ยาแก้โรคทางวิญญาณ
บิณฑบาตเช้านี้ (ซึ่งปกติผู้เขียนก็บิณฯ บ้างไม่บิณฯ บ้าง) ทายกถวายหนังสือของท่านพุทธทาสมาหนึ่งเล่ม ชื่อว่า ยาระงับสรรพโรค เปิดดูก็ทราบว่าเคยอ่านมานานแล้ว และที่ชอบใจก็คือบทกลอน ยาแก้โรคทางวิญญาณ ซึ่งผู้เขียนชอบใจมาก...
บทกลอนนี้ เจอครั้งแรกตั้งใจว่าจะท่องให้จำก็ยังไม่จำ... เห็นเขียนไว้ตามวัดก็ไม่มีโอกาสได้จดไว้... ครั้งนี้ตั้งใจว่าจะท่องให้จำ แต่ก่อนจะท่องก็นำมาฝากบรรดาสหายธรรมในโกทูโนก่อน.....
- ต้น "ไม่รู้ - ไม่ชี้ " นี้เอาเปลือก
- ต้น "ช่างหัวมัน" นั้นเลือก เอาแก่นแข็ง
- "อย่างนั้นเอง" เอาแต่ราก ฤทธิ์มันแรง
- ต้น "ไม่มีกู-ของกู" นี้แสวง เอาแต่ใบ
- ต้น"ไม่น่าเอา- ไม่น่าเป็น" เฟ้นเอาดอก
- "ตายก่อนตาย" เลือกออก ลูกใหญ่ๆ
- หกอย่างนี้ อย่างละชั่ง ตั้งเกณฑ์ไว้
- "ดับไม่เหลือ" สิ่งสุดท้าย ใช้เมล็ดมัน
- หนักหกชั่ง เท่ากับ ยาทั้งหลาย
- เคล้ากันไป เสกคาถา ที่อาถรรพ์
- "สพฺเพ ธมฺมา นาลํ อภินิเวสาย " อัน
- เป็นธรรมชั้น หฤทัย ในพุทธนาม
- จัดลงหม้อ ใส่น้ำ พอท่วมยา
- เคี่ยวไฟกล้า เหลือได้ หนึ่งในสาม
- หนึ่งช้อนช้า สามเวลา พยายาม
- กินเพื่อความ หมดสรรพโรค เป็นโลกอุดรฯ
*** ส่วนคำอธิบายตัวยาเหล่านี้ผู้สนใจไปค้นหาเอาเอง ***
กราบนมัสการค่ะ
ได้นำไปเผยแพร่ ต่อในเวบของสำนักงานของโยมแล้วเจ้าค่ะ
นมัสการเจ้าค่ะ
ตันติราพันธ์
* * * อนุโมทนา สาธุ * * *
เจริญพร
กราบนมัสการหลวงพี่มหาชัยวุธ
กลอนบทนี้ดีจริงๆ ค่ะ นั่งอ่านอยู่หลายรอบทีเดียว
ขอบพระคุณที่นำมาเผยแพร่ค่ะ
กมลวัลย์
จากหนังสือเล่มเล็กๆ ชื่อ ยาระงับสรรพโรค ของท่านพุทธทาส หรือบางครั้งก็อาจอยู่ในหนังสือรวมเล่มของท่านฯ...
มีคำอธิบายตัวยาแต่ละอย่างด้วย เช่น ต้น ไม่รู้ไม่ชี้ เป็นอย่างไร ?
อาตมาเจอกลอนนี้ครั้งแรก ตอนบวชใหม่ๆ ซึ่งเขียนติดไว้ที่สำนักปฏิบัติแห่งหนึ่ง ชอบใจมากเลย.....
เจริญพร