อาการของการกินอาหารนอกบ้านบ่อยๆ  เกิดขึ้นกับครูอ้อยครั้งหนึ่ง เมื่อ 3 ปีที่แล้ว  ที่เรียกว่า..ไข้รากสาด  น้อย

 

ไม่ได้อาการหนักมากนัก  แต่ลงกระเพาะ  จนหมอคิดว่า...เป็นไข้เลือดออก 

ต้องเจาะเลือดไปพิสูจน์  เมื่อไม่ใช่ไข้เลือดออก  ก็ต้องเป็นอย่างอื่น  แต่จำได้ว่า...อาการหนักมาก  อธิบายไม่ถูกเลยว่า  ไข้หวัด  หรือ ไข้อะไรกันแน่  

แต่ทรมาน  และ  คิดว่าจะเอาชีวิตไม่รอด  นั่น...เป็นอดีต 

เมื่อวานนี้อาการนี้กำลังจะเกิดขึ้น  ครูอ้อยรู้ตัวว่า..จะแย่แล้ว  แต่ก็หาทางช่วยตัวเอง  คิดว่า..ยังทนได้  จึงอดทนและกลับบ้านด้วยอาหารหมดแรง...

จอดรถได้  รีบกดโทรศัพท์ดู  เห็นว่าเป็นเบอร์พ่อบ้าน  โทร.มาตั้ง 7 ครั้ง...ใครที่ควรจะง้อ.....

ครูอ้อยก็โทร.ให้น้องขวัญมาช่วยแม่อ้อยยกของขึ้นบ้าน

พอเข้าบ้านได้  บอกสมาชิกว่า...เกือบแย่..

พ่อบ้านบอกว่า..ไม่โทรศัพท์มาบอก ...จะรีบไปรับ  ขับรถให้  เท่านั้นล่ะค่ะ  ครูอ้อยมีแรงขึ้นมาทันที 

อาบน้ำอุ่นจัดๆ  คุยกันสักพัก ..คนที่เข้าใจดีที่สุดอยู่ที่บ้าน  

ลูกขวัญ...หาข้าวให้แม่อ้อยกิน ....

ครูอ้อยแปรงฟันแล้ว...เข้านอนเลย  ไม่เปิดดู G2K สักนิด  เพิ่งจะตื่นขึ้นมาตอน หกโมงเช้านี่ล่ะค่ะ  อาการแบบที่กล่าวมาแล้ว...หายแล้วค่ะ...คำพูดหวานๆทำให้ครูอ้อยหายป่วยเลยค่ะ...   ความสุขก็ตามมา.....