เมื่อไม่มั่นใจว่าสิ่งที่รู้คือความรู้
หลายครั้งที่ไม่แน่ใจในตัวเราว่าที่ว่าสิ่งที่ว่าเรารู้นั้มันอยู่ในระดับไหนกันแน่ ถ้าภาษาชาวบ้านอาจจะบอกว่า ระดับความรู้ระดับ ป.5 ม.3 ม.4 ปริญญาตรี โท เอก นั้นคือคำบอกเล่าที่ผู้คนเขาชอบบอกเล่ากันเมื่อถามถึงความรู้ของใคร จากประสบการณ์ที่เกิดมาบนโลกใบนี้ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเองอย่างหนึ่งคือคิดเสมอว่าตัวเราไม่เคยเข้าถึงความรู้ที่แท้จริงเลย เพราะที่ว่าตนเองรู้นั้นมันเป็นความรู้หลอก ๆ เท่านั้น ไม่เป็นน่าที่จะเป็นความรู้ที่แท้จริงเพราะความที่แท้จริงน่าจะเป้นแนวทางที่จะนำมนุษย์สู่ทางที่สว่างไสวพ้นภาระความทุกข์ยากได้ แต่ที่ไหนได้ ผู้คนที่มีความรู้(ปริญญา) ทั้งหลายที่เราเห็นกับมีแต่ความทุกข์ แล้วอย่างนี้ความรู้ที่รู้อยู่มันแน่แท้แล้วหรือว่าคือความรู้
ขอบคุณ คุณ naree suwan ครับที่เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน ที่ผมบอกว่าไม่มั่นใจในสิ่งที่รู้เพราะผมคงอาจรู้ไม่จริงครับ และจะพยายามค้นหาสิ่งที่เป็นจริงและพัฒนาตนเองครับ เพราะในแวดวง gotoknow ทำให้ผมมองว่าประเทศชาติของเรากำลังมีปัญหา น่าจะมาระดมสมองเพื่อแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นกับประเทศชาติของเราดีไหม เพราะผมมองว่ามีแต่ผู้รู้ดีกันทั้งนั้นครับ ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ
ใช่เลยครับ ปรากฏการณ์นี้เป็นจริง เมื่อเรียนรู้แล้วยังทุกข์???
เพราะอะไร??
สิ่งที่เราเห็นที่เรารับ เป็นเพียง "ข้อมูล" เราใช้เวลากับการรับข้อมูล แปลงข้อมูลเพื่อมาใช้ประโยชน์ และเมื่อมีกระบวนการนำมาใช้แล้วเก็บ นั่นเป็น "ความรู้" ซึ่งมีทั้งความรู้ภายนอก และความรู้แฝง(อันหลังสำคัญ) สำคัญเพราะดึงออกมายาก
ถามว่า ทำไมรู้แล้วจึงทุกข์
เราขาดการจัดการความรู้ไงครับ
เรามีความรู้มากมาย เหมือนมีอาหารหลากชนิด ประโยชน์โทษก็มากพอกัน กินเยอะ กินน้อย กินมัน กินหวาน
เมื่อเราจัดการความรู้ได้แล้ว นั่นหละครับ เราจะใช้ประโยชน์จากความรู้นั่น...
ยังไม่พอ หากคำตอบอยากจะพ้นทุกข์ หรือ แก้ไขทุกข์
ต้องย่อยไปถึงระดับ "ปัญญา" ทำความรู้ให้ถึงปัญญา ตรงนั้นพ้นทุกข์ได้
อาหารก็เช่นกัน เราย่อยจนถึงได้ระดับสารอาหารที่มีประโยชน์ต่อเซลล์กันเลยทีเดียว
ท่าน จตุพร วิศิษฎ์โชติอังกูร ที่เคารพ ผมยอมรับในสิ่งที่ท่านว่ามาทุกประการแหละครับ ผมยอมรับว่าการรับรู้ในบางอย่างนั้นนำทุกข์มาให้แน่นอน เหมือนกับระบบการศึกษาของไทยในปัจจุบันนี้ที่สอนในเด็กมีความทุกข์(สังเกตได้จากปัญหาที่เกิดตามมา) มิได้เกิดปัญญาอย่างที่ท่านว่าครับ แต่การรู้(มีปัญญา)เพื่อหลุดพ้นอย่างที่ท่านว่า มันยากนะครับ เพราะสังคมไทยกำลังประสบอยู่ขณะนี้ เราคงต้องมาจัดการกับความรู้ของเราอย่างท่านว่าหละครับ ขอบคุณครับ