หากเป็นกรณีทั่วๆไป มันดูจะเสี่ยงเอามากๆ ที่จะเตลิดเข้าป่า กู่ไม่กลับ ในการให้คนนับสิบพูดเรื่องในใจตัวเอง ต่อๆกันโดยไม่บอกเขาล่วงหน้า แต่สำหรับชาวเฮฮาศาสตร์ ....

       กิจกรรมการร่วมงาน มหกรรม KM ภูมิภาค ครั้งที่ 1 ที่มหาวิทยาลัยนเรศวร วันนี้ (29 กย.50) เป็นวันที่สอง และวันสุดท้ายของงาน 
      เมื่อวานนั้นหลังจากกิจกรรมที่มน.จบลงเราก็กลับที่พักที่ K. Hall โดยผมไปกับคุณหมอ "คนชอบวิ่ง" นพ.สุธี  ฮั่นตระกูล  พร้อมด้วยคุณหนิง หญิงเก่ง มมส. นั่งหน้าคู่กับคุณหมอ  ส่วนเบาะหลังเรานั่งเบียดกัน 4 คน มี ผม น้องชาย นายออต น้องยุทธ์ "สิงห์ป่าศักดิ์" และ ยอดชาย นาย "แผ่นดิน" น้องพนัส จาก มมส. เก็บข้าวของแล้ว คุณหมอ นักวิ่ง อารมณ์ดี ผู้มีหัวใจเปี่ยมรัก พาพวกเรามุ่งหน้าสู่ร้านข้าวต้มในตัวเมืองพิษณุโลก 
       สมาชิกชาวเฮฮาศาสตร์พร้อมหน้า กว่า 15 ชีวิตไปพร้อมกันที่นั่น  ทั้งรสอาหารและการพูดคุยคลุกเคล้าเข้ากันดี  ไม่ต้องมี โมเดลอะไรมากำกับให้เสียรสชาติ  เราพยายามจะขอมีส่วนร่วมรับผิดชอบค่าเสียหาย  แต่ อ.ราณีเธอไม่ยอมครับ  ใกล้ 3 ทุ่มก็ต้องรีบกลับที่พักเพราะ ท่าน อธิการบดี / อธิบดี (กินควบสองตำแหน่งครับ ... มหาชีวาลัยอีสาน / กรมราษฎรส่งเสริม) มีนัดกับคนเปียก (ไร้กรอบ) ดร.วรภัทร์  ภู่เจริญ  ที่จะเดินทางมาถึงในช่วงนั้น .. นัยว่าจะมีการหลอมรวมช่วงเวลาการบรรยายของ ทั้งสองท่านเข้าด้วยกัน
      คุณหมอสุธี พาพวกเรากลับที่พักโดยแวะส่งคุณพนัสและคุณหนิงก่อนที่โรงแรมในตัวเมือง แล้วจึงมาส่งพวกเราอีก 3 คนที่ K.Hall โดยคุณหมอ ว่าที่ประธานเฮฮาศาสตร์ สาขาสองแคว  ขึ้นไปอยู่ร่วม แจมความรู้ ความคิดที่ห้อง 207 ของท่านอธิการฯด้วย  มีผู้ช่วยอธิการ ชื่อ ออต ที่แอบสถาปนาตัวเองเป็นผู้ช่วยฯ โดยไม่มีใครคัดค้าน ร่วมวงอยู่ด้วย  พร้อมน้องบ่าว ขจิต กามนิต ผู้นิยมแกล้งทำเสียงเหน่อ และคุณทวีสิน ที่ผันตัวเองเป็นเด็กเสริฟน้ำทับทิม ให้กับสัมมนาสมาชิก
      คุยอะไรๆ ได้ประโยชน์มากมายก่อนที่ ดร.วรภัทร์ จะมาถึง  และเห็นด้วยทุกประการกับแผนที่ท่านครูบาฯวางไว้  เป็นแผนคร่าวๆที่ไม่มีรายละเอียด เอาให้มันเป็นไปแบบธรรมชาติ แบบใช้ใจนำ ตามความเชื่อเดิมๆของพวกเรา  ซึ่งผมทบทวนดูแล้ว หากเป็นกรณีทั่วๆไป มันดูจะเสี่ยงเอามากๆ ที่จะเตลิดเข้าป่า  กู่ไม่กลับ ในการให้คนนับสิบพูดเรื่องในใจตัวเอง ต่อๆกันโดยไม่บอกเขาล่วงหน้า  แต่สำหรับชาวเฮฮาศาสตร์  เราเชื่อว่าไม่น่าจะมีปัญหา  ผมเห็นว่าที่แต่ละคนพูดออกมามันเป็นชิ้นส่วนของตัวต่อจิ๊กซอว์  ที่ผู้ฟังที่ตั้งใจฟังอย่างดี น่าจะสามารถนำมาต่อเป็นภาพรวมของคำว่า เฮฮาศาสตร์ ได้ไม่ยาก
      เขียนบนรถตู้ กลับ กทม. กับคุณธวัช และทีมงาน สคส. นี่ก็ถึงกทม. แถวรังสิตแล้วครับ (ใกล้ 4 ทุ่มครึ่ง ) กำลังจะคลิกส่งไฟล์ขึ้นแต่กลัวจะเป็นปัญหาส่งไม่ทัน รถจะถึงเสียก่อนเลยเก็บไว้ส่งที่บ้านครับ   และแล้วก็มีอันให้ต้องสะดุดเพราะร่างกายมันบอกว่าพักผ่อนได้แล้ว .. เช้ามาแม้เป็นวันอาทิตย์ก็ยังวุ่นต่อเนื่องจนถึงเย็นวันนี้ (30 กย. 50)
      ใครอยากรู้ว่าวุ่นเพียงไหน ลองถาม น้องเอก จตุพร  น้องหนู Susan คุณ ข้ามสีทันดร หรือ คุณ Direk ดูได้  ทั้ง 4 ท่านไปพบผมที่คณะครับ
      สรุปว่าเขียนมาตั้งแต่เมื่อคืนในรถตู้ .. และได้มาส่งวันนี้ตอนค่ำใกล้ทุ่มครึ่ง .. ขณะที่กำลังจะตั้งหลัก Clear งานเพื่อรับสถานการณ์วันพรุ่งนี้ต่อไป .. โอ้ละหนอชีวิต .. ใครล่ะลิขิต .. ตัวเรานั่นเอง ..เชื่อว่าอีกไม่นาน อะไรๆ จะพอเหมาะ พอดียิ่งขึ้นครับ