ก็ไม่ต้องเสียใจหรอกลูกรัก...

ครูอ้อยได้เขียนบันทึกมา 2 ตอนเรื่อง...มีลูกสาวเพิ่มอีก 1 คน  และ...มีลูกสาวเพิ่มอีก 1 คน (2) 

จากการที่  มหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งหนึ่ง  ได้ส่งนักศึกษา  มาฝึกสอน  ให้ได้เรียนรู้ด้วยการปฏิบัติจริง  เพื่อการเป็นครูที่ดีในอนาคต   นักศึกษาที่ได้มาอยู่กับครูอ้อย และครูอ้อยเป็นพี่เลี้ยงนั้น  ...ได้ลงทุนลงใจ  มาเช่าหอพักอยู่ใกล้โรงเรียนทีเดียว...

แต่เวลาผ่านไปได้ เพียง 3 วัน  เหตุการณ์ก็...พลิกผัน ให้นักศึกษาต้องเปลี่ยนโรงเรียนที่ต้องไปปฏิบัติการฝึกสอน...อย่างกระทันหัน  ด้วยเหตุผลที่เกี่ยวเนื่องกับ..งบประมาณ  และทุนการศึกษา 

ส่วนของผู้บริหารโรงเรียน  ได้กล่าวต้อนรับ  อาจารย์ที่นำนักศึกษามาส่งในวันจันทร์ที่ผ่านมาด้วยบรรยากาศ.....อบอุ่นมากมาย

   

นักศึกษาทุกคน จำนวนหนึ่ง...ต้องเปลี่ยนแปลงกระทันหัน  โดยเฉพาะ  นักศึกษา  วิชาเอกภาษาอังกฤษที่ครูอ้อยรับผิดชอบ  ต้องเปลี่ยนโรงเรียน 

ในวันนี้  เธอต้องจากไปแล้ว  ครูอ้อยก็เลยคุย..และปัจฉิมนิเทศ...จนกระทั่ง..เย็น  

ครูอ้อยบอกกับเธอว่า...ก็ไม่ต้องเสียใจหรอกลูกรัก...อยู่ที่ไหน ก็เหมือนๆกัน  ...มันขึ้นอยู่กับตัวเอง..อย่างอื่นๆ นั้น..เป็นส่วนประกอบเท่านั้น   มันจะมาเปลี่ยนแปลงความเป็นเรา..ไม่ได้ 

เรื่องที่ครูอ้อยพูดนั้น  ส่วนใหญ่ เป็นเรื่องของการปฏิบัติตนในการเป็นครู...สภาพจิตใจ  ความประพฤติ  ความหนักแน่น  และการใช้ปัญญาในการคิดอย่างรอบคอบ..

เน้น..ควรทำอะไรให้นึกถึงประโยชน์ที่ลงสู่นักเรียนให้มากที่สุด เพราะเราเป็น...ครู...

ที่สำคัญมากที่สุด...ก็คือ....นักเรียน