มีบันทึกหลายบันทึกมากที่ดิฉันคิดว่าสมควรนำขึ้นมาแนะนำกันใหม่ แต่ตอนนี้อยากจะนำเสนอเฉพาะของคนที่พูดถึงการศึกษา หรือเกี่ยวกับการศึกษานะคะ
สืบเนื่องมาจาก Tag คิดถึงของคุณพี่ศศินันท์ที่ Tag คิดถึง ::ร่วมด้วยช่วยกัน พรวนบทความ ใน GotoKnow ที่ต่อมาจากของน้องเม้งที่ Tag คิดถึง : พรวนดินกันในสวน พรวนบทความกันใน GotoKnow ดิฉันขออนุญาต Tag ต่อเลยนะคะ
คัดยากมากๆ เลยค่ะ มีบันทึกหลายบันทึกมากที่ดิฉันคิดว่าสมควรนำขึ้นมาแนะนำกันใหม่ แต่ตอนนี้จะนำเสนอเฉพาะของคนที่พูดถึงการศึกษา หรือเกี่ยวกับการศึกษานะคะ พอดีไม่รู้จะเขียน tag คิดถึงฉบับนี้ในสมุดไหนของตัวเองดี ก็เลยเลือกธีมบันทึกการศึกษาเพื่อให้เข้ากับสมุดนี้ค่ะ ^ ^
สองเรื่องแรกนี้เป็นหนึ่งในหลายๆ บันทึกแนวเรื่องจริงจากประสบการณ์ของพี่ บางทราย (คนเข็นครก ขึ้นภูเขา)
ที่สมุด เรื่องเล่าจากดงหลวง
เรื่องเล่าจากดงหลวง 93 ความจริงของสองข้างทางถนน บันทึกนี้แสดงหลักฐานที่กำลังเกิดกับชนบทไทยอย่างชัดเจน น่าเศร้า แต่ก็เป็นเรื่องที่เราควรรับรู้และช่วยกันแก้ในบทบาทของตัวเองค่ะ
เรื่องเล่าจากดงหลวง 145 ของานทำครับคุณลุง เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงน่ารักๆ ของเด็กคนหนึ่งที่พี่บางทรายมาเล่าสู่กันฟัง อยากเห็นเด็กแบบนี้เยอะๆ เลยขอนำมาเผยแพร่ใหม่ค่ะ ^ ^
แล้วก็ชอบ วิชาอ่าน วิชาคิด วิชาทำ และเรื่อง ฟัง ของอ. ดอกไม้ทะเล
ในสมุด สิ่งเล็กๆน้อยๆ ดิฉันชอบสิ่งที่สรุปไว้ในบันทึกที่เป็นประสบการณ์ของคุณพ่อ อ.ดอกไม้ทะเล ในวิชาอ่าน วิชาคิด วิชาทำมากๆ เลยค่ะ ส่วนเรื่องฟังนั้นอ่านไปขำไป แต่มีประเด็นชัดๆ เลยคือต้องรู้จักรับฟัง ^ ^
ท้ายสุดก็บันทึกของพี่หญิงใหญ่ตระกูลเรน นาง กฤษณา สำเร็จ
สวัสดีครับ อาจารย์
ขออนุญาตแวะมายิ้ม แล้วก็หายไปแล้วกันนะครับ
แว่บ
ขอบคุณครับ :)
ป.ล. แวะมาแบบนี้ สร้างองค์ความรู้หรือเปล่าครับเนี่ย อิ อิ
สวัสดีครับ
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ทักทายใครเลย เพราะค้นหาเวลาว่างยังไม่เจอนัก
Tag แห่งความคิดถึงนี้ผมเองก็คิดถึงเช่นกัน แต่ยังไม่ได้เริ่มต้นเลยครับ
สวัสดีค่ะ อ. Wasawat Deemarn
ไม่เป็นไรค่ะ อาจารย์ แวบไปมา ทักทายกันค่ะ ^ ^
ยินดีที่แวะมาค่ะ อย่าลืมตามไปอ่านบันทึกที่แนะนำนะคะ
สวัสดีค่ะน้องแผ่นดิน
เหมือนกันเลยค่ะ ไม่ค่อยได้ทิ้งร่องรอยเวลาไปอ่านของใครสักเท่าไหร่เลย แล้วก็ login น้อยลงค่ะ แล้วแต่โอกาสค่ะ
เรื่อง tag คิดถึงนี้ใช้เวลาคิดอยู่ไม่น้อยค่ะ แต่รีบทำออกมาเพราะเกรงว่าถ้าไม่ทำเลยเมื่อวาน จะไม่ได้ทำเอาเสียเลยค่ะ 5555 งานยุ่งน่ะค่ะ ไม่ใช่อะไร ^ ^ แล้วก็มีบันทึกเรื่องงานที่อยากเขียนรอคิวอยู่ด้วยน่ะค่ะ
เดินทางไปราชการบ่อยๆ รักษาสุขภาพนะคะ เด็กๆ คงคิดถึงคุณพ่อแย่เลย หลานๆ น่ารักมากค่ะ ^ ^
สวัสดีครับ พี่ครับ
เราคิดถึงซ้ำกันครับ อิอิ แต่ไม่เป็นไรครับ คิดถึงกันเยอะๆซ้ำๆดีออกนะครับ
ผมคิดถึงพี่แอมป์เหมือนกันครับ
ส่วนพี่ติ๋ว มีท่านอัยการบนเกาะ ท่านคิดถึงไปแล้ว จะว่าไปพี่ติ๋วนี่เสน่ห์แรงครับ หนุ่มใหญ่ หนุ่มน้อยคิดถึงหลายท่านครับ
สวัสดีด้วยความระลึกถึงอย่างยิ่งค่ะอาจารย์กมลวัลย์
ขอบพระคุณอาจารย์มากค่ะที่ tag ส่งความคิดถึงมา ดิฉันรู้สึกดีจังเลยที่อาจารย์ตั้งเป็น theme การศึกษา ทำให้คิดถึงอีกหลายต่อหลายท่านที่อยู่ในแวดวงการศึกษา และได้เข้ามาสื่อสารใน GotoKnow แบบที่เราหาอ่านไม่ได้ในวารสารวิชาการทั่วไป
.....การสื่อสารจากใจถึงใจแบบนี้น่ารักนักนะคะ...
หลังจากตรวจข้อสอบและปั่นเอ๊ยทำคะแนนเสร็จแล้ว ดิฉันจะบรรจงส่ง tag คิดถึงอย่างตั้งใจค่ะ และตั้งใจมานานแล้วว่าจะเข้าไปในบันทึกว่าด้วยการเขียนของเด็กๆที่อาจารย์คุยกับคุณวีร์ยาวๆ ชอบมากๆๆๆค่ะ
ขอบพระคุณอาจารย์มากๆอีกครั้งนะคะ : )
สวัสดีค่ะ น้องเอก
อ้่าวหรือคะ อิอิ เป็นหลักฐานชัดเจนว่าช่วงนี้ตัวเองไม่ได้ไปเยี่ยมใครสักเท่าไหร่เลยค่ะ 5555 แต่เราแอบเห็นคนคิดถึง Norah Jones อยู่นะ พี่ชอบ Don't know why ที่สุดเลยค่ะ ^ ^
แต่ไม่เป็นไร คิดว่ายังไงก็คงต้องซ้ำบ้าง เอาเป็นว่าพรวนบันทึกแนะนำก็แล้วกันนะคะ ส่วนคนที่ซ้ำกันนั้น ไม่สนจายค่าาา 55555 คนคุณภาพก็แบบนี้แหละค่ะ อิอิ
ขอบคุณมาก ที่แวะมาบอกเล่าเก้าสิบค่ะ ^ ^
สวัสดีค่ะ อ. ดอกไม้ทะเล
ูอิอิ เห็นว่าอาจารย์โดนคิดถึงเยอะเลยนะคะ ^ ^ ดีจังเลยค่ะ
เพิ่งปั่นงานเสร็จหรือคะ พอกันเลยค่ะ ไม่รู้สึกว่าปิดเทอมเลยสักนิด ตอนนี้เตรียมของใหม่และเก็บงานค้าง(ปี) อยู่ค่ะ ^ ^ ขำตัวเองน่ะค่ะ ทำไมมันเยอะอย่างนี้ก็ไม่รู้ ได้มานั่งคิดถึงคนใน gotoknow ก็ทำให้เบิกบานใจขึ้นค่ะ แต่ต้องแบ่งเวลาดีๆ นะคะ ไม่งั้น gotoknow จะได้รับส่วนแบ่งเยอะไป งานที่ค้างอยู่น้อยใจหมดแล้ว ^ ^ (บอกตัวเองค่ะ 5555)
แล้วจะรออ่าน tag คิดถึงของอาจารย์นะคะ ^ ^
สวัสดีค่ะอาจารย์
sasinanda
เห็นด้วยกับอาจารย์ที่ว่า มีหลายๆบันทึกที่ดีมากที่สมควร นำขึ้นมาอ่านกันใหม่ค่ะ
พี่เองก็อยากคิดถึง อีกหลายๆคนด้วย แต่เราก็ต้องเข้าไปอ่านก่อนด้วยเหมือนกันจึงจะแนะนำกันนะคะ
พี่ ขออนุญาตอาจารย์ ที่วิจารณ์ต่อตอนที่ tag อาจารย์อีกหน่อยนะคะ ตอนแรกพูดน้อยไป ยังไม่ทราบว่าอะไรเป็นอะไร เพิ่งเข้ามาที่โกทูโนใหม่ๆ
และตั้งใจไว้แต่แรก ว่า จะเขียนเรื่องในเชิงบวก แต่บางครั้ง ก็อดไม่ได้ นิดหน่อยๆคงไม่เป็นไร ผิดสัญญากับตัวเองและครอบครัว มั่ง
ตอนนี้ ได้โอกาสค่ะ เพราะ พี่สนใจเรื่องการศึกษา เห็นอะไรมาบ้าง และมีเพื่อนเป็นอาจารย์มาก เราคุยกันบ่อยค่ะ
ใจจริง อยากให้จำนวนเด็กเก่งๆของเรามีมากกว่านี้ อย่างที่ ให้ความเห็นในบันทึกว่า เมืองไทยอยู่ตรงไหนในศตวรรษที่ 21 ประเทศเรา อยู่รอดอยู่แล้ว ด้วยทรัพยากรปัจจัย 4 ของเราเอง ถ้าเราไม่ค้าขายกับใคร
แต่ถ้าเราอยู่ในโลกของการค้าเสรี เราต้อง speed up ตัวเองมากกว่านี้มาก และต่อไป ประเทศเรา จะมีคนสูงอายุมาก คนทำงานน้อยลง ประเทศจะเป็นอย่างไร
ในโลกนี้ คนเก่งเยอะ และอย่างที่คุณบางทรายบอก ตอนนี้ เวียดนาม ก็เร่งเรื่องการศึกษาใหญ่แล้วค่ะ
ก็เป็นเรื่องที่หลายฝ่ายกังวลนะคะ
สวัสดีค่ะ อ.กมลวัลย์
มาร่วมคิดถึงกับคนในความคิดถึงของอาจารย์ด้วยคนนะคะ เพราะบล็อกเกอร์ทั้ง 3 ท่านที่อาจารย์เลือกมาก็เป็นบล็อกเกอร์ในดวงใจเบิร์ดเช่นเดียวกัน..
วันนี้เลยโดดมาขอร่วมคิดถึงด้วยคนค่ะ ^ ^
สวัสดีครับพี่สาว
สวัสดีค่ะคุณพี่ศศินันท์
sasinanda
เรื่องการวิจารณ์นี้ไม่มีปัญหาค่ะ เขียนได้ตามสบายค่ะ ตัวเองก็ค่อนข้างเป็นคนวิจารณ์มากเหมือนกัน แต่บางทีก็ไม่อยากทำมากไป เพราะรู้สึกว่าเรื่องที่ตัวเองวิจารณ์เป็นเรื่องไกลตัวเกินไป แก้จากเราไม่ได้ รู้สึกว่าตัวเองขี้บ่น ^ ^ ตอนหลังเลยเปลี่ยนเป็นการทดลองรูปแบบต่างๆ กับชั้นเรียนของตัวเอง ได้ผลและเจอปัจจัยที่ทำให้เด็กบางคนเรียนได้/ไม่ได้ดีพอควรค่ะ
เทอมที่ผ่านมา พบว่านักศึกษาที่สนใจเรียน สนใจถามเท่านั้นที่ทำข้อสอบดิฉันได้เกือบหมด กลุ่มนี้คือกลุ่มนั่งหน้า ติดโต๊ะอาจารย์ และเป็นนักศึกษาหญิงเป็นส่วนใหญ่ ส่วนนักศึกษาชายคนที่ช่างถามในห้อง (พวกนี้ไม่นั่งหน้าสุด) ก็มี Performance ค่อนข้างดี ส่วนกลุ่มหลังห้อง มาบ้างไม่มาบ้าง ไม่ค่อยสนใจการสอน ก็ไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหร่ค่ะ อันนี้ชัดเจนว่าความสนใจของนักศึกษาในการเรียน ส่งผลต่อการเรียนของเขาอย่างชัดเจนค่ะ
ดิฉันคิดว่าเด็กๆ เหล่านี้มีศักยภาพดีๆ ทั้งนั้นค่ะ แต่เขาจะเลือกดึงมาใช้หรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่งค่ะ แล้วก็ขึ้นอยู่กับการจัดการศึกษาของเราด้วย ถ้าจัดห้องเรียนให้เล็กลง อาจารย์จะมีโอกาสจี้นักศึกษาเป็นรายคนได้มากขึ้นค่ะ แต่ถ้าย่อยๆ เกินไปทำให้อาจารย์คนหนึ่งต้องสอนซ้ำมากกว่า ๒ ครั้งขึ้นไป ก็ไม่ดีอีกเหมือนกัน ดิฉันพบว่าสอนครั้งที่ ๒ จะเป็นครั้งที่ดีที่สุด ครั้งที่ ๓ จะเริ่มสอนเร็ว เพราะเราสอนมาหลายครั้งแล้วน่ะค่ะ
เป็นเรื่องที่ต้องลองดูต่อไปค่ะ แต่นโยบายรับนักศึกษาลดลงนี้เป็นสิ่งที่สวนกระแสปัจจุบันอยู่..คงยากที่จะเกิดขึ้นได้ โดยเป็นที่ยอมรับของทุกฝ่ายค่ะ
ขอบคุณที่แวะเข้ามา ลปรร อีกครั้งนะคะ ^ ^
สวัสดีค่ะคุณ เบิร์ด
ไม่ได้คุยกันนานเลยนะคะ ดีใจที่ได้พบค่ะ แม้จะเป็นแค่ผ่านมาในบันทึกก็ตาม... แวบๆ ไปอ่านที่บันทึกอยู่เรื่อยๆ นะคะ แต่ส่วนใหญ่จะได้แต่อ่านเก็บเีกี่ยวอย่างเดียวค่ะ เวลาจะไปตามอ่านต้องกันเวลาไว้บ้างค่ะ เพราะมีผู้คนมากมายเข้าไปให้ข้อคิดเห็นดีๆ ทั้งนั้น ถ้าอ่านเร็วๆ เสียดายความรู้ค่ะ ^ ^
แล้วจะแวะไปอ่านเรื่อยๆ นะคะ คิดถึงเช่นกันค่ะ ^ ^
สวัสดีค่ะน้องเม้ง สมพร ช่วยอารีย์
พี่สบายดีค่ะ น้องเม้งคงสบายดีเหมือนกันนะคะ ขอบคุณสำหรับการเริ่มต้น tag คิดถึงค่ะ คนใน gotoknow เป็นคนที่มีพลัง ความสามารถ มีความคิดดีๆ ให้กับส่วนรวมกันทั้งนั้นเลยค่ะ ดีใจที่ตัวเองได้มีส่วนร่วมเล็กๆ น้อยๆ ในบางส่วน แต่นี่แหละน่ะ เหมือนผึ้งตัวเล็กๆ ขยันทำงานแต่ละมุมของตนเองนะคะ พอรวมกันแล้ว ก็มีน้ำผึ้งความรู้ในรัง gotoknow เยอะทีเดียว ^ ^
ขอบคุณน้องเม้งอีกครั้งค่ะ
สวัสดีค่ะคุณสุดทางบูรพา
บันทึกที่แนะนำข้างต้น หรือสมุดที่แนะนำนั้น ไม่ได้เขียนเฉพาะเรื่องการศึกษาอย่างเดียวค่ะ เพียงแต่มุมมองของตัวเองตอนเลือกบันทึกเหล่านี้มาคิดถึงเรื่องการศึกษาค่ะ ซึ่งศึกษาได้จากการสังเกตุ เหมือนของพี่บางทราย ได้จากการฟัง ของอ.ดอกไม้ทะเล และได้จากการเล่าสู่กันฟัง และภาพประกอบ ของพี่กฤษณาค่ะ ^ ^
ลองติดตามอ่านบันทึกของคนเหล่านี้ได้เลยนะคะ ดีๆ ทั้งนั้นค่ะ ^ ^
ขอบคุณที่แวะเข้ามา ลปรร เสมอนะคะ
สวัสดีค่ะ น้องรองตระกูลเรน
.........ขอบคุณทั้งสองท่านค่ะ..........
...แก้ไขหน่อยจ้า...จ.มหาศารคาม แก้เป็น จ.มหาสารคาม...เฮ้อ...ไอ้เรามันแก่แล้วก็งี้แหละน้องรอง...หนุ่มชาวเหนืออย่างน้องเอกถึงเมิน...อิ...อิ....
สวัสดีอีกรอบค่ะ
sasinanda
ขอบคุณมากที่ส่งหนังสือมาให้อ่านค่ะ ได้รับแล้ว อ่านจบแล้วด้วยความประทับใจค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ติ๋ว
ชอบบันทึกพี่ติ๋ว ตั้งแต่ก่อนพบกันที่ km เชียงใหม่อีกค่ะ ^ ^
ค่อยๆ เขียนก็ได้นะคะ พิมพ์ช้าอย่างไรก็จะรออ่านได้ค่ะ
วันนี้ยังไม่ได้ไปเยี่ยมใครเลยค่ะ เลยไม่รู้ว่าพี่ติ๋วเขียน tag คิดถึงหรือยัง แต่เดี๋ยวจะออกไปทัวร์ค่ะ ถ้าเน็ตไปหลุดไปเสียก่อน ^ ^