ช่วงเวลาเย็นๆ ผมก็จะเดินหาลูกมะระลูกเล็กๆ เพื่อที่จะห่อกันแมลง แต่ก็ต้องแปลกใจ ที่มะระที่รอดสายตาผมไปคือมันอยู่สูง เห็นอีกทีก็ลูกโตแล้ว แล้วมันรอดจากแมลงที่จ้องทำลายลูกมะระไปได้อย่างไร หรือว่าเพราะพันธมิตรของเรา ใช้คำว่า "พันธมิตร"  ไม่ใช่การเมืองนะครับ ถ้าเป็นการเมืองก็เป็นการเมืองในร่องมะระ นั่นคือระบบนิเวศนั่นเอง

     ร่องมะระผมมียามรักษาการณ์อยู่ 2 ตัว ผมไม่ได้จ้างยามนะครับ แต่เป็นเพราะผมไม่ใช้ยาฆ่าแมลง ยามที่ว่านั้นคือ แมงไหม ท้องถิ่นอื่นจะเรียกแมงไหมว่าอย่างไร ก็ช่วยบอกด้วยนะครับ


ตัวนี้รักษาการณ์อยู่ข้างๆ ร่อง


ซูมเข้าไปอีกนิด


ตัวนี้รักษาการณ์อยู่บนน่านฟ้า


มะระที่ไม่ได้ห่อ แต่ก็รอดปากเหยี่ยวปากกามาได้

 

     พันธมิตรอีกตัวมองไม่เห็นตัว ทำหน้าที่พรวนดิน ทิ้งไว้แต่ขี้ไว้ให้ดูต่างหน้านั่นคือ ไส้เดือน


ขี้ไส้เดือนครับ อยู่ตรงโคนมะระ

     ปลูกผักไม่ใช้สารเคมีมีความสุขจริงๆ ครับ