<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">  (กลุ่มนี้ผ่าหัวใจเอามาใส่ลงในงาน)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">หัวใจมีไว้คล้องพวงมาลัย วันๆเอาแต่นั่งหยิบดอกไม้สดมาเสียบเข้มร้อย เพื่อเอาไปคารวะหัวใจผู้กล้าที่ดาหน้าทำความดี เริ่มมีมาไม่มากไม่น้อยแต่หัวใจเต็มร้อยกันทั้งนั้น จะร้อยมาลัยกันอย่างไรละทีนี่ ดอกไม้ที่คิดว่าเยอะแล้ว ตอนนี้เหลือแต่ก้าน แม้แต่จะเอาใบมาร้อยแทนก็คงไม่พออยู่ดี แล้วเราจะเอาอะไรไปบรรณาการคุณคนดีเหล่านี้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">(เช้านี้ เบิกบานทั้งกาย ทั้งใจ ยิ้มละไมชูมือ)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p align="justify">เมืองไทยไม่ได้ขาดแคลนน้ำใจ แต่มีกระบวนการที่ไร้น้ำใจแทรกอยู่ในที่ต่างๆพอสมควร บางพื้นที่ก็พยายามทำลายน้ำใจกันอย่างไม่อนาทร คิดแต่ว่าบนโลกนี้ต้องฉันเท่านั้น ไม่เห็นคนอื่นอยู่ในสายตา แล้วจะมีความสุขได้อย่างไร จะไปหาเพื่อนได้ที่ไหน ไปมองหารอยยิ้มจากใคร ในเมื่อไม่เรียนรู้วิธีไปหาความจริงใจ  </p><p align="justify">ตรงจุดนี้เคยเป็นจุดพิเศษของสยามเมืองยิ้ม แต่เดี๋ยวนี้สูญหายไปไหนก็ไม่รู้ ทำให้ท่านเอกชัย แห่งสถาบันพระปกเกล้าต้องลุกขึ้นมาสร้างสถาบันลดความขัดแย้งในสังคม ไม่ทราบว่าจะมีวิชาคลำหัวใจศาสตร์หรือเปล่า ถ้ามีภาควิชานี้เรามีตัวอย่างให้ศึกษา มีทั้งกลุ่มโหยหารัก กลุ่มรักยังคืบคลาน กลุ่มอภิบาลหัวใจ และกลุ่มอะไรก็กู ฯลฯ </p><p align="justify">เทวดาสร้างหัวใจให้มีคุณสมบัติมหัศจรรย์มาก สามารถบรรจุความรักความดีความงามได้ทั้งหมดที่โลกมี แต่บางคนเอาหัวใจเป็นที่ทิ้งขยะ เก็บความหมางเมินย้ำคิดย้ำทุกข์ มลพิษในใจก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เกิดวิตกจริตถึงกับเอาลวดหนามมาล้อมหัวใจ คิดไปอุปทานไปเอง เกรงว่าใครจะมาลุกล้ำสิทธิพึงใจ ทั้งๆที่ใครๆเขาเกี่ยวก้อยกันไปถึงไหนๆแล้ว เขาจะไปเฮกันที่ดงหลวงให้ชื่นทรวงละไม มีบางท่านชวนกันไปทำกิจกรรมดีๆทั่วแผ่นดิน อาจารย์MOOชวนเพื่อนไปไหว้พระ ยังอธิฐานเผื่อแผ่มาให้คนสุขภาพย่ำแย่ได้รับส่วนกุศล น้ำใจหนอน้ำใจ จะใช้หนี้ยังไงไหว พวงมาลัยแต่ละสายกว่าจะได้ เหลือบดูบัตรคิวแล้วก็แทบเป็นลม  </p><p align="justify">การดำเนินงานในวัฒนธรรมสมัยใหม่ ส่วนใหญ่ไม่ริเริ่มที่ใจ ไปตั้งต้นที่ใบสั่ง สั่งกระดาษได้แต่สั่งใจไม่ได้ จะสั่งใจได้ต้องใช้ใจสั่ง หรือสั่งอย่างมีน้ำใจไมตรี งานที่มีน้ำใจกำกับจะดำเนินไปอย่างมีความตั้งใจ แถมยังรับผิดชอบด้วยใจอีกต่างหาก ตรงนี้แหละคือกลไกที่นำไปสู่มาตรฐานหรือประสิทธิภาพขั้นสูงสุด มีไหมละ งานอะไรที่ใครๆเอาหัวใจรับผิดชอบร่วมกัน แม้แต่มาตรฐานISO.หรือจะสู้มาตรฐานใจ อิอิ.</p>