คุณพ่อเล่าว่า...เมื่อครูอ้อยเป็นเด็กนั้น เป็นเด็กที่เฉยชา ไม่พูดจา ไม่ซุกซน เรียบร้อย ค่อนข้างจะเงียบเชียบ เก็บตัว ไม่เล่นกับใครง่ายๆ เมื่อเติบโตขึ้นมา ก็ถูกเพื่อนๆกล่าวหาว่า...เย่อหยิ่ง เพราะความที่ไม่พูดกับใครนี่ล่ะ ..... คุณพ่อเคยหยิบยื่นกล้วยให้กิน ครูอ้อยยังหาทางที่จะกินไม่เป็นเลย คุณพ่อหนักใจกับครูอ้อยมาก เมื่อถึงวัยที่จะเดิน จะพูด ลูกคนอื่นเขาเดินจนวิ่งได้ แต่ครูอ้อยจะอยู่แต่บนเอวของคุณพ่อคุณแม่ ไม่อาสาที่จะเดินเลย.... เมื่อถึงวัยเรียนหนังสือ ครูอ้อยไม่เคยเรียนได้เลขตัวเดียวของห้อง ซึ่งเมื่อก่อนนี้ นิยมที่จะคิดกันว่า.....ใครสอบได้ที่เลขอันดับต้นๆของห้องเรียนนั้น เป็นเด็กเรียนเก่ง สมองดี จนกระทั่งเรียนชั้น ป.4 ครูอ้อยฟลุคสอบได้ที่ 3 ถึง สองครั้ง...คุณพ่อเล่า..... เมื่อถึงวัยทำงาน ครูอ้อยแต่งงาน และมีลูกติดๆกันแบบ.....หัวปีท้ายปี จึงไม่มีโอกาสพัฒนาตนเอง จนกระทั่งอายุได้...38 ปี มีโอกาสได้ย้ายเข้าอยู่ใน.....กรุงเทพมหานคร ครูอ้อยเริ่มพัฒนาตนเอง เมื่อเริ่มคิดที่ศึกษาต่อระดับปริญญาโท เรียนด้วย ทำงานด้วย มีงานอะไร ก็จับมาทำจนหมด เช่น ประกวดครูดีเด่น ครูแกนนำปฏิรูป การอบรมพัฒนาตนเอง และเรียนรู้คอมพิวเตอร์ ครูอ้อยได้เป็นครูดีเด่น ติดต่อกันถึง 3 ปี และออกจากวงการครูดีเด่น เมื่อได้รางวัลสูงสุด คือ..รางวัลคุรุสดุดี ปี 2545 ซึ่งนับว่า.....เป็นปีทองของครูอ้อย งานทั้งหมดเกี่ยวกับการเรียนการสอน และผลงานวิจัยในชั้นเรียน...คุณสมบัติส่วนตัว การทำงานในหน้าที่อื่นๆ ครูอ้อยเป็นคนโชคดี ก็ว่าได้...ที่ได้มีมิตรรักรอบตัว...เป็นคนดี...ตั้งแต่ครอบครัว เพื่อนฝูง ทั้งที่อื่นๆ และที่โรงเรียน ผู้บริหารทุกท่านสนับสนุน ครูอ้อยจึงได้โลดเล่นบนเวทีของวิชาการ...ตั้งแต่นั้นมา ที่ครูอ้อยเขียนบันทึกนี้...มิได้มีเจตนาโอ้อวด เนื่องจากว่า....เมื่อคืนนี้มี...นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยใน กรุงเทพฯ โทรศัพท์มาหาครูอ้อย...และจะเชิญไปพูด...เรื่อง เป็นครูดีเด่นนั้น...ต้องทำตัวอย่างไร ครูอ้อยจึงต้องเขียนบันทึกนี้เป็นการเริ่มต้น ซักซ้อม ฝึกฝน ก่อนที่จะถึงวันจริง ประมาณ สิ้นเดือนนี้..... มิตรรัก คิดว่า..ครูอ้อยน่าจะพูดเรื่อง..อะไรอีก..เพิ่มเติมอะไร...สอดแทรกเรื่องอะไร และควรมีอะไรประกอบยการพูดของครูอ้อย...แนะนำมาได้เลย... โปรด...ขอบคุณล่วงหน้ามาเลยด้วยรอยยิ้มที่ป็นมิตรจากครูอ้อย....รักเสมอ...
เรื่องที่เตรียมจะพูดนั้นดีและครอบคลุมแล้วนะคะ คุณครูอ้อยอาจจะย้ำจุดเด่นที่ทำให้เรามีวันนี้ คือความรู้สึกอยากพัฒนาตนเองตลอดเวลา และการมีกัลยาณมิตร ชีวิตที่ไม่ได้มุ่งไปแข่งขัน แข่งดีเด่นกับใคร แต่เป็นการทำงาน การใช้ชีวิตที่มีประสิทธิภาพ ความดีระเบิดออกมาจากภายใน ชีวิตคุณครูอ้อยเป็นชีวิตที่ดีสมควรเป็นตัวอย่างค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ..คุณนายดอกเตอร์
ขอบคุณนะคะสำหรับคำแนะนำที่ดีค่ะ
สวัสดีค่ะน้องอ้อย....อ้อยควั้น