หากไม่เม้าท์ถึงสองท่านนี้ ป้าแดง อึดอัดแย่เลย เพราะสองท่านนี้เป็นบุคคลที่ป้าแดงชื่นชอบและชื่นชมอย่างมากมายในฐานะที่มีเลือดอิสานอย่างเต็มตัว มีแนวทางชีวิตที่ไม่ยอมทิ้งกลิ่นอายของอิสาน

หากไม่เม้าท์ถึงสองท่านนี้ ป้าแดง อึดอัดแย่เลย เพราะสองท่านนี้เป็นบุคคลที่ป้าแดงชื่นชอบและชื่นชมอย่างมากมายในฐานะที่มีเลือดอิสานอย่างเต็มตัว มีแนวทางชีวิตที่ไม่ยอมทิ้งกลิ่นอายของอิสาน

 

เมื่อป้าแดงได้เจอบันทึกของออต เล้าข้าว ป้าแดงรู้สึกภูมิยังไงก็ไม่รู้ที่คนรุ่นใหม่ยังสนใจเรื่องราวของอิสาน เวลาไปในที่ต่างๆ หากเจอเล้าข้าวสวยๆเป็นต้องถ่ายรูปเพื่อเอามาฝากออต เห็นโบสถ์เห็นสิมก็จะคิดถึง ออต ไม่รู้ว่า ออต จะเป็นมากกว่า ความชื่นชอบชื่นชมธรรมดาปกติทั่วไปรึป่าว อิอิอิ

เมื่อเจอตัวเป็นๆ ออตเป็นเด็กที่น่ารักมาก มีความอ่อนน้อมถ่อมตัว เป็นผู้ให้ ดูแลพ่อครูบาอย่างใกล้ชิด เนี่ย...ชื่นชอบชื่นชมอีกและ......

จบเรื่องของ ออตดีกว่า

 

มาพูดถึง อาจารย์แผ่นดิน ยิ่งอ่านบันทึกอาจารย์แผ่นดิน ยิ่งทำให้ใจหึกเหิม นี่ไง !!!!  คนรักแผ่นดินอิสานอย่างแท้จริง ใครๆๆไม่รักอิสาน อย่างน้อย ก็มีอาจารย์แผ่นดินที่จะเป็นตัวแทนได้ อาจารย์ยังมีบทบาทในการจะเป็นตัวอย่างแบบอย่างให้คนอิสานรุ่นต่อๆๆไปได้ด้วย

ชอบนักหนา กับการสอนลูกชายให้ เว้าอิสาน มันโดนใจป้าแดงเหลือเกิน คนอิสานไม่ฝึกให้ลูกพูดอิสานกันแล้ว เพราะอายเวลาไปเที่ยว อย่างนั้น.............. มั้ง

ป้าแดง เคยตั้งใจเหมือนกันว่า ถ้ามีลูกก็คงให้พูดอิสานและก็ใช้ชื่อแบบอิสานๆ  แต่เสียดายที่ไม่มีโอกาส..........?????........

เมื่อได้เจอตัวเป็นๆของอาจารย์ ยิ่งทำให้รู้สึกหัวใจพองโต เพราะอาจารย์มีเอกลักษณ์ที่เป็นผู้นำ พูดจา ฉะฉานไม่ว่าจะเป็นออกไมค์หรือไม่ออกไมค์  แม้ในวันแรกที่ดูจะโรยๆจากการเดินทางก็ตาม นี่แหละ......ผู้จะสานต่อความเป็นอิสานให้คนรู่นลูกรุ่นหลานตัวจริงเสียงจริง

ป้าแดงอดเป็นปลื้มไม่ได้ ที่ได้พูดคุยกับอาจารย์แผ่นดินทั้งสองวันในงาน KM พิษณุโลก  แม้เวลาไม่นานมากนักเพราะภารกิจของอาจารย์ที่มากมาย ก็ยังนับว่าป้าแดงได้รับอะไรมากมายแล้วละ

ไผว่าอิสานแล้ง อยากจูงแขน...ไปเบิ่ง แม่น้ำชี้ไหลจ้นจ้น มันสิแล้งได้จังได๋

 

 

 เราชาติพันธุ์เดียวกัน