ข้าวปุ้น คือขนมจีนธรรมดาๆนี่แหละ ไม่ทราบว่าคนจีนนิยมชมชอบเท่ากับคนไทยหรือคนอีสานหรือเปล่า เพราะทั่วผืนแผ่นดินไทยไปบ้านไหนเมืองไหนจะหาขนมจีนรับประทานได้ง่ายมาก แถมยังมีสูตรเฉพาะประจำถิ่นอีก เช่น ขนมจีนน้ำเงี้ยว ขนมจีนน้ำยาแกงไตปลา ขนมจีนแกงน้ำเคย ขนมจีนน้ำยาป่า ขนมเส้นน้ำยาไก่ น้ำยาปลา ขนมจีนตำซั่ว เม้ง เยอรมัน เล่าว่าที่โน่นก็มีขนมจีนรับประทาน ดัดแปลงเอาเส้นญี่ปุ่นแทนของแท้บ้านเรา ทำเครื่องแกงน้ำยา ส่วนมากจะทำทานกันเอง มีครก มีฝีมือทำกับข้าว โป๊กๆๆ ไม่กี่โป๊ก ก็หอมฉุย กินได้ไม่เบื่อ เป็นอาหารอมตะนิรันดร์กาลไปแล้ว
<div style="text-align: center"></div><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">วันนี้ชาวคณะจากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จากสำนักงานมาตรฐานและประกันคุณภาพ นำโดย ดร.นลีรัตน์ อภิชาต ชวนกันยกข้าวปุ้น ไก่ย่าง ผลไม้มาเลี้ยงชาวเฮฮาศาสตร์ เป็นการมาเยือนในฐานะคนที่ช่วยกันทำงานUKM11ผ่านพ้นไปด้วยดี บังเอิญว่าอาจารย์ขจิตเป็นขวัญใจของสาวๆราชภัฏฯ ชาวมหาสารคามเตรียมของที่ระลึกมามอบกามนิตหนุ่มก่อนไปโอเรกอนด้วย อีกท่านหนึ่งคือดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวน แห่งเม็กดำ ที่ยกเอาป่าใหญ่โคกจิกไปจัดนิทรรศการช่วยงาน ก็ได้รับการขอบคุณอย่างอบอุ่นเช่นกัน หลังจากสนทนากันพอหอมปากหอมคอ คณะฯได้ลำเลียงอาหารมาเต็มโต๊ะ เด็กนักศึกษาไปช่วยกันตำส้มตำมาเสริมน้ำย่อยอีกหลายครก เอร็ดอร่อยซี๊ดซาดไปตามๆกัน นับเป็นการเยี่ยมยามที่แซบเหลือหลาย</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">หลังจากนั้นชาวคณะได้เดินชมกิจกรรมต่างๆแล้ว ก็มานั่งแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในประเด็นต่างๆ จัดแบบสุนทรีสนทนา ถาม-ตอบกันจนจะแจ้งเจนใจ ได้ข้อสรุปเบื้องต้นว่าเราอาจจะมีโครงการดีๆอะไรมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอีก โดยเฉพาะคณะเกษตร อาจารย์ที่มาด้วยบอกว่าเราจะเป็นเพื่อนพัฒนาการเกษตรร่วมกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center">
</p><p align="justify">อีกคณะหนึ่งเป็นนักศึกษาจากราชธานีอโศก มาถ่ายทำสารคดีในมหาชีวาลัยอีสานแบบครบวงจร บอกว่าคราวนี้จะเก็บเนื้อหาครอบคลุมออกอากาศเป็นเวลา30นาที ทีมนี้ตั้งอกตั้งใจทำงานกันอย่างเต็มสติกำลัง เก็บข้อมูลทุกซอกทุกมุม หลังจากนั้นก็มาไล่สัมภาษณ์ผู้คนที่เกี่ยวข้อง กว่าจะเสร็จเรียบร้อยก็บ่ายโข ผมเห็นความตั้งใจ ความอ่อนน้อมถ่อมตน ความอ่อนโยนที่เป็นพลังแข็งแรงที่มีศักยภาพทะลุทะลวงไปทุกถิ่นที่ ภาพที่เขาก้มลงกราบนี่เอง อธิบายว่านี่คือความเข้มแข็งที่น่าชื่นชม เขาปฏิบัติได้อย่างเป็นธรรมชาติ นี่คือบทพิสูจน์ความเป็นคนจริง คนสู้ชีวิต. </p><p align="justify">วันนี้อุตลุดเช่นเคยอีกวันหนึ่ง ที่มีญาติมิตรมาเยือนอุ่นหนาฝาคั่ง เพิ่งจะมีเวลาว่างพอที่จะมานั่งรายงานผ่านBlogนี่ละครับ วันนี้หมดแฮงแล้ว ขอลาไปอาบน้ำทาแป้งแต่งตัว ซดน้ำข้าวต้มแล้วจะขอเข้านอนละนะ ลาก่อนเด้อ ลูกหลานเอ๊ย ขอให้หลับฝันดี ฝันเป็นสี เหมือนทีวีช่อง3 อิอิ..</p>
กราบสวัสดีครับท่านครู
สวัสดีค่ะครูบาฯ..
ยืมอก..ใครให้กอดดีค่ะ...แงแง
พ่อคะ
ความดีงาม แทรกอยู่ในทุกอณูของความเป็นชีวิต
ธรรมชาติสอนให้เราเรียนรู้ที่จะอยู่อย่างพอเพียง
คนของความดีจะมองหาความดี
ว่าแต่ตอนนี้หิวข้าวปุ้นเหมือนกัน ไปหาทานดีกว่า วันนี้วันพระ หน้าคณะมีขนมจีนน้ำยามังสะวิรัติด้วย
แซบ ๆ ๆ
มีความสุขค่ะพ่อ
ฝากบอกครูอ้อยด้วยค่ะ อกอุ่น ๆ ของหนูยังว่าง
เรียกซบได้ 24 ชั่วโมงค่ะ
อิอิอิ
สวัสดีครับพ่อครับ
ผมเห็นภาพและคำบรรยาย และรู้สึกดีครับ
ผมเห็นด้วยครับว่า ความอ่อนน้อมถ่อมตน เป็นเรื่องที่ดี ที่น่ารัก เหมือนที่เขาบอกว่ารวงข้าวที่สมบูรณ์เมล็ดก็จะโน้มรวงรังลงมา ส่วนรวงข้าวที่ลีบก็สะบัดช่อขึ้น
มองจากภาพนี้แล้วน่าประทับใจมาก
สำหรับคนมาให้ข้อเสนอแนะคนแรก...เขาบ่นกับผมว่ามึนหัว สมองตื้อๆล้าๆ แต่ทำไมไม่พักผ่อนไม่รู้สิครับ!!! ตั้งแต่เช้ายันเที่ยงคืน(ที่เยอรมัน)...
สวัสดีครับพ่อครู
เป็นภาพที่เห็นแล้วมีความปิติในใจมาก หายากในสังคมปัจจุบันนี้ที่ คนจะมีความอ่อนน้อมถ่อมตนได้ขนาดนี้ ความเคารพและอ่อนน้อมถ่อมตน จะทำให้ไปเกิดในตระกูลสูงครับ
เสียดาย เมื่อวานมีแต่คนถามหา ครูเสนอไปสัย
ภาพที่เห็น น่ารักจังค่ะ การไหว้ การกราบ จากใจ เป็นการกระทำที่ดูงดงามและน่าชื่นชม ^_^
ป.ล. หนูทำน้ำเงี้ยวอร่อย อิอิ ไว้ได้ฤกษ์ทำเมื่อไหร่จะถ่ายรูปมายั่วน้ำลายพ่อครูบาฯ ถึงใน blog นี้เลย
โธ่!! หนูต้อม จะให้อิ่มอร่อยทิพย์ อย่างนั้นรึ
น้ำเงี้ยวๆๆๆๆจะท่องจนหลับคืนนี้