วันนี้  วางแผนไว้ว่า สายนิดๆจะไปแอบชมบรรยากาศการนำเสนองานของเพื่อนพี่น้องครูผู้ขอกำหนดตำแหน่งเป็นอาจารย์ 3 เชิงประจักษ์ แต่กว่าจะออกจากบ้านได้ก็บ่ายโมงกว่าๆ เพราะต้องช่วยงานเด็กๆที่หน้าร้านให้บริการถ่ายเอกสาร ซึ่งวันนี้ลูกค้ามาเคาะประตูเรียกตั้งแต่ 6 โมงเช้ากว่าๆ  ซึ่งลูกค้าเกือบทั้งหมดของวันนี้  ก็คือพี่น้องชาวครูผู้ที่ผมกะว่าจะไปแอบดูการนำเสนองานของท่านนั่นแหละครับ

          หลายท่านเห็นหน้า  ก็ต่อว่าเป็นการใหญ่  บอกว่ามาทำไมตอนนี้  บรรยากาศมันธรรมดาๆแล้ว  เมื่อเช้าสับสนอลหม่านกว่านี้มาก  ครับ...ไม่บอกผมก็ทราบ  เพราะที่หน้าร้านของผมที่อยู่ห่างออกไปจากที่นี่เกือบๆ 1 กม. ก็ไม่ต่างกัน  อยากมาในจังหวะนั้นใจจะขาด  แต่จำเป็นต้องช่วยกันให้บริการทุกท่านให้ทันเวลา  ก็เลยจำต้องมาช้าครับ

         มาช้ายังดีกว่าไม่มา  แม้ว่าบรรยากาศอันสับสนอลหม่านจะเพลาๆลงไปแล้ว  แต่สิ่งที่เห็นและเป็นอยู่  ก็คือ  "กองกระดาษอันวิจิตร"  งานแฮนด์เม้ดที่วิจิตรบรรจง  บางชิ้นบางชุดจงใจให้มีสีสันเข้าชุดกันอย่างมีศิลปะ  เจาะจงเทร็นที่เข้าโฉลกกับราศรีของเจ้าของเอกสาร

         อูว....โน่น....ชิ้นงานอันน่าภาคภูมิใจของเด็ก  อุตสาห์ถอดออกมาจาก Portfolio  พินิจดูเส้นสายลายสีแล้ว...เห็นชัดเจนว่าเด็กบรรจงแต้มอย่างมีอารมณ์....(ผู้อ่านช่วยเติมเองตามแต่อารมณ์และประสบการณ์นะครับ)  ดูๆไปก็เข้ากันได้พอสมควรระหว่างการบูรณาการวิชาศิลปะกับคณิตศาสตร์

          อื้อหือ.... หนาสุดๆชนิดที่เข้าเล่มในร้านแถบแถวอำเภอไม่ได้หรอก  เพราะร้านแถวนี้ยังกระจอกเกินกว่าจะมีเครื่องตัดใหญ่ๆแบบใช้ไฟฟ้าและมีเซ็นเซอร์ควบคุมความปลอดภัย  ใช่...หลายเล่มซะด้วย  ความรู้บรรจุอยู่ภายในเอกสารการสอนเหล่านี้  ถ้าเอาไปใส่ในหัวเด็ก  ประเทศไทยในอีก 10 ปีข้างหน้า  คงกล้าทาบรัศมีกับยักษ์ใหญ่อย่างจีน และอเมริกาได้แน่นอน  เกาหลงเกาหลี...ถือว่าอ่อนๆ  อย่ามาทาบพีไทยนะ  (จะบอกให้)

            "ท่าน ผอ.คะ  สวัสดีค่ะ  ช่วยเขียนบันทึกเยี่ยมและลงทะเบียนรับเอกสารให้หนูหน่อยค่ะ"  เสียงคุ้นๆนี้ ไม่ต้องหันมองก็ทราบว่าเป็นเสียงของคุณครูคนขยันที่สุดคนหนึ่งเท่าที่ผมรู้จัก  คราวที่อบรมเมื่อมีนาฯที่ผ่านมา  ตกไปฉิวเฉียดแค่ครึ่ง%  เห็นบอกว่าร้องไห้อยู่หลายวัน  กว่าจะมีแรงงลุกขึ้นมาสู้ใหม่  ก็หมดข้าวต้มไปหลายหม้ออยู่เหมือนกัน  อ่ะ...ลงก็ลง...เซ็นก็เซ็น... แถมคำอวยพรให้สำเร็จอีกต่างหาก  ขอบบุญขอบคุณกันเป็นการใหญ่  ก็ขอให้สมหวังจริงๆนะครับ  กำลังใจจะได้เพียบชนิดเกินร้อยเหมือนเดิม

              ต่อจากนี้..... ขออนุญาต...แชะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ... ก่อนนะครับ  เสร็จแล้วจะเอามาฝากไว้เป็นเกียรติแด่....ท่านผู้คิดและกำหนดเกณฑ์การประเมินในครั้งนี้ ครับ.....