาไหนจะหาของติดมือไปฝากคนอื่นๆเสมอ

 แม่มาเยี่ยมที่ขอนแก่นไม่บ่อยนัก แต่ทุกครั้งที่มีโอกาสไปกรุงเทพ เช้าวันอาทิตย์จะต้องไปหาแม่ไปทานข้าวด้วยกัน

 แม่จะมีหมูหมักพิเศษเก็บไว้เสมอและทอดให้ทานทุกครั้ง แต่แม่ไม่ทานด้วยนั่งดูลูกและหลานทานจนอิ่ม แล้วแม่จะแอบไปทานตอนล้างจาน ที่บ้านไม่เคยมีผู้รับใช้ แม่ทำทุกอย่าง

 แม่เป็นสถาปนิกออกแบบสร้างบ้านจากบ้านโบราณหลังเดียวที่ซอยเติมทรัพย์ ถนนนเรศ ออกแบบไป สร้างแบบไป คุมงานเองด้วยความรู้เท่าที่แม่มี จนกระทั่งกลายเป็นบ้านสี่หลัง สร้างให้ลูกทั้งสี่คนเสียดายที่ไม่ได้กลับมาอยู่ด้วยเพราะมีภาระกิจอยู่ที่ขอนแก่น

 ท้ายสุดแม่เลยตามมาอยู่ด้วย มานอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ มาอยู่ให้ลูกฅนเล็กที่แม่อยากให้เป็นหมอได้ดูจนวาระสุดท้าย

 เมื่อคืนนี้ประมาณสามทุ่มครึ่ง หลังจากกลับจากภาระกิจที่มหาสารคาม นำทีมท่านอาจารย์ ดร.วรภัทร์ และ ทีมปูนไปทานข้าวมันไก่ ส่งทีมงานที่วัด ก็ไปนั่งที่ห้องแม่ เข้าไปแม่ลืมตาข้างหนึ่ง หายใจหอบน้อยๆ ถามแม่ว่าตื่นแล้วหรือ แล้วก็ไปนั่งข้างๆ เมื่อคืนนี้กะว่าจะอยู่จนดึกๆเพราะเช้าไม่ได้ไปไหน เพราะต้องเตรียมสอนคุณอำนวยชาวป่าไม้นานาชาติ ว่าจะนั่งที่ห้องแม่อีกพรุ่งนี้

 นั่งเตรียมงานไปก็มีน้องพยาบาลท่านหนึ่งที่เป็นเซลล์ขายสารทึบแสงมาขอปรึกษาด้วย ก็ให้คำปรึกษาไป หาข้อมูลไป ฟังเสียงแม่

 สักพักเสียงหายไป แม่นอนหันหลังให้ พอเสียงเงียบก็เข้าใจว่าแม่หลับ จนน้องผู้ช่วยพยาบาลเข้ามาวัดปรอท

 ถึงได้รู้ว่าแม่หลับไปแล้ว หลับตลอดกาล เป็นวันที่

 "สูญเสีย แต่ไม่สูญสิ้น"

 เมื่อเรารู้ว่า ฅนที่รักเราจากไป หัวใจมั่นล่มสลาย

 รักแม่มานี ความดี ความงาม ความเป็นห่วง ความรักที่แม่มอบให้ สุดที่จะพรรณาครับ ลูกจะทำตัวตามที่แม่หวังไว้ แม้อายุราชการก็เหลืออีกไม่นานนัก ไม่ให้ความดีที่แม่อยากให้ทำ แม่ที่อยากให้ลูกเป็นฅนดีสูญสิ้นไปครับ

 ชีวิตครับ เมื่อฅนที่เรารักจากไป

 เฮฮาศาสตร์ไม่ออกเช้านี้ ลิขิตไป น้ำตาร่วงไป

JJ2007