ประสบการณ์ชีวิต

ประสบการณ์ที่เฉียดจากประสบการณ์ของข้าพเจ้าเอง เคยเป็นคนนั่งรถเที่ยวแต่ไม่ค่อยได้ขับ เลยทำให้ข้าพเจ้าเจออะไรอย่างนี้ คือว่าตอนปี 49 ที่ผ่านมานี้มีคนมาขอว่าจ้างข้าพเจ้าขับรถพาไปที่ จ.พะเยา ข้าพเจ้าก็ตกลง ครั้นถึงวันไปจริงๆข้าพเจ้าเริ่มใจฝ่อเพราะคิดว่าเขาคงจะเดินทางตอนกลางวัน แต่ไม่เลยเขากลับให้เดินทางตอนกลางคืน ซึ่งข้าพเจ้าไม่เคยชอบเลย เพราะสายตาของข้าพเจ้าไม่ดีด้วยแต่ต้องไป คิดดูจากภูเรือถึงพะเยากี่ร้อยกิโล เริ่มเดินทางตอนสามทุ่มเศษ จนเกือบจะถึงพะเยาอย่แล้วข้าพเจ้าเริ่มมีอาการง่วงขึ้นมาทำอย่างไรก็ไม่หายง่วง บวกกับคนในรถ 5 คนหลับหมด แถมมีฝนตกตลอดทางทำให้อากาศน่านอนยิ่งขึ้น ข้าพเจ้าง่วงนอนเต็มที่แล้วมองเห็นไฟท้ายของรถที่วิ่งออกหน้าก่อนพอลิบๆ บางทีข้าพเจ้าก็หลับตาเป็นครั้งครา จนรู้ว่าไม่ไหวแน่ ทั้งที่ทางลงเขา คดเคี้ยว ข้าพเจ้าคิดในใจว่าให้พ้นโค้งก่อน ถ้าเจอตลาดจะหากินอะไรให้ตาสว่างสักหน่อย แต่พอลงเขาพ้นแล้วข้าพเจ้าโล่งอกมากเพราะด้านหน้าเป็นถนน 6 เลน คงไม่มีทางโค้งให้เลยแล้ว แต่พอเท่านั้นข้าพเจ้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเสียงดังสนั่นทั่วถนนที่ข้าพเจ้าวิ่งอยู่ เหมือนรถลอยอยู่ในอากาศเลย ข้าพเจ้าลืมตาขึ้นพอดี รู้ไหมรถวิ่งอยู่บนเกาะกลางถนน 2 ล้อทำให้รถเอียงไปมาเลยทำให้ทุกคนตื่นมา ข้าพเจ้าตั้งสติได้เลยหักพวงมาลัยเข้ามากลางถนนดีแต่ไม่มีรถวิ่งตามมา ไม่งั้นข้าพเจ้าคงไม่ได้มาเล่าอยู่อย่างนี้แน่                                                                                                    นายสองเมือง  นาราศี                                                                                                          กลุ่มชาโต้