กลับจากการตะลอนชีพจรลงเท้า ต้องรีบลงมือส่งต่อความคิดถึงแล้วค่ะ หลังจากได้รับ tag คิดถึงจากน้องทะเลดาว.....P และคงเป็นเช่นเดียวกับอีกหลายๆ ท่านค่ะที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเฟ้นหาคนที่คิดถึง...(ซึ่งมากเหลือเกิน...ทั้งจำนวนคน...และจำนวนความคิดถึงค่ะ)....


Gutjang เองก็เพิ่งเข้ามาอยู่ในสังคมที่อุดมด้วยมิตรภาพแห่งนี้ไม่นานนัก การติดตามบันทึกของสมาชิกก็จำกัดด้วยเวลา (และศักยภาพของตัวเอง)

แรงบันดาลใจในการเขียนบันทึก..ได้รับการผลักดันอย่างไม่รู้ตัว (ทั้งจากผู้ดันและผู้ถูกผลักค่ะ) จากบล็อกเกอร์หลายท่าน เช่น


>>> อ.ขจิต P หนุ่มไฟแรงแฝงตัวในทุก blog.......
>>> น้องสาวคนเก่ง P naree suwan กับบันทึกเที่ยวคนเดียวไม่เปลี่ยวใจ (เที่ยวคนเดียวจริงๆ นะคะ)......
>>> พี่สาวคนสวย Pครูอ้อย ผู้ไม่ทำให้แฟนคลับอย่างกั๊ตจังผิดหวังในบันทึกนับสิบ (ขยันมากค่ะ).........
>>> ครูวุฒิ P แห่งโรงเรียนบ้านโคกเพชร (ผู้ซึ่งกำลังส่งข่าวมาว่ากำลังเลี้ยงลูกอ่อนอยู่).....
>>> ครูหญ้าบัว P ในบันทึกของหญ้าบัว.....
>>> คุณเอก จตุพร P กับบันทึกที่สะท้อนจุดยืนอันมั่นคงของความคิดกับวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของสังคม.....
>>> คุณ sasinanda P บล็อกเกอร์คุณภาพคับแก้วกับทุกบันทึกที่อัดแน่นด้วยข้อมูล.......
>>> โดยเฉพาะต้นทางความคิดเรื่อง tag คิดถึง P....คุณเม้ง สมพร ช่วยอารีย์...(จริงๆ แล้วถ้าเรียกเฮียเม้ง จะได้อรรถรสค่ะ)...กับบันทึกที่สามารถกระตุ้นต่อมคิดในทุกก้านสมอง......

ยังมีอีกหลายท่านที่ต้องติดตามอ่านทุกบันทึกค่ะ...แต่จะกล่าวถึงทุกท่านคงใช้เวลาทั้งวัน....

จึงต้องขอแนะนำบันทึกเป็นการส่งต่อความคิดถึงให้เต็มสังคม G2K ที่เห็นว่าน่าสนใจจากการได้เข้าไปอ่านค่ะ..........เพื่อร่วมพรวนบทความกันนะคะ (ไม่แน่ใจว่าซ้ำกับที่เคย tag หรือเปล่าค่ะ)
...

ท่านแรกค่ะเฒ่าหน้าเหมน หรือ ลุงพูน P ในบล็อกเกษตรกรรม+ธรรมชาติ (แห่งบริษัทตัดยาง ไม่จำกัดสินใช้) บันทึก "ดงเหม็ด ป่าเหม็ด เห็ดเหม็ด"  ซึ่งกล่าวถึงการทำลายพืชดั้งเดิมเพื่อปลูกพืชทำเงิน

ท่านต่อมาค่ะ....ลงไปอีกนิดค่ะ....P คุณโสทร รอดคงที่ ในบล็อกบ้านสวนพอเพียง กับบันทึก "วันนี้คุณกินข้าวไทยหรือเปล่า??? " ซึ่งเป็นพระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ให้ทุกคนหาคำตอบว่าวันนี้ข้าวที่คุณกินเป็นข้าวไทยกี่เปอร์เซนต์

ย้อนกลับมาที่อีสานบ้านเฮาค่ะ....บันทึกของพี่ชาย P อาจารย์โอ๋ โกศล คงสมปราชญ์....ในบล็อกงานเงินที่อยู่คู่ครอง กับบันทึก "ติเพื่อก่อแต่อย่ายอเพื่อทำลาย" ....ชื่นชมกับประวัติชีวิตของ อ.โอ๋ค่ะ ผ่านการศึกษาทั้งทางโลกและทางธรรม บันทึกทุกบันทึกจึงแฝงด้วยกลิ่นอายของสาระธรรม...

ขึ้นเหนือเลยค่ะ....ครูสาวกับบันทึกเล็กๆ แต่ก็น่าสนใจ P ครูบนดอย...อ๋อมแอ๋ม  "ลมหายใจบอกอารมณ์ ... เราได้อย่างไร" ....ต้องติดตามให้กำลังใจกันค่ะ

แถมอีกนิดหนึ่งค่ะ (ไหนๆ ก็ขึ้นมาถีงเมืองเหนือทั้งที...แวะเยี่ยมตัวเล็กกันก่อน)

บล็อกเกอร์อารมณ์ดีดี๊ดี.....คอกาแฟรู้จักดีค่ะ....P coffee_mania จากโรงพยาบาลปางมะผ้า...อ่านทีไรขำกลิ้งยิ่งกว่าลิงกับหมาค่ะ....นี่เลย "เขาหาว่าหอยโข่งเป็นตุ๊ด".....ฮ่าฮ่าฮ่า...เอิ้กกกกกก..
....
...
ชุมชนของเราน่าอยู่จริงจริงค่ะ...ว่ามั้ย....????