ถ้าเราสนใจที่จะเรียนให้รู้จริงๆ ผมว่าห้องเรียนG2Kนี่แหละ เหมาะกับคนที่เปิดโอกาสให้ตนเองได้พบกับความรู้ใหม่ๆสดๆ แถมยังสามารถเข้าถึงครูผู้สอนได้พร้อมกันเป็นสิบเป็นร้อย ผมว่าคนไทยพัฒนาความรู้ได้ไม่ดีเท่าที่ควร เพราะขาดระบบ ขาดเครื่องมือ ขาดกระบวนการชักนำให้ไปสู่โลกแห่งการเรียนรู้นี่เอง อีกส่วนหนึ่งเพราะเราจมอยู่กับที่มานาน กว่าจะผ่านมาถึงยุคไอทีได้ ประเทศอื่นเขาหนีจนมองไม่เห็นไฟท้าย

เมื่อรัฐฯและเอกชนสร้างระบบนี้ขึ้นมา ไม่ใช่น้อยนะ ลงทุนเป็นแสนล้าน ไปไหนจะเห็นเสาโทรคมสูงโด่ขึ้นทุกๆ50กิโลเมตร บางแห่งยังตั้งประชันกันยังกับมหกรรมเสาโทรคมนาคม   แต่การลงทุนนี้สูญค่าทางเศรษฐกิจไปมิใช่น้อย เพราะคนไทยไม่ประสีประสาที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ

จะเห็นว่าต้องเคี่ยวเข็ญให้ใครต่อใครมาอบรมเรื่องคอมพิวเตอร์กันอย่างทรมาทรกรรม ร้อยไม่เอาสิบไม่เอา บังคับมากๆงอแงจะเออรี่ฯกันอีกแน๊ะ มีไม่ใช่น้อยนะคนที่อยากโยนผ้าขาว ทราบว่ามีตัวเลขสัดส่วนครึ่งต่อครึ่ง ผมมองว่านี้คือปัญหาของชาติ ที่เราจะต้องค้นหาวิธีการเรียนไอทีให้มีความสุขและโดนใจ ที่สำคัญเราจะต้องผลิตครูผู้สอนในด้านนี้ให้มี”ลูกเล่นอย่างมืออาชีพ” ให้มากที่สุด 

ส่วนราชการเขาก็ตระหนักเรื่องนี้นะ กรมกองต่างๆ โดยเฉพาะกระทรวงศึกษาธิการ มีแผนการพัฒนาบุคลากรด้านนี้กันอยู่เสมอ แต่มันก็ยังแข็งๆอยู่ดี เพราะเราเริ่มแบบทื่อๆ1-2-3 เอาละนะ ฉันพร้อม ฉันเก่ง ฉันจะสอน แล้วก็ฉอดๆๆ..จะขอเวลานอกหยุดยิ้มให้กันบ้างก็ไม่มี จะถามกันสักคำว่าพร้อมเรียนแล้วหรือยังก็มิพักถาม ขึ้นมาก็ช๊าทส์ บอกแต่ว่ามันยุ่งอย่างนั้นยากอย่างนี้ ต้องเร่งรีบทำความเข้าใจ โธ่ถังเอ๋ย.. คุณครูรุ่นพี่ป้าน้าอาของผมจะไปยังไงไหว ไม่คุ้นชินกับเรื่องพวกนี้จะหัวแล่นไปไวเข้าใจฉั๊วะฉะ

ผมเจอมาบ้าง อาจารย์ที่สอนไม่ดูตาม้าตาเรือ ไม่คำนึงถึงหัวอกผู้เรียน เอาแผ่นใสที่กรอบจนเกรียบมาวางแล้วก็พ่นไปเรื่อย ไม่คำนึงถึงเนื้อหาและสาระที่สอนว่ามันเข้าท่ารึเปล่า เรามีอาจารย์ประเภทนี้มากแค่ไหนก็ไม่รู้ ที่ทำเอาการศึกษาตายด้านเป็นทุกข์ ไม่สนุกกับการเรียน จะหาความรู้ยังทุกข์ทรมานอีก เด็กที่ไหนมันจะสนใจเรียน คะครู 

ที่ผมพูดกวนอวัยวะเบื้องล่างมายาวยืดนี้ เพื่อที่จะบอกว่า บางทีกระบวนการชาวBloggersนี่แหละ คือแนวทางสร้างครูพันธุ์ใหม่ตัวจริง ผมไปเรียนรู้กับท่านใดก็พบว่ามีกระบวนการสอนที่มีชีวิตชีวาน่าประทับใจมาก  ผมจึงเห็นความสำคัญในเรื่องนี้ เคยกราบเรียนกับท่านอาจารย์ใหญ่ที่พิษณุโลกว่า ถึงท่านจะทำคุณูประการอะไรให้แก่บ้านเมืองนี้มามากมาย แต่การที่ท่านสนับสนุนให้เกิดG2Kขึ้นในประเทศนี้ คือผลงานชิ้นโบว์แดงในชีวิตของท่าน การให้วิธีการเรียนรู้ที่ดีแก่พลเมืองไทยมิใช่หรือ ที่เป็นธรรมทานที่ยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ ที่คนไทยไม่มีความรู้พอที่จะพึ่งตนเองได้ เพราะเครื่องมือเรียนรู้เราไม่ทัดเทียมเท่ากับอารยะประเทศเขาส่วนหนึ่ง 

คราวนี้มาดูว่ามีวิชาอะไรบ้างในG2K. งานในทุกกระทรวง ทุกกรมกอง มาปรากฏอยู่ที่นี่แล้ว ที่เยี่ยมยุทธไปยิ่งกว่านั้นเราได้นักวิชาการใจอาชีพ (สูงกว่ามืออาชีพ10ขั้น) เอาแค่เรื่องการเกษตรก็แล้วกัน จะเอาระดับไหน ระดับศาสตราจารย์ รองศาสตรจารย์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์  จะเอาสาขาไหนละ หรือจะเอาระดับนักปฏิบัติที่จับเข่าชาวบ้าน แล้วความรู้มันไหลผ่านไปสู่ขั้วหัวใจก็มีให้เลือกเยอะแยะ สิงห์ป่าสักยังงี้ บางทรายยังงี้ สุดทางบูรพายังงี้        ฯลฯ

สำหรับท่านที่ไม่ปรากฏชื่ออย่างน้อยใจ หรือเข้าใจผิดว่าผมไม่รู้จักท่าน ไม่รู้ได้ยังไง ในเมื่อทุกท่านที่เป็นBloggerเป็นครูผม แต่ถ้าเอาชื่อมาลงทั้งหมด3หน้ากระดาษ มะปรางเปรี้ยวอ่านตาลาย ผมมิอ่วมพระรามรึ อิอิ..