งานเกษียณ ปีนี้ จัดขึ้นเมื่อคืนนี้ โดยมีครูเกษียณอายุ 3 ท่าน
งานนี้ไม่อยากให้มีเลย หมายถึง ไม่อยากให้พี่ๆอายุ 60 ปีแล้วต้องจากงานราชการไปเลย ...
ครูปรีดา เพิ่มพิมล เป็นครูในกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ มาโดยตลอด สอนและเข้ารับการอบรมการสอนภาษาอังกฤษมาโดยตลอด
เนื่องจากท่านอายุจะ 60 ปีแล้ว ฝ่ายบริหารเห็นว่าท่านยังแข็งแรงอยู่ จึงเปลี่ยนเส้นทางเดินให้มาสอนวิชาที่สบายใจสบายกาย คือ พลศึกษาอนามัย..... ท่านก็ยินดี
แบบนี้ อีก 12 ปี ครูอ้อยต้องเปลี่ยนเส้นทางการสอนมาสอนพลศึกษาก่อนเกษียณ..หรือเปล่าหนอ
เพราะครูผู้สอนภาษาอังกฤษ ต้องทำแบบนี้...มา 2 ท่านแล้วล่ะ...มาดูภาพน่ารักกันดีกว่า..
|
ความน่ารัก ก็คือ ฉากนะคะ
ฉากนี้จัดทำโดย....ครูสมรรถ สุขเจริญ ทำบนเวทีนะคะ มีน้ำตกไหลบนเวทีด้วยค่ะ สวยงามน่ารักมากค่ะ..ส่วนสาวที่นั่งอยู่นั้น..คิดเอาเองค่ะ
|
ส่วนสาวดอยหลงมานี้ คือ ครูชฎา เขียวดี ครูผู้สอนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ(ภาษาอังกฤษ) ...น่ารักไหมคะ
บรรจุมา 3-4 ปีแล้วค่ะ ครูธนาตา พีรกันทรากร เตรียมแต่งชุดหมั้นไว้แล้วค่ะ สอน ป.1 แทนครูอ้อยตามคำสั่งท่านฝ่ายบริหาร....ไงคะ
หากท่านผู้อำนวยการท่านนี้อยู่ต่อหลายๆปี ครูสุรวยพร พราววิโรจน์ ต้องได้เป็นหัวหน้ากลุ่ม แทนครูอ้อยแน่นอน เพราะเธอทำงานดี มีมนุษยสัมพันธ์ เป็นที่เชื่อมั่นศรัทธาจากท่าน...เหลือเกิน.... ขอส่งเสริมค่ะ...
|
สวัสดีค่ะพี่ชาย... พิสูจน์
สวัสดีพี่อ้อย
ครูคือใคร ใครคือครูในวันนี้
ใช่อยู่ที่ปริญญามหาศาล
ใช่อยู่ที่เรียกครูหรืออาจารย์
ใช่อยู่นานสอนนานในโรงเรียน
ครูคือผู้ชี้นำทางความคิด
ให้รู้ถูกรู้ผิดคิดอ่านเขียน
ให้รู้ทุกข์รู้ยากรู้พากเพียร
ให้รู้เปลี่ยนแปลงสู้รู้สู้งาน
ครูคือผู้ยกระดับวิญญามนุษย์
ให้สูงสุดกว่าสัตว์เดรัจฉาน
ครูคือผู้สั่งสมอุดมการณ์
มีดวงมาลย์พื่อมวลชนใช่ตัวเอง
ครูจึงเป็นนักสร้างผู้ใหญ่ยิ่ง
สร้างคนจริงสร้างคนกล้าสร้างคน
สร้างให้คนเป็นตัวของตัวเอง
ขอมอบเพลงนี้มาบูชาครู...............
** <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> มีมือจะใช้มือประคองถือแท่งเทียนธรรม</p>
ส่องทางสว่างนำสู่ความหวังสังคมไทย
มีเสียงจะเปล่งเสียงอย่างแท้เที่ยงและเกรียงไกร
มีใจจะเทใจผดุงนามแห่งความดี...
*** <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 72pt" class="MsoNormal">ครูมิใช่ช่างปั้นอันวิจิตร </p>
แต่ต้องคิดวาดวางกางแผนผัง
ครูมิใช่นายทุนหนุนกำลัง
ต้องเก็งทั้งขาดทุนดุลกำไร
ครูมิใช่พ่อค้านายพาณิชย์
ดีดลูกคิดคาดการณ์ด้านไหน ๆ
แต่ยังเป็นผู้ค้าอย่างเต็มใจ
ยอมขาดทุนตลอดไปชั่วนิรันดร์
ครูมิใช่นักปกครองช่ำซองศึก
แต่ก็คึกคะนองปกป้องขั้น
ครูมิใช่นักวิชาการเชี่ยวชาญครัน
แต่โชกโชนด้วยผู้พันในวิชา
ครูมิใช่นักแสดงโลกแสงสี
แต่สวมบททุกที่ด้วยอาจหาญ
ครูมิใช่ผู้กำกับผู้บงการ
แต่เฉียบขาดในแผนงานการบัญชา
ครูมิใช่นักพากย์ฝีปากจัด
แต่สัมผัสการพากย์ยากจะหา
ครูมิใช่ผู้ทรงศีลธรรมจรรยา
แต่เมตตาแผ่เผื่อเกื้อการุณย์
นี่แหละครูเป็นได้หลายสถาน
ทุกเหตุการณ์ช่วยฉุดช่วยอุดหนุน
ช่วยเผื่อแผ่แก้ไขช่วยเจือจุน
ผู้มีคุณเปี่ยมแปรอย่างแท้จริง..........
** <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บางครั้งรู้สึกเหนื่อยและเมื่อยล้า</p>
บางครั้งอยากบอกว่าหมดกำลังใจ
บางครั้งท้อแท้กับศิษย์ที่ไม่เอาไหน
บางครั้งอยากร้องไห้กับศิษย์ซุกซน
บางครั้งครูคิดว่าจะไม่บ่น
คิดว่าจะไม่สน ไม่อยากอดทน แต่สับสนกับตัวเอง
แต่เกรงว่าวันหน้าศิษย์ไม่รู้
ทั้งผู้คนอาจลบหลู่และข่มเหง
จึงพยายามพร่ำสอนด้วยตนเอง
เพื่อรีบเร่งให้ศิษย์เป็นคนดี
ในวันนี้คิดใหม่เพื่อไทยและเพื่อชาติ
หากมัวขลาดให้ใครได้ข่มเหง
สถาบันแห่งนี้คงไม่มีคนเกรง
เราจะร้องเพลงชาติไทยให้ใครฟัง .......
***** <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ศิษย์รักคือความหวัง ดุจพลังอันโดดเด่น</p>
พร่ำสอนทุกเช้าเย็น ถึงรำเค็ญก็สู้ทน
เพียงศิษย์เกิดปัญญา เพื่อวันหน้าไม่หมองหม่น
เหนื่อยนักหรือขัดสน ครูเฝ้าทนไม่ท้อถอย
อยากเห็นเจ้าได้ดี มีศักดิ์ศรีไม่ต่ำต้อย
ชีวิตครูไม่เลิศลอย หวังศิษย์น้อยก้าวหน้าไป
แต่เมื่อไหร่เห็นศิษย์เรียงรายไร้เดียงสา
อนิจจาเจ้าจะนึกรู้สึกไหม
เว้นพ่อแม่ผูกพันรักดังดวงใจ
จะมีใครรักเจ้าเท่าเทียมครู
ถึงจะเหนื่อยแสนเหนื่อยเหลือจะอ้าง
ใช่เหินห่างธรรมะหรอกนะหนู
เห็นศิษย์น้อยตาดำๆอยากค้ำชู
ถ่ายความรู้ให้ศิษย์ไม่ปิดบัง.....
*****
ดวงจิตของครูผู้สอนสั่ง ย่อมมุ่งหวังให้ศิษย์สำฤทธิ์ผล
ขจัดมืดโมหะในกมล เพื่อได้พลแสงสว่างเห็นทางไกล
มีเมตตาการุณาอุตส่าห์ ไม่เสเพลชี้แจงแถลงไข
เห็นศิษย์เลาเศร้าทรวงด้วยห่วงใย เห็นศิษย์ไววิทยา ปรีดาเอยฯ
*********
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และในบรรดาพวกเธอที่นั่งอยู่ตรงนี้ ก็มีศิษย์ที่กตัญญูและเข้าใจ ต่อความรักความเข้าใจของครูที่มีต่อศิษย์ เธอคือ………….ขอพวกเธอจงรู้เถิดว่า ใจของครูนั้นรักศิษย์เท่าเทียมกัน ไม่ว่าศิษย์ของครูจะดีหรือว่าชั่วก็ตาม แต่ครูก็หวังดีต่อศิษย์เสมอ พวกเราทั้งหลาย ที่ได้ผิดพลั้งต่อครูบาอาจารย์ ไม่ว่าจะด้วยกาย วาจา ใจ ย่อมเป็นโทษต่อตัวของเรา เพราะผู้ล่วงเกินต่อครูผู้มีพระคุณนั้น เป็นผู้ที่มีบาป จะขาดความเจริญก้าวหน้า …..</p>
</span></span></span></span></font></span></font></span><p> </p>
สวัสดีครับ
สำหรับครูที่เกษียณ เรื่องราวแห่งความดีจะถูกกล่าวขานอย่างไม่รู้จบ
ส่วนครูอ้อย อีกไม่นานจะเป็น "ดร.." ....
ผมเอาใจช่วยและเชื่อเช่นนั้น นะครับ