ชีวิตของคุณยาย..น่ารักมากเมื่อตอนที่ครูอ้อยเล็กๆ จำความได้ ครูอ้อยจะเป็นเด็กที่ผอมมาก คอยาว คุณยายจะตัดเสื้อคอกลมให้ใส่ เนื่องจากผอมมาก คอจึงกว้าง และไหล่ตกลงมาเสมอ เวลาถ่ายภาพ จะไม่รู้จักแต่งตัว ภาพที่ออกมาจึงเป็นเสื้อไหล่ตก ..สมัยนี้เรียกว่า..sexy คุณแม่เล่าให้ฟังว่า.....คุณยายเป็นสาวชาวปทุมธานี มีเชื้อมอญ พ่อของคุณยาย ซึ่งเป็นคุณตาของคุณแม่นั้น คุณแม่เรียกว่า...ก๋ง ดังนั้นคุณแม่ของครูอ้อยจึงมีผิวพรรณค่อนข้างขาว...ส่วยครูอ้อยมาเป็นลูกผสมกับคุณพ่อที่มีเชื้อแขก..ครูอ้อยจึงขาวแดง..อูย ลำดับยากจังค่ะ..แต่สรุปคือ..สวย.. ทนอ่านหน่อยนะคะ..อิอิ... คุณยายมีแฟนคือคุณตา ที่ขี้โมโห และดุมากค่ะ เท่าที่ครูอ้อยจำความได้ คุณตาขี่จักรยานไปทำงาน คุณยายจะอยู่บ้านพับถุงกระดาษขาย คุณยายจะกวนแป้งมัน ทำเป็นกาวแป้งเปียก และมีแปรงอันเล็กๆจุ่มไว้ หลังจากที่คุณยายวางกระดาษเรียงกันเป็นตับยาวแล้ว ครูอ้อยก็จะอาสา...หนูจะทำเอง ยายจ๋า แล้วคุณยายก็พยักหน้า และหัวเราะเอิ๊กเอิ๊ก ครูอ้อยยังจำเสียงคุณยายได้เลยค่ะ..ฮือฮือ..คิดถึงคุณยายจัง สมัยนี้ หาถุงกระดาษแบบที่คุณยายทำ ..ไม่มีแล้ว มีแต่ถุงก๊อบแก๊บ ..ถุงของคุณยายพยอมดีมาก..รู้จักรักษาสภาพแวดล้อม... คุณยายพยอม..มองการณ์ไกลเนอะ..ยายจ๋า...หนูคิดถึงคุณยายพยอมจ้ะ
สวัสดีครับครูอ้อย
สวัสดีค่ะน้องชาย....อาจารย์ โกศล คงสมปราชญ์
อิอิ...ขนมครก...แม่อ้อยเอ๊ย
สวัสดีค่ะคุณหมอนนท์คนรุ่นเดียวกันกับครูอ้อย...เพื่อนร่วมทาง
ครูอ้อยทำให้คิดถึงความหลังครานั่งพับถุงกระดาษครับ
สวัสดีค่ะ
คุณยายชื่อพยอม ชื่อเดียวกับคุณอาพี่เลยค่ะ
คุณแม่ของครูอ้อยจึงมีผิวพรรณค่อนข้างขาว...ส่วยครูอ้อยมาเป็นลูกผสมกับคุณพ่อที่มีเชื้อแขก..ครูอ้อยจึงขาวแดง..อูย ลำดับยากจังค่ะ..แต่สรุปคือ..สวย..
อ่านแล้ว ข้ำ ขำ ขำจริงขำจัง
เหมือนหนูเหว่าเลย เป็นโรคเดียวกันเลย โรคเป็นบ้าชมตัวเองว่า สวย อิ อิ
ดูเหมือนผมจะร่วมสมัยใช้ได้ครับ เพราะว่าเคยช่วยย่าพับถุงกระดาษด้วย
วางเรียงเป็นพรืด ปาดด้วยแป้งเปียก แล้วมานั่งพับ จากนั้นตีถุงให้ป่อง ผึ่งลม แห้งแล้วมาพับเป็บกองๆ กองละ ๑๐๐ ถุง มัดด้วยเชือก ขาย ย่าให้เงินมา 5 บาท
สวัสดีคุณครูอ้อย
แม่ตนเองก็เช่นเดียวกัน ชอบพับถุงกระดาษจากหนังสือพิมพ์ นับเป็นร้อยขาย ถ้าจำไม่ผิด ถุงกระดาษร้อยใบ ขายได้สิบสลึง ในสมัยนั้น นานมาแล้ว
ขอบคุณที่ทำให้นึกถึงอดีต ที่มีความสุขและอบอุ่นมาก
ไม่พบกันนาน หวังว่าคงสบายดี
rainalone
คนเคยช่วยคุณยายพับถุงกระดาษขายเช่นกัน ติดตามอ่านด้วยค่ะ
คุณตาคุณยายมักจะดูแลและรักหลานมากกว่าพ่อแม่อีกนะคะ ตัวเองยังจำสายตาคุณยายที่มองด้วยความรัก ตอนป้อนข้าวเมื่อป่วยเป็นอีสุกอีใสพร้อมๆกับพี่สาวค่ะ
ดีใจที่คุณครูอ้อยเขียนถึงคุณยายทำให้มีโอกาสพูดถึงคุณยายของตัวเองเช่นกัน
สวัสดีค่ะท่านประธาน อ.ก.ค.ศ.ภูเก็ต..นาย บัณฑูร - ทองตัน
สวัสดีค่ะคุณครูอ้อย
อ่านบันทึกของคุณครูอ้อยแล้วมีความสุขจังเลยค่ะตัวหนูเองอยู่กับคุณยายค่ะจะเล่าประวัติย่อให้ฟังนะคะตอนที่คุณพ่อคุณแม่แต่งงานกันใหม่ ๆ ได้อาศัยอยู่กับคุณตาคุณยายค่ะเพราะว่ายังไม่มีบ้านพอมีบ้านคุณพ่อคุณแม่ก็ย้ายไปอยู่บ้านใหม่คุณยายไม่ยอมให้คุณพ่อคุณแม่เอาหนูไปด้วยค่ะบอกว่าคิดถึงก็มาหาแล้วกันไม่รู้คุณยายมีแผนอะไรหรือเปล่าค่ะหนูก็เลยเติบโตขึ้นมาโดยคุณตาคุณยายเลี้ยงดูค่ะ
ขอบคุณค่ะ
หนูมาแสดงความคิดเห็นหรือหนูมาเล่าให้คุณครูอ้อยฟังค่ะเนี้ย
สวัสดีค่ะคุณพี่...sasinanda
ขอบคุณค่ะคุณพี่
สวัสดีค่ะน้องชาย...บัวชูฝัก
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะน้องกาเหว่า..Kawao
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะน้องรักษ์...RAK-NA
ยายจ๋า..หลานคนนี้คิดถึงยายมากจ้ะ
สวัสดีค่ะคุณหมอแป๊ะ...ธนพันธ์ ชูบุญ
คิดถึงคุณยายค่ะ