อะไรจะดังขนาดนั้น...ว้าว 

เมื่อวานนี้  ตอนบ่ายแก่ๆ  มีโทรศัพท์เข้ามาหาครูอ้อยทั้งๆที่  ครูอ้อยไม่ค่อยได้ให้หมายเลขโทรศัพท์กับใคร 

นอกจากคนที่ครูอ้อยรัก  และโทร.มาหาครูอ้อยบ่อยๆเท่านั้น  

 เอ...จะรับดีไหมพ่อ.....เป็นคำถามที่ถามพ่อบ้าน  เพราะรำคาญกับการชักชวนของการทำเครดิตที่มีโปรโมชั่นใหม่ๆ  

มองดูเบอร์แล้ว  ลองรับดู...เสียงผู้หญิงหัวเราะมาเลย...

ติ่ง..เองพี่อ้อย  โทร.มาจากสีมุมค่ะพี่.....

สีมุมเป็นตำบลหนึ่ง  ในอำเภอเมือง  จังหวัดนครราชสีมา  ที่เมื่อ  หลายปีก่อน  ครูอ้อยเคยพำนัก  และพบรักกับพ่อบ้าน  ...

ดังใหญ่เลยนะคะพี่อ้อย   หนูไปอบรมการเขียนบล็อก  ศึกษานิเทศก์  เธอยกตัวอย่าง....ครูคนหนึ่ง   เป็นครูคศ.3   เก่งมาก  เขียนบันทึกได้ตั้ง  พันกว่าบันทึก   และเขียนเกี่ยวกับเรื่องต่างๆได้มากมาย  ตั้งแต่เรื่องการเรียนการสอน  วิจัย  สุขภาพ  การท่องเที่ยว  จนกระทั่งเรื่องราวในครอบครัว  

พี่อ้อยทำไมเก่งจังเลย   แถม  ยังเรียนปริญญาเอกอีก  

ครูอ้อยฟังเพื่อนแล้ว  ก็งง  เพราะครูอ้อยกำลัง  งมอยู่กับการเรียบเรียงการเขียนรายงานวิจัยในชั้นเรียนอยู่...กำลังสับสน   นึกไม่ถึงว่า.....เพื่อนเก่าจะโทรศัพท์มาหา 

และยังรู้มาจากน้องปู  ด้วยการโทรศัพท์ไปหาน้องปูก่อน   แล้วถามเบอร์ของครูอ้อย..ซึ่งน้องปูก็เป็นบล็อกเกอร์ที่เข้ามาถามครูอ้อย และทิ้งหมายเลขโทรศัพท์ให้ครูอ้อยไว้  

วาย...  ดีใจจัง   เพื่อนๆ  รุมกันแย่งที่จะพูดกับครูอ้อย  แต่ละคนถามคำถามมากมายที่ครูอ้อยตอบไม่ทันเลย  ...

เหมือนแย่งถามดารา...ปานนั้น..อิอิ..มีความสุขจังค่ะ...

GotoKnow  นี่ล่ะค่ะ  ทำให้ครูอ้อย...ดัง...อะไรจะดัง...ขนาดนั้น...ว้าววววววว