ถามตนเองว่าประทับใจอะไรในงานมหกรรมเคเอ็มส่วนภูมิภาคที่ผ่านมา

  • ตอนแรกรับสารภาพเลยว่าเหมือนกันคาดหวังไว้ว่าจะเป็นบรรยากาศวิชาการ มีคนแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เข้าฟังบรรยาย
 
  • แต่แล้วเมื่อก๊วนเฮฮาศาสตร์เข้ามา บรรยากาศก็เปลี่ยนไปเลย เหมือนมีความเป็นกันเอง เป็นพี่เป็นน้อง หลายคนเข้ามาทักทายอย่างสนิทสนม หยอกล้อกัน ส่งยิ้มให้กันเหมือนรู้จักกันมานานแสนนาน ทั้งๆ ที่เพิ่งเจอหน้ากันครั้งแรก
 
  • ประทับใจครั้งนี้ ที่พ่อครูบาสอนและทำให้ดู ว่าการกอดกันทำให้รู้สึกดีๆ บอกตรงๆ เลย คราวนี้ที่ผมรู้สึกว่ากอดแล้วประทับใจมากคือกอด อ.แสวง เพราะครั้งหนึ่งผมเคยรู้สึกกลัวในคำพูดของ อ.แสวงที่ Comment แรงๆ อย่างตรงไปตรงมา ผมจำได้ว่าผมกอด อ.แสวง และกระซิบที่ข้างหู อาจารย์ว่า อาจารย์ครับ ผมเคยรู้สึกกลัว อาจารย์ แต่ครั้งนี้รู้สึกดีมากมาย รู้สึกว่าผมมองอาจารย์ผิดไป ผมต้องขอโทษในความคิดที่บังตา ครั้งนั้นด้วย
 
  • ในงานนี้ผมได้มีโอกาสกอดหลายๆ คน  ได้กอดพ่อครูบาสุทธินันท์ ได้กอด อ.ขจิต ได้กอด คนไร้กรอบ งานนี้พ่อครูบาสอน และทำให้ดูเป็นตัวอย่าง ผมชอบในความ นิ่ง แต่คมของพ่อครูบา รู้สึกในความเมตตา ความอิ่มเอิบ และรอยยิ้มบนหน้าพ่อครูบา และทึ่งในความสามารถทางไอที ที่ผมไม่นึกว่าพ่อครูบาฯ ที่ผมเคยเห็น อยู่ที่สตึก บุรีรัมย์ จะมีความสามารถ ทางไอทีจนหลายๆ คนคงจะอาย
 

 <p> </p>