จะอยู่อย่างเข้าใจ และมีสติอยู่กับปัจจุบัน หรือ จะอยู่กับปัญหารอบตัวอย่างไม่มีสติ
เคยสังเกตไหมว่า...
ถึงแม้จะมีปัญหา เมืองไทยน่าอยู่ขนาดไหน
ในสิ่งที่เราคิดว่าเลวที่สุด อาจจะเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์สำหรับคนอื่นก็ได้
-
และถึงแ้ม้จะมีปัญหาที่ที่ทำงานมากขนาดไหน การมีงานทำก็ยังดีกว่าไม่มีงานทำ
เช่นเดียวกัน..ถึงแม้จะมีส่วนที่ไม่ดีไม่เหมาะอยู่บ้าง บ้านของเราน่าอยู่ขนาดไหน
และถึงแม้ร่างกายเราจะทำงานหรือเป็นไม่ได้ดั่งใจ แต่ก็ยังดีที่มีสุขภาพดีกว่าหลายๆ คนที่ขาดโอกาสนี้
........
แล้วลองสำรวจตัวเองตอนนี้สิคะว่า
เรายังหายใจเข้า และหายใจออกอยู่ไหม....
เห็นลมหายใจที่เข้าผ่านจมูกลงไปที่ท้อง และเห็นลมหายใจที่คลายออกมาไหม...
เห็นแล้วใช่ไหมคะ
ถ้าเรายังหายใจเ้ข้าไปได้ด้วยตัวเอง และออกได้ด้วยตัวเอง นั่นคือเรายังมีชีวิตอยู่ และเรามีทางเลือกว่าจะอยู่อย่างไร
จะอยู่อย่างเข้าใจ มีสติอยู่กับปัจจุบัน
หรือ
จะอยู่กับปัญหารอบตัวอย่างขาดสติ
ลองเลือกดูนะคะ
แล้วลองจัดความสำคัญของชีวิตดูใหม่ อะไรกันแน่ที่สำคัญ
บันทึกนี้เขียนขึ้นเตือนตัวเองไม่ให้ประมาท ไม่ taking things for granted และให้มีสติอยู่เสมอค่ะ ^ ^
![[JP] Known.](https://asset.gotoknow.org/users/avatars/28847/ico48.jpg){kind=small}
สวัสดีค่ะอาจารย์ตุ๋ย..กมลวัลย์
สัปดาห์ต้นเดือนหน้า ครูอ้อยจะไปพระนครเหนือค่ะ..คิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะ
มาไวจังเลยค่ะ นึกว่าจะเป็น อ.ขจิตเสียอีก อิอิ
เมื่อกี้แวะไปทิ้งร่อยรอยที่บันทึกมาแล้วค่ะ ^ ^
ครูอ้อยเป็นคนหนักแน่นมั่นคงอยู่แล้วค่ะ คงไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องการขาดสติหรอกค่ะ... สำหรับของตัวเอง เืรื่องใหญ่ๆ ไม่ค่อยหลุดแล้วค่ะ แต่จะหลุดตรงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ บางทีตั้งตัวไม่ทัน คาดไม่ถึง ถูกจู่โจมประมาณนั้นค่ะ ^ ^
แล้วพบกันที่พระนครเหนือนะคะ ^ ^
สวัสดีครับ … /// ผมแวะมาทักทาย หลังจากห่างและหายไปจากบันทึกเสียนาน /// ตอนนี้กำลังขับสู้กับหลายสิ่งอย่างมี “สติ” …และมี “ลมหายใจ” ที่ไม่ท้อ /// แต่ก็มีบ้างที่รู้ตัวว่ากำลังอ่อนล้า และนั่นก็คือธรรมชาติของการเป็น “ชีวิต” … /// ผมยังประสบกับปัญหาระบบการบันทึก คงใช้เวลาอีกมากกว่าจะกลับมายังจุดเดิมได้ …/// (ระลึกถึงเสมอ ครับ) -
สวัสดีคะอาจารย์ มาเตือนตัวเองไม่ให้ประมาท ขอบคุณอาจารย์คะ
หนูเรียนรู้การที่จะอธิษฐานขอบพระคุณพระเจ้าทุกวันตั้งแต่เด็ก สิ่งที่อธิษฐานเป็นประจำก่อนนอน คือ…
- ขอบคุณที่ให้เราเกิดมาในประเทศที่สงบ ร่มเย็น
- ขอบคุณที่มีครอบครัวที่น่ารักและอบอุ่น และเป็นกำลังใจให้เสมอสำหรับเรา
- ขอบคุณสำหรับอาชีพการงานที่เรามี และปัญหาที่ทำให้เราได้เรียนรู้ และไม่มีปัญหาใดที่ใหญ่จนเราแก้ไม่ได้ (ตอนเด็กขอบคุณเรื่องการเรียนหนังสือ)
- ขอบคุณสำหรับสุขภาพที่ดีของทุกคนในครอบครัว ถึงแม้บางครั้งจะเจ็บป่วยบ้าง แต่ก็ไม่เป็นการเจ็บป่วยที่หนักหนาถาวร
- ขอบคุณที่มีเพื่อน คนที่เรารัก และคนที่รักเรา ทำให้ไม่ต้องรู้สึกโดดเดี่ยว
- ขอบคุณที่เรามีสิ่งที่มนุษย์ควรมี เสื้อผ้าที่เหมาะสมกับสถานะ อาหารที่อร่อยและมีประโยชน์ ที่อยู่อาศัยที่เป็นของเราเอง และการรักษาโรคยามเจ็บป่วย
- ขอบคุณที่ให้เราลืมตาตื่นขึ้นมาและมีชีวิตที่ดีผ่านไปอีกวัน พรุ่งนี้จะตื่นหรือไม่ตื่นเราก็ไม่กังวลอีกต่อไป เพราะได้ทำในสิ่งที่เราควรทำแล้ว และวางใจว่าพรุ่งนี้ถึงเราไม่อยู่ ทุกอย่างก็ยังดำเนินต่อไปอย่างที่ควรจะเป็น แต่ถ้าพรุ่งนี้ตื่นเราก็จะกลับมาอธิษฐานอย่างนี้อีกครั้ง
เอามาแบ่งปันให้พี่ตุ๋ยรู้จักอีกมุมของชีวิตหนูค่ะ เดี๋ยวนี้ใช้ชีวิตแบบชิลด์ๆ ไม่ค่อยกังวลมากเหมือนเมื่อแต่ก่อน ยิ่งเราอธิษฐานสม่ำเสมอมันเหมือนเป็นการเตือนตัวเองให้รำลึกถึงสิ่งที่อธิษฐานด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะน้องแผ่นดิน
ดีใจที่ได้พบค่ะ จริงๆ ก็แวะไปอ่านเรื่อยๆ แต่ไม่ค่อยได้ทิ้งรอยค่ะ ^ ^
การมีลมหายใจแบบไม่ท้อถอยนั้นถูกแล้วค่ะ เพราะเราทุกคนนั้นมีปัญหากันทั้งนั้น เพียงแต่จะมองมุมไหนของปัญหา แล้วมันเป็นปัญหาหรือเราไปทำให้มันเป็นปัญหาของเรา (เขียนแล้วงงๆ 5555)
เรื่องเข้าบันทึกไม่ได้นั้นน่าจะเป็นที่เครื่องหรือที่ซอฟท์แวร์ที่ใช้ในเครื่องหรือเปล่าคะ ลองแก้ที่ cache หรือ cookies ดูนะคะ
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนและ ลปรร ค่ะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ MOO
การไม่ประมาทเป็นมงคลแก่ชีวิตจริงๆ ค่ะ ช่วยกันเตือน ช่วยกันดูแล สังคมจะได้ดีขึ้นค่ะ ^ ^
ขอบคุณที่แวะเข้ามา ลปรร นะคะ
ศิษย์น้อง
พี่ว่าศิษย์น้องเป็นคนที่เขียนบันทึกได้เก่งมากเลย.. อยากบรรยายได้อย่างนี้บ้างจัง เหมือนมาเขียนแทนใจเราเลย 55555
เกิดมาคนเราต้องมี thankfulness นะ พี่ว่าศาสนาคริสต์สอนเรื่องนี้ไว้ดีมากเลย ให้รู้จักขอบคุณสิ่งต่างๆ ที่เรามีในแ่ต่ละวัน
บางทีคนเราก็ใกล้เกลือกินด่างนะ พี่เองเป็นเยอะมากเลยในบางที
มุมมองในจิตใจเรา เป็นตัวกำหนดสิ่งที่ตัวเรากระทำและท้ายสุดก็กำหนดการเป็นตัวตนของเราด้วย..
ถ้ามุมมองในจิตใจดี เราก็จะดีตามไปด้วย ก็เลยพยายามรักษาจิตให้ดี พอเราดีแล้ว เราจะได้ช่วยคนอื่นๆ ได้บ้างไง ดีไหมจ๊ะ อิอิ พี่ว่าน้องเป็นคนที่ถึงพร้อมด้วยเรื่องเหล่านี้อยู่แล้ว นับถือๆ ^ ^
เรามีชีวิตแค่ ลมหายใจเข้าและออกเท่านั้น
ธรรมะจากวัดในวันนี้ค่ะ
ทำให้ต้องกลับมาทำการบ้านโดยการเพียรเพิ่มขึ้นอีก
ขอบคุณสำหรับบันทึกที่ดีงามค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
sasinanda
แม้ว่า บ้านเมืองเราอาจมีปัญหาบ้าง ก็ยังน่าอยู่กว่าที่ไหนในโลก
เป็นบุญแล้วที่เกิดมาในร่มเงาของพระพุทธศาสนา
สำหรับส่วนตัวแล้ว เห็นว่า ปัญหาเป็นเรื่องชั่วคราว จะไม่ไปยึดติดกับมันเกินไป จนเป็นวัวพันหลัก
ปล่อยวางลงบ้าง แล้วค่อยๆแก้ปัญหาทีละเปลาะ บางอย่าง แก้ได้ บางอย่าง แก้ไม่ได้ ก็ต้องยอมรับ ปัญหา ไม่ใช่ว่า จะแก้ไขได้ทุกเรื่อง
และจะไม่มองปัญหาอะไร ให้มันยิ่งใหญ่หนักหนาสาหัสนัก ในเมื่อชีวิตเราเอง ก็เป็นของชั่วคราว
พี่เป็นนักสู้ ไม่เคยมีคำว่า ท้อถอย เป็นคนมีพลังสูงค่ะ
เป็นคนไม่เคยเหงา ชอบอยู่คนเดียวในบางขณะด้วยซ้ำ เพราะจินตนาการและความคิดดีๆจะเกิดตอนจิตว่าง ตอนใจสงบ
ชิวิตไม่เคยอยู่นิ่ง ทำโน่นนี่อยู่ตลอด สนุกกับชิวิตมากค่ะ
Traditional Apache Prayer
May the sun
bring you new energy by day.
May the moon
softly restore you by night.
May the rain
wash away your worries.
May the breeze
blow new strength into your being.
May you walk
gently through the world and know
its beauty all the days of your life.
ขอบคุณสิ่งดีๆที่เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาวบล็อก ได้นำมามอบให้ ทำให้เตือนตัวเอง เพื่อจะได้ไม่หลุด หรือวิ่งตามจิตจนควบคุมไม่ได้
ขอบคุณทุกคนสำหรับความเป็นเพื่อนที่น่ารักเสมอมาค่ะ...ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณใบบุญ
ตัวเองก็ยังพยายามให้มีสติอยู่ตลอดเหมือนกันค่ะ ยังมีหลุดอยู่บ้างเป็นปรกติ ^ ^ แต่ทุกครั้งที่หลุดถ้าสังเกตทันก็จะได้ประสบการณ์ทุกครั้งค่ะ ประมาณว่าพยายามเรียนจาก "ผิดเป็นครู" ค่ะ เจริญปัญญาแล้วก็พยายามต่อไปค่ะ.. ^ ^
ขอบคุณที่แวะเข้ามา ลปรร นะคะ..
สวัสดีครับ อ.กมลวัลย์
สวัสดีค่ะพี่อึ่งอ๊อบ
ใช่เลยค่ะ ถ้าไม่มีลมหายใจเข้า ชีวิตนี้ก็หมดแล้วค่ะ...
ความเพียรเป็นสิ่งที่พาเราไปสู่ความสำเร็จ ไม่่ว่าเป้าหมายของเราคืออะไร... ตอนนี้ก็ยังพัฒนาความเพียรให้มากกว่านี้อยู่... ไปอ่านประวัติหลวงปู่มั่นที่ อ.กรเพชร เขียนแล้วเกิดศรัทธาในความเพียรของท่านมากค่ะ.. ไม่รู้พี่อึ่งอ๊อบได้อ่านหรือยัง พระอาจารย์มั่น : ตอน บำเพ็ญสมาธิและผู้เป็นเลิศในธุดงควัตร
อ่านแล้วได้แรงบันดาลใจดีค่ะ ^ ^
สวัสดีค่ะ อ.บัวชูฝัก
ดีใจที่บันทึกที่เขียนช่วยสร้างกำลังใจได้ค่ะ ยินดีจริงๆ
การ มองหาอีกด้านของเหรียญเสมอเป็นสิ่งที่ดีค่ะ ทำให้เราเข้าใจอีกด้านหนึ่งของเรื่องมากขึ้น เพราะอย่างที่อาจารย์บอกก็คือ"สุดท้ายก็มีคำตอบ"เสมอ
เมืองไทยน่าอยู่มากๆ ค่ะ คุณพี่ศศินันท์ sasinanda ได้ช่วยยืนยันในสิ่งนี้มาตลอดค่ะ คิดว่าคงได้ไปอ่านมาบ้างแล้วนะคะ ลองดูได้ที่ good living นะคะ ดีมากเลยค่ะ
ศิษย์น้อง
พี่ว่าอินเดียนแดงเป็นชนเผ่าที่เข้าใจและรักธรรมชาิติมากๆ เขารู้ว่าธรรมชาติเป็นพรในชีวิตจริงๆ น่าเสียดายที่สิ่งเหล่านี้ถูกทำลายไปเยอะเลย เพราะวิถีชีวิตที่เปลี่ยนไปด้วยสิ่งที่บางคนเรียกว่าความเจริญ(ทางวัตถุ)
อ่านแล้วรู้สึกว่าเขาเข้าใจธรรมชาติ ชื่นชมและบูชาธรรมชาิติ...
ดีจัง ^ ^ ขอบคุณมากที่เอาแบ่งปันจ้า..
สวัสดีค่ะคุณพี่ศศินันท์
น้องคิดว่าคุณพี่เป็นตัวอย่างที่ดีในการดำรงชีวิตมากๆ เลยค่ะ เพราะคุณพี่เป็นอย่างที่คุณพี่เล่านี้แหละค่ะ (ขออนุญาตชื่นชมตรงๆ เลยนะคะ ^ ^ รู้สึกอย่างนี้จริงๆ)
เห็นด้วยเลยค่ะว่าปัญหาเป็นเรื่องชั่วคราวทั้งนั้น ปัญหาคือปัญหา แต่เราจะเอาปัญหานั้นมาเป็นปัญหาของเราหรือไม่ก็เท่านั้น
ขอบคุณคุณพี่ที่เป็นตัวอย่างที่ดีให้กับน้องๆ นะคะ ^ ^