สวัสดีค่ะอาจารย์

เห็นด้วยกับอาจารย์ที่ว่า มีหลายๆบันทึกที่ดีมากที่สมควร นำขึ้นมาอ่านกันใหม่ค่ะ

พี่เองก็อยากคิดถึง อีกหลายๆคนด้วย แต่เราก็ต้องเข้าไปอ่านก่อนด้วยเหมือนกันจึงจะแนะนำกันนะคะ

พี่  ขออนุญาตอาจารย์  ที่วิจารณ์ต่อตอนที่ tag อาจารย์อีกหน่อยนะคะ   ตอนแรกพูดน้อยไป ยังไม่ทราบว่าอะไรเป็นอะไร เพิ่งเข้ามาที่โกทูโนใหม่ๆ

และตั้งใจไว้แต่แรก ว่า จะเขียนเรื่องในเชิงบวก แต่บางครั้ง ก็อดไม่ได้ นิดหน่อยๆคงไม่เป็นไร ผิดสัญญากับตัวเองและครอบครัว มั่ง

 ตอนนี้ ได้โอกาสค่ะ เพราะ พี่สนใจเรื่องการศึกษา เห็นอะไรมาบ้าง และมีเพื่อนเป็นอาจารย์มาก เราคุยกันบ่อยค่ะ

ใจจริง อยากให้จำนวนเด็กเก่งๆของเรามีมากกว่านี้ อย่างที่ ให้ความเห็นในบันทึกว่า  เมืองไทยอยู่ตรงไหนในศตวรรษที่ 21 ประเทศเรา อยู่รอดอยู่แล้ว ด้วยทรัพยากรปัจจัย 4 ของเราเอง ถ้าเราไม่ค้าขายกับใคร

แต่ถ้าเราอยู่ในโลกของการค้าเสรี เราต้อง speed up ตัวเองมากกว่านี้มาก และต่อไป ประเทศเรา จะมีคนสูงอายุมาก คนทำงานน้อยลง ประเทศจะเป็นอย่างไร

ในโลกนี้ คนเก่งเยอะ และอย่างที่คุณบางทรายบอก ตอนนี้ เวียดนาม ก็เร่งเรื่องการศึกษาใหญ่แล้วค่ะ

ก็เป็นเรื่องที่หลายฝ่ายกังวลนะคะ