ตอนเด็กๆ ชอบร้องเพลงมาก จนคุณครูชอบเรียกไปร้องเพลงหน้าห้อง แต่ไม่เคยได้โชว์งานไหนเลย นอกจากร้องเพลงชาติหน้าเสาธง

    %e0%b8%95%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%89%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%95%e0%b8%b9%e0%b8%99   

  ยอมรับว่าการทำงานในองค์กรที่พยายามสร้างบรรยากาศของความสนุกสนานเพลิดเพลิน ต้องยกให้เป็นไอเดียของ big boss ขนาดจัดงานนำเสนอแผนงานระยะยาว ระยะสั้น ยังต้องมีกิจกรรมมาสร้างความบันเทิง ไม่ให้น่าเบื่อ ซึ่งเป็นที่มาหนึ่งที่ทำให้วงขับร้องประสานเสียงของกลุ่มธุรกิจนี้เกิดขึ้น และเป็นที่รู้จัก

       พนักงานมากกว่า 500 คน จากประมาณ 1500 คนเริ่มรู้จักวงนักร้องประสานเสียงในชื่อ SCG Chem Chorus ซึ่งมีการจ้างครูระดับอาชีพมาสอน ช่วงใกล้งานก็จะมาบ่อย และนักร้องที่มาร้องส่วนใหญ่จะเป็นน้องเด็กๆ หน้าใสอายุงานไม่เกิน 3 ปี ทำให้ภาพของวงออกมาว่าเป็นเรื่องสำหรับเด็กๆ             

      เมื่อสองสัปดาห์ก่อนได้รับ e-mail จากหัวหน้าวงคนใหม่ที่เพิ่งย้ายมาจากส่วนกลาง ซึ่งมาช่วยประสานงานแทนนักร้อง TU Band ที่เพิ่งลาออกไป ในจดหมายฉบับนี้ประกาศรับสมัครนักร้องหน้าใหม่ มีใจความว่า“SCG Chem Chorus เปิดรับสมัครผู้สนใจเป็นนักร้องของวง โดยมีคุณสมบัติสำคัญ คือ ขอให้มีใจรัก ไม่จำกัดเพศ ไม่จำกัดวัย ไม่ใส่ใจหน้าตา”           

      พอเห็น e-mail นี้ครั้งแรก ไม่กล้สมัคร เพราะเสียงก็ไม่ได้ดีมาก แถมยังอายุมากจนเด็กเรียก ป้า เรียก น้า แล้ว แต่ด้วยใจรัก และอยากเรียนรู้ ที่จะช่วยให้ความฝันเป็นจริง จึงตอบกลับสมัครทันที  มีเรื่องขำ ตรงที่ คนตอบ mail กลับมาก็จำไม่ได้ว่าเราเป็นใคร คิดว่าเป็นรุ่นน้องเขา  ความมาแตกตอนถึงวันนัดซ้อมครั้งแรก เขาถามว่า “พี่มาทำอะไร” เราก็เลยตอบว่า “อ้าว...ก็ตะกี้คุณยังโทรแจ้งยืนยันให้พี่มาซ้อมเลยนี่นา” แต่ววววว....       

    เอาล่ะ ตกกระไดกลายเป็นนักร้อง ครั้งแรกครูให้มาวอร์มเสียง โดยฝึกหายใจ ด้วยท้อง สัก 10 นาที ครูก็จับแบ่งกลุ่มนักเรียนใหม่ เป็นผู้หญิงเสียงร้อง โซปราโน  เสียงร้องผู้หญิง เสียงกลาง และเสียงผู้ชาย อัลโต  ตัวเอง งงเหมือนกัน ครูเก่งจัง ร้องพร้อมกันหลายคนทำไมแยกเสียงออก นี่คงเป็นทักษะความสามารถพิเศษของคุณครูที่สอนดนตรี        

      สำหรับตัวเอง ได้รับการจัดให้อยู่ในกลุ่ม โซปราโน เป็นครั้งแรกที่จะได้ร้องเพลง เพราะปกติ ตอนเด็ก ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนนำสวดมนต์ ร้องเพลงชาติประจำห้อง  เพื่อนจะบ่นว่า วันไหน ยายนี่นำล่ะก็ คนอื่นปีนกระไดเสียงตามไม่ไหว ทำให้เราที่รักการร้องเพลงไม่เคยมั่นใจในการร้องเพลงอวดใครได้  ส่วนตัวแล้วชอบฟังเพลงประสานเสียงมาก ตั้งแต่มีวง ฮอทเป๊บเปอร์  ที่ชอบที่สุดคือตอนรับปริญญา จะมีวง CU Band มาขับร้องในหอประชุม ฟังแล้วขนลุกมาก โดยเฉพาะเพลงสรรเสริญพระบารมี      

      ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เห็นว่า การร้องเพลงประสานเสียง ทำให้เราคิดถึงหลายเรื่องที่เกี่ยวกับการทำงาน 

  • เป็นการนำจุดแข็งของแต่ละคนออกมาใช้ให้เป็นประโยชน์ หากทำงานคนเดียวคงออกมาไม่ดีเท่ากับฟังเสียงสูงต่ำพร้อมกัน 
  • ฝึกสมาธิ และอยู่กับปัจจุบันตามที่ได้รับมอบหมาย คนที่ยากคือ คนที่ร้องทำนองระดับเสียงสูงต่ำ ผิดไปจากระดับเสียงปกติของเพลงที่เคยได้ยิน
  • ทำงานเป็นทีม ถ้าหากคนที่จัดกลุ่มเสียงแล้วมาไม่ครบ จะเกิดผลเสียต่อคนทั้งวง เพราะเสียงแต่ละกลุ่มแน่นไม่เท่ากัน พอจัดกลุ่มใหม่จะเกิดความสับสนกับทำนองที่เคยจำไว้แบบเดิม
  • ทำประโยชน์ให้ส่วนรวม เพราะการร้องเพลงให้ไพเราะ คนได้ยิน แล้วมีความสุข  

     สำหรับงานที่จะต้องไปแสดงครั้งต่อไป เป็นงานของกลุ่มที่ต้องไปแสดงข้างนอก และงานเดือนหน้าเป็นวันเกิดของเครือฯ โดยเฉพาะของเครือ ไม่รู้เป็นกระแสอะไร เป็นงานย้อนยุค เลยต้องร้องเพลงของสุนทราภรณ์ ค่อยยังชั่วหน่อย 

     แต่ตัวเองคิดว่าไม่ต้องการจะขึ้นเวทีอะไรหรอก ขอให้ได้เรียนรู้การร้องเพลงประสานเสียง มีโอกาส ร่วมกิจกรรมซ้อมร้องเพลงกับน้องๆ และได้ทำตามความฝัน ช่วยคลายเครียดหลังเลิกงานก็พอแล้ว