เมื่อวันจันทร์ ตื่นนอนแต่เช้าหกโมงกว่าๆ เดินออกมาที่ศาลา ผิวหน้ารับรู้ถึงลมหนาวแรกที่มาสัมผัส ดีใจจังเลย เพราะชอบหน้าหนาวที่สุด ใช่นะ ฝนเริ่มทิ้งช่วงไปแล้ว ลมหนาวจากจีนมาไล่ฝนให้ลงใต้ไปเรื่อยๆ แม้จะมีข่าวว่า ช่วง ๑๗-๑๙ ตุลาคมนี้น้ำเหนือจะลงมาอีกระลอก และเป็นระลอกใหญ่ ก็ระมัดระวังอยู่ เช็คระดับน้ำทุกวันที่ท่าน้ำ เขาอยากจะระบายน้ำมาเขาก็ทำ ไม่เตือนหรอก ระวังเอาเอง
ที่ว่างทางขวามือเคยเป็นค้างถั่วพู และที่เห็นก้านบางๆเหนือน้ำคือต้นโสนที่ดอกสีเหลืองชุบไข่ทานกับน้ำพริกปลาทูอร่อยที่สุด

ลมหนาวอ่อนๆพาให้สดชื่นจัง เสียงใบไผ่ซัดส่ายตามลม รู้สึกกาแฟเช้านั้นมีรสชาติดีขึ้นเป็นกอง
ดื่มกาแฟเสร็จก็เดินเข้าเดินออก ขึ้นๆลงๆบ้านตามประสาคนไม่ชอบนั่งเฉยๆ ตอนอยู่ในบ้านได้ยินเสียงนกเซ็งแซ่แบบรื่นเริงบันเทิงใจมากที่บริเวณต้นไม้ที่(เคย)เป็นท่าน้ำ เลยต้องออกไปดู ว่าอะไรกัน เสียงนกต่างๆนานาชนิดนั้นมีเป็นประจำทุกเช้าอยู่แล้ว แต่เสียงนี้แตกต่างแปลกหูไปจากทุกวัน
เดินออกมาดูเห็นนกสีดำ มีแถบข้างๆสีขาว ราวสิบตัวเห็นจะได้ มีทั้งบินโผไปมา มีทั้งเกาะที่กิ่งไม้ มองไกลๆนึกว่านกกางเขนบ้าน แต่พอส่องกล้องดูคิดว่าไม่ใช่เพราะตัวอ้วนกลมกว่า ขนาดใหญ่กว่า และพอเกาะกิ่งไม้หางเขาก็ไม่ยกขึ้นเหมือนนกกางเขน เข้าใจว่าเป็นนกต่างถิ่น อยู่พักเดียวก็พากันไปหมด ถ่ายจากบนนอกชาน ได้แค่นี้แหละค่ะ วันนี้ไม่เห็นแล้วค่ะ

สายหน่อยป้านวลลงเรือเก็บฟัก มะละกอ ยี่หร่า มะเขือที่ต้นกำลังจมน้ำ น้ำขยับสูงขึ้นทีละนิด ทีละนิด เก็บซะเลยดีกว่า จะได้เอาแจกๆกันไปช่วยทาน ได้แจกคนทั้งที่อยู่ใกล้และไกล มีความสุขกับการให้สิ่งที่มาจากผืนดินของเราเอง
นอกจากเก็บพืชผลแล้วป้านวลยังทยอยอพยพพืชที่พออพยพไหว มีแต่แรงงานผู้หญิงค่ะ ป้านวลทำตะไคร้ซะสวยเตรียมไว้ลงใหม่หลังน้ำลด แบ่งหอบหนึ่งตัดล้างอย่างดีไปให้ร้านค้าปากทางเข้าบ้าน ให้เขาไว้ได้ขาย ของเล็กน้อยได้แสดงน้ำใจ เพราะลุงเบิ้มเจ้าของร้านดีกับที่บ้านมาก เช่นบางทีไฟฟ้าเขามาเก็บค่าไฟ พี่น้อยแกขี้ลืมเอาบิลไปซุกๆไว้จนลืมจนครั้งหนึ่งเกือบถูกตัดไฟ ลุงเบิ้มเขาเลยเป็นธุระรับบิลและจ่ายไปให้ก่อนแล้วค่อยมารับเงินที่เราภายหลัง ครั้งละหลายพันบาท แกทำอย่างนี้ให้ประจำ
เป็นวันที่ดีจริงๆ นกที่เคยมาก็มาให้เห็นใกล้ๆ เช่นนกกินปลี นกกะเต็น นกแซงแซวหางบ่วง ได้จังหวะเก็บภาพนกแซงแซวหางบ่วงได้ค่ะ
แม้แต่น้องหมาก็มีความสุข อืม.......สุขกันถ้วนทั่วทั้งคนและสัตว์น้อยใหญ่

ขอส่งความสุข และความสดชื่นที่มากับลมหนาวมายังผู้อ่านทุกท่านค่ะ



อ่านแล้วเพลิน น่าอยู่จริงเลยครับ น่าเยี่ยมเยียนด้วย ;) ช่วงนี้ฟ้าครึ้มตลอด ตอนเย็นๆ ฝนตกมาก แต่ตอนกลางคืนอากาศเย็น นอนสบาย ยังไม่มีลมหนาว อากาศยังไม่แห้ง แต่คงจะใกล้หนาวเต็มที หลังออกพรรษา
รออ่านเรื่องเล่าแสนสุขอย่างนี้อีกครับ
สวัสดีค่ะ...พี่นุช
มาแย้มยิ้ม รับความสุข อันงดงาม...สะท้อนผ่าน "ใจ" ของผู้เขียน...
ไม่เคย...ผิดหวังจากความงดงามนี้
มีให้ได้สัมผัสทุกครั้งที่แวะมาเยี่ยมเยือน...และรับฟังเรื่องเล่าอันงดงามนี้เสมอ....
วิถี...คือ สิ่งที่เราเลือกได้ และขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกให้เราหรือไม่...หรือเราอาจจนแต้ม...เพราะเหตุแห่งความดำเนินไปทางความเจริญ...ของสิ่งภายนอกที่หมุนวนไป...
เราเท่านั้นเป็นผู้กำหนดเลือกให้เรา...หาใช่สิ่งอื่นมาบังคับไม่...
ท่ามกลาง...ความวุ่นวายรอบด้าน...หากเราสามารถมองหาความงดงาม แห่ง "วิถี...สู่ชีวิต นั้นได้.."
ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่านี้นะคะ
(^______^)
กะปุ๋ม
บ้านเราแสนสุขใจ ...เห็นแล้วอยากร้องเพลงนี้จังเลยค่ะ ... บรรยากาศดี ๆ แบบนี้ อยากให้บ้านเมืองเราน่าอยู่ มีน้ำใจไมตรี มีให้ มีรับ อยู่กันอย่างเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ... ชีวิตเราก็คงมีความสุขมากๆ เลย
เฮ้อ ...
อิจฉาหมาน้อย ท่าทางมีความสุขจัง ^^"
อ้อ ..ไม่ค่อยชอบหน้าหนาว เพราะต้องตื่นเช้ามาอาบน้ำเย็นๆ ~>.<~
สวัสดีครับ
เป็นวิถีชีวิตที่น่าสนใจและน่าปรารถนาครับ พอเพียงและเพียงพอ
ทำให้ผมนึกไปเมื่อสมัยไปเก็บองุ่นและแอบเปิ้ลในไร่แถวเมือง Pau ของฝรั่งเศส เป็นสภาพชนบท เขียวขจีเช่นนี้เอง คนฝรั่งเศสชนบทมีอะไรหลายอย่างคล้ายคนในชนบทของไทย เพียงแต่ระบบการจัดการของเขามาตรฐานสูง ชาวนาชาวไร่มีการศึกษาและมีความชำนาญในการผลิตตั้งแต่ต้นจนจบกระบวนการ ไร่องุ่นที่ผมเคยไปเก็บช่วงปิดเทอม ทำทุกอย่างตั้งแต่ปลูก เก็บ บรรจุขวด ติดสลาก จนออกมาวางขายในฟาร์ม เป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือน ขายไวน์ในไร่ 1 โหล ซื้อข้าวได้เป็นหลายเกวียน.....นึกแล้วก็ 25 ปีกว่ามาแล้วครับ
ด้วยความปรารถนาดี
แค่ Scroll ดูภาพทุกภาพก่อนเริ่มอ่านอย่างตั้งใจ ก็ซึมซับความงามของชีวิตได้อย่างมากมายครับอาจารย์
ยิ่งได้อ่านถ้อยคำที่ ร้อยเรียงอย่างเรียบง่าย แต่ส่งตรงจากใจ ยิ่งทำให้ อิ่มสุข กับคำว่า "ชีวิต" "ธรรมชาติ" และ "สัจธรรม"
ขอบพระคุณมากครับ ที่แบ่งปันความสุขมาให้
สวัสดีค่ะอาจารย์
เห็นบรรยากาศแล้วสดชื่นค่ะ ธรรมชาติเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้จิตใจสงบ อ่านบันทึกของอาจารย์ทุกครั้งมีความสุขกับการที่ได้อ่านค่ะ
สวีสดีค่ะคุณพี่
เมื่อเช้าชลบุรีก็มีลมหนาวโชยมาแล้ว คงพัดมาต่อจากอยุธยา สายลมเช้านี้ จึงนำความสดชื่น อบอวลด้วยน้ำใจไมตรี ชอบบ้านเรือนไทย มีท่าน้ำ กอบัว กับอาหารโบราณๆ ในสวนก็มีท้องร่อง ผลไม้นาๆชนิด ออกลูกดกจนใช้มือเอื้อมเก็บกินได้ นกต่างถิ่นยังมีโอกาสมาเยือนบ้านคุณพี่ มีปีกบินได้เหมือนนกก็ดี จะได้ ไปแอบดู ความสุขของเจ้าของบ้าน แวะกินกล้วยน้ำว้าสุก(ของชอบ) สัก 2 ผล ค่อยบินกลับบ้านที่มีแต่ภูเขา กับทะเล
อ่านแล้วทำให้อยากไปเยี่ยมอีกเป็นครั้งที่สอง …รอว่าเจ้าของบ้านจะเชิญอีกเมื่อใด …ภาพบรรยากาศโค้งน้ำที่มองจากศาลาไทยยังติดตาตรึงใจเสมอมาครับ
สวัสดีค่ะ
ที่่ปทุมธานี ที่บ้าน ลมหนาว เิ่ชยมาแล้วค่ะ เย็นสบายมากค่ะ ที่บ้านมีต้นปีป2-3ต้น ดอกออกสะพรั่ง สวยมากค่ะ ร่วงลงดินทุกเช้า ขาวไปหมดค่ะ
เป็นบรรยากาศที่ชอบมาก
ขณะที่เขียนนี้้ อยู่ที่บ้านหลาน ในใจกลางเมือง มีแต่ตึก แต่ตามซอย ที่เป็นบ้านเก่าๆเขา็มีต้นไม้มาก สวยๆเหมือนกัน แต่ไม่มีทางสวยอย่างบ้านริมน้ำค่ะ
ตอนนี้ เทียวไปมา ระหว่างปทุมธานีกับแถวอโศกค่ะ กำกับดูแลคนเลี้ยงใหม่ค่ะ เหนื่อยไม่ว่า เรื่องเลี้ยงเด็ก เป็นเรื่องสำคัญที่สุด เพราะถ้าผิดพลาด เอาคืนไม่ได้
เลยตัดสินใจ ให้แม่ของหลานออกจากงานค่ะ บอกว่า อย่าเสียดายเงิน อย่าเสียดายตำแหน่ง หน้าที่เลี้ยงอบรมลูก เป็นงานที่สำคัญที่สุด ของการเป็นพ่อแม่ เอาไว้ลูกเข้าอนุบาล ค่อยทำธุรกิจเอง บอกเขาว่า ประสบการณ์+connection มีพอแล้ว สามารถทำงานอิสระตามที่ใจเราอยากทำได้แล้ว
มกรา 51 พี่่ก็คงสบายขึ้้น จะไปเยี่ยมอาจารย์ที่บ้านนะคะ
สวัสดีค่ะ พี่นุช..
อ่านบันทึกทีไร ต้อมก็รู้สึกราวกับว่า “ โลกหมุนช้าลง ” และสัมผัสได้ถึงความละเมียดละไมในสิ่งที่พี่นุชนำมาบอกเล่า แบ่งปัน กับทุก ๆ คน
นี่ใช่ไหมคะ ที่คือ “ความสุข”
สวัสดีค่ะคุณธวัชชัย
ฝนคงไล่ลงใต้ไปเรื่อยๆนะคะ ที่อยุธยาตอนนี้ความครึ้มเปลี่ยนมาเป็นครึ้มสลัวแบบหน้าหนาว แต่กลางวันแดดแรงมากจนแสบตาเลยค่ะ
หากมีโอกาสจะผ่านอยุธยาขอให้บอกซีคะ จะได้เชิญมาดื่มกาแฟที่บ้าน มาคุยเรื่องผ้าทอ ผ้าย้อมครามกัน
ไม่อยากบอกให้คนหมั่นไส้นะคะว่าพบเรื่องแสนสุขทุกวันเลยค่ะ พอมองชีวิตเป็นอะไรก็เป็นความสุข เช่น มีเรื่องให้โมโห พอมีสติได้ทันอารมณ์ ความโมโหดับไป ก็รู้สึกเป็นสุขทันที หรือแค่ได้เป็นผู้ให้ ก็รู้สึกมีความสุข ช่างโชคดีที่ค้นพบรหัสลับแห่งความสุขนี้ ไม่ใช่ความสุขที่ยิ่งใหญ่ แต่ความสุขไม่เคยไปไหนเลยค่ะ
สวัสดีค่ะน้องกะปุ๋ม
เห็นน้องหายไปพักใหญ่ๆ คิดว่าคงงานยุ่งและเหนื่อย แต่พอทราบว่าสุขสบาย ถึงงานยุ่งยังสนุกกับการอบเค้ก ได้ออกกำลังบวกเจริญสติประจำ แล้วก็ดีใจค่ะได้เห็นความสดชื่นจากรอยยิ้ม
มีความสุขจากวิถี ที่เป็นผู้เลือกเองจริงอย่างนี้น้องกะปุ๋มกล่าวค่ะ การปฏิบัติธรรม เจริญสติช่วยให้มองเห็นทางเลือกนี้ มีความสุขจากการเข้าใจและยอมรับสิ่งต่างๆตามที่มันเป็น มองอะไรก็เลยเบาๆ สบายๆ
แถมได้มีชีวิตอยู่ในที่ที่มีความเป็นสัปปายะเช่นนี้ ยังจะต้องการอะไรมากไปกว่านี้ใช่มั้ยคะ มีเพื่อนๆหลายคนถามพี่ว่าที่คิดได้ เป็น และอยู่อย่างนี้น่ะทำบุญไว้ด้วยอะไร ตอบไม่ถูกเหมือนกันค่ะ
สวัสดีค่ะคุณโสทร บ้านสวนพอเพียง
ที่บ้านสวนของคุณคงต้องมีนกหลายชนิดแน่ๆนะคะ ภาคใต้ชุ่มชื้น อุดมสมบูรณ์มาก ถ่ายภาพนกยากมากเลยค่ะ ยิ่งมือสมัครเล่น สายตาก็ไม่ค่อยจะดีอย่างดิฉัน กว่าจะคว้าแว่นและกล้องมาถ่ายได้ นกบินไปไหนๆแล้ว ส่วนมากที่เก็บภาพได้เพราะเขาเกาะนานหน่อย หรือมาเกาะแล้วบินไป แล้วกลับมาเกาะ บางทีเล็งรอตั้งนาน ไม่กลับมาซะนี่ มีหลายชนิดที่สวยมากๆ(ในสายตาของดิฉัน) แต่เขาไม่อยู่ในภาวะที่จะเก็บภาพได้ค่ะ
จากนี้ไปฝนทางใต้คงชุกขึ้นเรื่อยๆ หวังว่าที่คุณโสทรอยู่คงไม่มีอันตรายจากน้ำท่วมและแผ่นดินถล่มนะคะ
สวัสดีค่ะคุณดวงพร
ต้องขอบคุณที่ส่งลมหนาวลงมาค่ะ
สัมผัสแรกของฤดูนั้นพิเศษและมหัศจรรย์จริงๆด้วยค่ะ มันสร้างความรู้สึกดีใจ ตื่นเต้น การได้ต้อนรับอะไรซักอย่าง เหมือนปลูกอะไรแล้วเขาออกผล ออกดอกแรกเราก็จะตื่นเต้นนะคะ
ดิฉันว่าการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลที่เป็นเสน่ห์เพราะมันมีความหวังซ่อนอยู่ในนั้นด้วยค่ะ
ดีใจที่ทำให้ผู้มาแวะเยี่ยมมีความสุขค่ะ จะได้มาอีก ^_^