หาโอกาสดีๆแบบนี้ไม่ค่อยได้ ในการที่ป้าแดงจะไปกินข้าวเย็นกับลุงอู้ดสองต่อสอง (ขนาดพิมพ์ยังรู้สึกเขินเลย...นะนี่)

หาโอกาสดีๆแบบนี้ไม่ค่อยได้ ในการที่ป้าแดงจะไปกินข้าวเย็นกับลุงอู้ดสองต่อสอง (ขนาดพิมพ์ยังรู้สึกเขินเลย...นะนี่)

แม้จะเขิน แต่ก็อยากเอามาขยาย เพราะ มันทำให้ป้าแดง คิดไปถึง สองตายาย ที่รู้จักการแบ่งปัน

 

วันนี้ ป้าแดง สั่งสเต็กเนื้อ

ลุงอู้ดสั่ง ข้าวราดผัดเนื้อโคขุนพริกไทยดำ

อืมม...ป้าแดง รู้สึกรักพี่เสียดายน้องแล้วสิ อยากกินสเต็กก็อยาก อยากกินข้าวก็อยาก

เลยบอกลุงอู้ดไปว่า แบ่งกันนะ

สเต็ก ของป้าแดง ได้ก่อน ก็กินก่อนสิ กินครึ่งเดียวตามข้อตกลง(จริงๆแล้วมันเค็มไป กินไม่หมด :-)))

 แล้วก็นั่งรอ ลุงอู้ด 

 

เลยทำให้คิดไปถึง สองตายาย ที่ไป ร้านแมค แล้วสั่ง แฮมเบอร์เกอร์แค่ชิ้นเดียว

พอได้มา ตาก็จัดการแบ่งครึ่งให้เท่าๆกัน วางลงที่จานของยายอย่างบรรจง

แล้วนั่งมองยายกินเบอร์เกอร์ ด้วยสายตาที่เอ็นดูรักใคร่ทะนุถนอม โดยที่ไม่ยอมกินส่วนที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งของตน

เด็กในร้านรู้สึกชื่นชม คุณตา เป็นยิ่งนัก

คุณตาคงเก็บส่วนที่เหลือ อีกครึ่งหนึ่งไว้ให้คุณยายเป็นแน่

แต่ก็ยังทนไม่ได้ ที่จะเอ่ยถามคุณตาว่า ทำไมไม่กินส่วนที่เหลือของตนละ

คุณตาตอบว่า "ตา รอฟันปลอม จากยาย อยู่น่ะ"