เข้ามาดูแล้วไม่ค่อยเห็นแก่นสารมองหาความรู้ วิชาการ กระบวนการ ตัวตนของคนทำงานไม่เจอ มาหลายครั้งก็ยังไม่เห็น..จิ้งจกทักบางคนยังชะงัก ผู้อาวุโสทัก สมควรที่จะนำมาใคร่ครวญ..ผมเคยตั้งสมมุติฐานไว้ว่า ในG2Kถ้ามีใครถามอะไรก็จะมีคนตอบ ส่วนจะตอบช้าหรือเร็วนั้นขึ้นอยู่กับความพร้อมของทุกฝ่าย ประเด็นนี้ก็เช่นกัน ผมติดค้างไว้ 4 เดือนมาแล้ว เพิ่งจะมาขอให้พวกเราช่วยกันตอบ.. 

ผมเข้าใจอย่างถ่องแท้ในเจตนาที่ท่านอาวุโสรำพึง ในชั้นแรกที่ผมเข้ามาในBlog ผมก็รู้สึกเช่นนั้น จะมีผู้มาแนะนำการเขียนBlog ว่าจะต้องไปที่ตรงนั้น ใส่รหัสตรงนี้ จะเอาข้อความเข้าเอารูปขึ้นมันดูซับซ้อนและยุ่งยากหัวใจไปหมด ที่รู้สึกเช่นนั้นเพราะเราเคยชินกับการทำอะไรแบบง่ายๆ ต่อเมื่อใจนิ่งพอที่จะเข้าหาBlogอย่างเสงี่ยมเจียมตน ค่อยๆค้นค่อยๆลองความถนัดที่เกิดจากการฝึกฝน ได้สร้างความมั่นใจให้ตนเองมากขึ้น เมื่อมีความกล้าก็สนุกที่จะบุกไปเรียนเหมือนนกที่โบยบินสู่โลกกว้าง 

ตรงจุดเริ่มเป็นความเห็นส่วนตัว ไม่ยืนยันว่าผิด-ถูกนะครับ :ในการอบรมเขียนBlog ผู้สอนมักจะข้ามไปพูดถึงต้องทำยังงั้นยังงี้ถึงเข้าBlogได้และเขียนBlogเป็น แต่ถ้าเรายอมเสียเวลาอุ่นเครื่องเสียหน่อย ปูพื้นฐานให้เห็นความดีความงามความสุขความสำคัญก่อน แล้วค่อยสอนวิธีใช้วิธีเขียน ความเข้าใจและความตั้งใจจะเบิกบานเหมือนดอกบัวรับอรุณ หลังจากนั้นควรมีแผนรองรับความเชื่อมั่นของBlogมือใหม่ ซึ่งกระบวนการส่วนหลังนี้มีพวกรุ่นพี่ทำได้ดีมาก ช่วยกันเป็นหนุ่ม-สาวเชียร์Blog.กันอย่างสนุก สร้างความเป็นกันเอง ให้ความเป็นเพื่อน-พี่-ป้า-น้า-อา ช่วยกลัดดอกมิตรภาพในหัวใจชาวBlogมือใหม่ ผมสังเกตว่า การสอนให้คนเขียนBlogไม่ยาก เท่ากับสอนให้คนเขียนBlogอยู่กับBlogอย่างมีความตระหนักไปนานๆ  เพราะประเด็นนี้มันสามารถประเมินอะไรๆได้หลายอย่าง 

คนที่อยู่ภายใต้วัฒนธรรมราชการ ส่วนมากจะเป็นโรคหงอยเหงาเศร้าซึม เพราะเขาจะเคร่งครัดตามหน้าที่ ตามใบสั่ง ถ้าผู้บริหารไม่มีทั้งพระเดชพระคุณหน่วยงานนั้นๆจะพะอืดพะอม หาความสุขในการทำงานได้ยาก บางคนอยู่อย่างซังกะตาย ทั้งๆที่ในตัวตนของแต่ละคนผ่านร้อนผ่านหนาว เก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตไว้มากมาย  

แต่ศักยภาพที่ดีเหล่านี้ระบบราชการไม่สนใจ ไม่ให้ความสำคัญและเอามาใช้ไม่ได้ การพัฒนาทรัพยากรบุคคลหรือองค์กร มักกระโดดข้ามไปเอาทฤษฎีที่มีแต่เปลือกแห้งๆ มานั่งอบรมกันอย่างแกนๆเหมือนนกทึดทือ ส่วนใหญ่เอามาใช้ได้น้อย เพราะที่ทำงานบางแห่งขึ้นอยู่กับนายคนเดียวเท่านั้น อะไรที่นายสั่งแล้วต้องได้ ต้องทำ ทำตามนี้เท่านั้น เข้าจ๋าย ..อย่านอกลู่ เดี๋ยวจะอยู่ด้วยกันยาก  อิอิ.. 

ก่อนที่อกจะกลัดหนองกันทั้งประเทศ ระบบอินเตอร์เน็ทเข้ามาอย่างแพร่หลาย ทำให้ผู้โหยหาโลกใหม่ที่มีน้ำจิตน้ำใจ เห็นคุณค่าของความเป็นมนุษย์ เห็นช่องทางออกไปเรียนรู้เรื่องนี้กันจ้าละหวั่น ในส่วนของG2Kก็มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้มากหน้าหลายตา การเขียนอะไรในBlog ดีตรงที่ไม่ต้องเขียนแบบเป็นทางการ มีอิสระในการวางแนวคิดแนวเขียนตามความชอบและถนัดของแต่ละคน คำว่าบูรณาการมันไม่สามารถเกิดขึ้นโดยการกดปุ่ม มันจำเป็นต้องมีกระบวนการรองรับ มีหัวเชื้อ มีที่ไปที่มาเช่นกัน 

จบไม่ลงอีกแล้ว ครับท่านผู้ชม อิอิ