ตำนาน "กอด" Gotoknow

เมตตา
  พี่อึ่งอ๊อบ ที่ดิฉั้นยกตำแหน่ง..ให้เป็นเจ้าแห่งตำนาน"กอด"  

"กอดเป็นสัมผัสเฉพาะ เมื่อถูกสวมกอด คำพูดใดๆ ก็ไม่จำเป็นทั้งสิ้น เพราะโลกทั้งโลกเงียบงัน อบอุ่น ตื้นตันได้เพราะกอด"


             ”กอด" ของชาว gotoknow เริ่มมาจากไหน...เริ่มต้นที่นี่ พฤศจิกายน 2549 บันทึกนี้ครูอ้อยเจอคุณสมพร-ที่สวนรถไฟ  

          มหกรรมการจัดการความรู้ครั้งที่ 3 ที่ไบเทคมีห้องจัดให้ Blogger เจอกัน พบเห็นอาการ  blogger โผกอดกันกลางงานหลายคู่...ในงานดิฉั้นเจอ  ดร.กะปุ๋ม เป็นครั้งแรกก็กระโดดกอดกัน เราพบเจอกันทางหน้าจอบ่อยๆ เป็นแฟน blog กันอ่านเรื่องราวของกันทุกวัน แว๊บแรกที่เจอกันนึกถึงกอด…ทำไม่ไม่ทำอย่างอื่น…สวัสดีค่ะ…จับมือ..ยินดีที่ได้พบ…มันเกิดจากข้างใน  สวมกอดกันแทนคำพูดเป็นพันคำ….อ่านกันอ่านงานอ่านไปถึงใจเราต่างมีใจช่วยกัน เติมกำลังใจในการเขียน..เริ่มต้นจากการให้กำลังกันถ่ายเทพลังเพิ่มแรงฮึดให้กัน(พอติดลมแล้วก็เว้นภารกิจนั้นไป..หันไปให้ความเห็นในเนื้อหาที่เขียนแทน…หรือไม่ก็ตามอ่านตามเก็บตามชื่นชม เงียบๆ นานๆ จึงแสดงตน..อ่านอยู่นะไม่ได้ไปไหนไกลจากเธอเลย) <p>               แต่ทว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะถึงอารมณ์ นั้นได้…เจอกันเพียงยิ้มๆ..ทักทาย….มาจากข้างใน...มันมาจากการสัมผัสกันได้จากงานเขียนที่เป็นตัวตน....ส่งสัญญาณกันได้กับตัวตนของเรา...ไม่เท่ากัน</p><p>              กุมภาพันธ์ 50 เสวนาสมาชิกเครือข่าย UKM ที่ขอนแก่น คุณสมพร-พี่อึ่งอ๊อบซึ่งดิฉั้นยกตำแหน่ง..ให้เป็นเจ้าแห่งตำนานกอดเธอแวะมาพบที่ จัดเสวนาสมาชิกเครือข่าย…เจอกันตอนเช้าที่หน้าลิฟท์..เธอทักทายดิฉั้นโดยการสวมกอด..วันนั้นหัวใจดิฉั้นหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม..พูดไม่ออกบอกไม่ถูกไปครึ่งวัน 
             (อารมณ์นี้…หากไม่เชื่อไปถามคุณแผ่นดินดูได้..เธอมาแอบกล่าวกับดิฉั้นหลังจากคุ้นกันแล้วว่า..กอดทำให้ผมเขิน ผมไม่ชินเลยแม้แต่นิดเดียว..กอดที่ทำให้ผมอุ่นที่สุดคือคุณสมพรก่อนขึ้นรถกลับจากมหาชีวาลัยวันนั้น)</p><p>             เฮฮาศาสตร์ ครั้งที่ 1 ที่มหาชีวาลัย..เจอ blogger พร้อมกันหลายคน..ไม่นึกอยากกอดใคร วันนั้นชุลมุน เจอหน้ากันหลายๆ คนเป็นครั้งแรก ทุกคนทักทายกันอลหม่าน ครั้นบรรยากาศการพบกันสงบลงดิฉั้นจึงซาความตื่นเต้นลงได้เริ่มมองหา…คนไหนกันพ่อครูบา-สุทธินันท์ของคุณรัตติยาที่เธอคุยกันใน blog เช้าเย็นผูกสมัครเป็นลูกรักกันกลางอากาศจนมีวันนั้นวันที่ดิฉั้นได้ติดสอยห้อยตามไป….มหาชีวาลัย..
           ดิฉั้นเดินสวนทางกับพ่อครูกลางบ้าน..คนนี้แน่นอนพ่อครู..สวัสดีค่ะ..ทันใดนั้นใจดิฉั้นมันสั่งให้กอด...(สงสัยติดโรคมาจากคุณสมพร)...พ่อคะขออนุญาต(มารยาทดีไม่เบา)กอดโดยไม่พูดจากันสักคำ..มันอยู่ข้างในจริงๆ..ตั้งแต่ครั้งนั้นมาดิฉั้นพบหน้าพ่อครูที่ไรก็ใช้การกอดทักทายและไม่ลืมกล่าว “พ่อคะขออนุญาต” ทุกครั้ง..แต่ทั้งนี้ก็ดูซ้ายดูขวาก่อนทุกทีเพราะท่านเป็นผู้ใหญ่..ใครไม่รู้จริตจะมองไม่งาม
       
         ที่มหาชีวาลัยครั้งนี้เองมีกอดแกล้ง…เช้าวันที่เราจะกลับขณะเดินเรียนถ่ายภาพดอกไม้กับ อ.แป๋ว  P ทันใดที่มีสายรายงานว่า..คุณแผ่นดินมา...”ได้การ"พวกเรา blogger รุ่นใหญ่ขี้แกล้ง เป็นเพราะเราสัมผัสได้ตรงกันในงานเขียนว่าคุณแผ่นดินขี้อายและมีอะไรที่ซ่อนลึกอยู่ข้างในมากๆ..”ชวนกัน..เดี๋ยวเราแกล้งคุณแผ่นดินกันดีกว่า"...เท่านั้นเองคุณแผ่นดินโดนแกล้งจนพูดไม่เป็น ไป 2 ชั่วโมง..
   
                จากนั้นมา..ใครจะไปพบปะ Blogger ในคราไปราชการ หรือนัดเจอกัน..นัดแนะ..ก็จะมีการหยอกเอินกัน.."ฝากกอดด้วยนะ"..มีทั้งฝากกอดจริงและ ทั้งอยากกอดเองแต่เขินก็เลยสมอ้าง…“มีคนฝากกอดค่ะ.
          
             และที่เฮฮาศาสตร์ ครั้งที่ 2 ที่มหาชีวาลัย จนกลายเป็นกอดกระจาย..BLOG จะแตกเมื่องาน KM เชียงใหม่ตามที่ได้ติดตามกันอย่างตื่นตาตื่นใจไปแล้ว.

              เป็นจริงว่า..กอดบ่อยๆ จะชิน..เจอกันก็จะกอดจนเป็นปกติ….ทุกวันนี้...คราที่ดิฉั้นเจอ blogger ในมหาวิทยาลัยเดียวกัน ..ไม่รู้เป็นอะไรเห็นก็อยากจะกอด พี่โอ๋-anothai นี่สามารถกอดปกติทุกครั้งที่เจอ..กอดคุณนิดหน่อย(คนนี้ต้องดูอารมณ์ก่อน…อิ..อิ..)กอดพี่เม่ย(แกไม่ค่อยให้กอด..ขัดขืน) อยากกอดคุณหมอปารมี(ที่สุด) เจอหน้า blogger ต่างมหาลัยที่คุ้นๆ เช่นคุณตูน คุณโอ..อ.มาลินี..น้องเมย์(วลัยลักษณ์) ก็เกิดอาการโผกอดกันเป็นปกติ(ภาษาใต้เรียกว่า.."ได")

เป็นตำนานกอดที่..เรียบเรียงมาเล่าสู่กันฟังค่ะ "กอดทำได้ง่าย..เพียงแต่อยากจะกอด แต่อาจยากเย็นแสนเข็ญหากคนถูกกอดไม่เต็มใจ"

"กอดทำให้อุณหภูมิในร่างกายสูงขึ้น เพราะมีการถ่ายเทอุณหภูมิระหว่างคนกอดและถูกกอด ทำให้ข้างในอบอุ่น เอ่อท้นและเต็มตื่นไปด้วยความรู้สึก ที่ถูกถ่ายทอดจากคนกอดสู่คนถูกกอด"
 
"กอดเป็นยาต้านโรค...ไม่ว่าเราจะอยู่ในอ้อมกอดของขุนเขา...อ้อมกอดของป่ากว้าง..อ้อมกอดดวงดาว...อ้อมกอดแม่...ล้วนเป็นอ้อมกอดแห่งรัก....ทำให้เราชุ่มชื่นหัวใจ..."

เชิญสมาชิกร่วมเพิ่มเติมนะคะหากตกหล่นไป..

มีภาพประกอบค่ะ..รอนิดนะคะ</p>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มุมละไม-Diary

คำสำคัญ (Tags)#gotoknow#พลังงาน#กอด

หมายเลขบันทึก: 126392, เขียน: 08 Sep 2007 @ 23:10 () , แก้ไข, 04 Jun 2012 @ 19:24 (),  | , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 27, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (27)

สวัสดีครับพี่เมตตา

ตำนาน "กอด" Gotoknow มีที่มาอย่างนี้นี่เอง ขอบคุณครับที่นำมาเล่าแบ่งปัน ผมมีเพลงกอดมาฝากครับ

รัตติยา เขียวแป้น
IP: xxx.157.216.98
เขียนเมื่อ 

เอ่อ คุณเมตตาค่ะ

        ว่าแต่  เราสองคน เคยกอดกันรึเปล่าค่ะ  ถ้ายัง  เจอกันคราวหน้า ขออนุญาตกอด นะคะ

คิดถึงจังค่ะ คุณจิ๊บ ต้องบอกว่าพออยากกอดต้องกอดเลยในแว้บแรกที่คิดนะคะ เพราะพอหยุดคิดปั๊บก็จะเกิดอาการประดักประเดิดขึ้นมาทันที ยังจำได้ว่ากับเพื่อนฝรั่งที่เรากอดๆกันนั้น ก็ยังมีความแตกต่างระหว่างกอดตามมารยาทกับกอดจากใจจริงๆนะคะ มีหลายๆคนที่เราจะกอดเขาก่อนที่เขาจะกอดเราเสียอีก พี่โอ๋เชื่อว่า กอดที่มาจากใจที่บริสุทธิ์ (กอดเพราะใจสั่งมา) นั้นคนถูกกอดแม้จะตกใจก็คงเข้าใจและสื่อสารจากใจเราได้ (ตอนหายตกใจ) นะคะ 
paew
เขียนเมื่อ 

กอดทำให้อบอุ่น กอดทำให้เกิดการสนิทชิดเชื้อ กอดทำให้กำแพงกั้นระหว่างเราสลาย กอดทำให้รู้สึกดีๆให้กันและกัน ... แต่ทั้งนี้การกอดต้องมาจากความบริสุทธิ์ใจในความเป็นเพื่อน...ทั้งสองฝ่ายต่างยินดีที่จะกอด หาไม่แล้วอาจเกิดเป็นกรณีได้จริงมั้ยค่ะ...

กอดนี้ กอดนั้น กอดโน้น กอดไหนจะดีเท่ากอด Blogger ...อิอิอิ

  • หว้าต้องขอสารภาพว่าขัดเขินเป็นที่สุดกับการ
  • กอด   แต่ไม่รู้พอเจอบรรดา bloggers ที่คุ้นเคย ก็เป็นไปเองโดยอัตโนมัติค่ะ
  • เรื่องแบบนี้บรรยายไม่ได้นะคะ     ต้องลองไปกอดเอง....
  • เห็นด้วยค่ะว่า กอดบ่อยๆก็จะเริ่มชิน...
  • พูดถึงอ้อมกอดรู้สึกว่าอบอุ่นดีค่ะ
  • แต่ไม่ค่อยมีโอกาสได้กอดใคร แม้แต่แม่.
  • สวัสดีครับพี่

    • สบายดีไหมครับผม น้องๆ สบายดีกันนะครับ
    • เข้ามา่อ่านตำนานกอดครับผม ผ่อนคลายสมองด้วยการอ่านบทความครับผม
    • โชคดีและสนุกในวันหยุดพักผ่อนนะครับ 
    ตำนานกอดนี้น่ารักดีจัง มิน่าตอนไปเชียงใหม่โดนกอดจนช้ำไปหมด แต่รู้สึกดีจัง กอดคู่ กอดหมู่ มีให้เห็นจากภาพที่ท่านทั้งหลายได้นำมาโชว์ สุขใจเมื่อมีคนกอด รู้สึกบริสุทธิ์ใจที่ได้แสดงความรักออกมาแบบนี้ค่ะ มันกลายเป็นวัฒนธรรมของชาว G2K โดยไม่รู้ตัวเลยนะเนี่ย

    สวัสดีค่ะ คุณเมตตา

    • เข้ามาบอกว่าเห็นด้วยกับพี่โอ๋ค่ะ..... "ต้องบอกว่าพออยากกอดต้องกอดเลยในแว้บแรกที่คิดนะคะ เพราะพอหยุดคิดปั๊บก็จะเกิดอาการประดักประเดิดขึ้นมาทันที"....นั่นเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นจริงค่ะ
    • ขอบคุณค่ะที่นำตำนานมาเล่าให้ฟัง...สมกับเป็นผู้ร่วมกันบุกเบิก "การกอดใน GotoKnow " ร่วมกับน้องอึ่งอ๊อบค่ะ 

    สวัสดีครับ...

    วันนี้พาเจ้าตัวเล็กตะลุยหมู่บ้าน  สนุกและได้รสชาติชีวิตมาก ... ดีกว่าไปโดนทิ้งเขาไว้ที่บ้านกับคนเป็นแม่ ..

    ...

    ถึงตอนนี้ก็ยังยืนยันว่า  ยังเขินทั้งการกอดและถูกกอดอยู่วันยังค่ำ  ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ากอดนั้นคือมิตรภาพอันบริสุทธิ์ ....

    แต่ก็มีความสุขที่ถูกกอดและได้เป็นฝ่ายสวมกอดตอบอย่างเบา ๆ ..... (แต่หัวใจฉีกยิ้มกว้างเท่าจักรวาล)

    • อ่านบันทึกบันทึกนี้ของพี่แล้วตูนกลับเข้าไปดูข้อมูลรายชื่อผู้สมัครเข้าร่วมมหกรรม KM ภูมิภาคเพื่อความมั่นใจอีกทีเพราะจำได้ว่ามีท่านหนึ่งชื่อคุณพนัส จาก มมส. สมัครเข้ามา  และแล้วก็ใช่คุณแผ่นดินจริงๆ  ด้วย
    • อิ อิ (พร้อมสายตาเจ้าเล่ห์)  สงสัยคราวนี้จะได้เห็น blogger กอดกันเพียบเลยนะคะ

    นำรวมมิตรรูปกอดมาฝาก

    ใครมีก็ส่งมาให้ดูด้วยนะคะ

    %e0%b8%81%e0%b8%ad%e0%b8%941

    ก๊ากส์

           มัวแต่โหลดรูป แพ้กันเห็น ๆ อีกแล้ว  คุณเมตตา ขา  หายไปไหนเอ่ย มีคนยึดบ้านแล้ว

    ว่าแต่ ของใครเจ๋งกว่ากันค่ะ อิอิ

     

    • ตูนเคยได้กอดพี่แป๊ดแล้วครั้งนึง
    • อบอุ่นสุดๆ พอๆ กับกอดพี่เมตตาเลยค่ะ
    เห็นน้องอึ่งอ๊อบเอารูปมาลงแล้ว...ชื่นใจจัง....

    ทยอยมาเรื่อย ๆ

    มาเพิ่มเติม ภาพกอด ๆ ค่ะ

     เริ่มจาก  กอดรุ่นเยาว์

     

    ตามด้วยกอดรุ่นเดอะ

      โดยเฉพาะท่านสุดท้าย เหตุไรถึงกอดเสา งานนี้ ต้องไปถามคนกอดเอาเองนะคะ

     

    สวัสดีค่ะหนูตูน

           จำได้ค่ะว่าเคยกอดสาวน้อยคนขยันคนนี้ ในงาน UKM 10  แต่จำไม่ได้ว่า วันนั้น รูปอยู่ในกล้องใคร  ตะกี้ก้อค้นหารูปกันให้ควั่กแล้วค่ะ แต่ไม่เจอ  เสียดายจัง

             ไม่เป็นไรค่ะ ไว้ งาน Km4 รับรองว่า จะกอดให้หนำใจเลย

          อิอิ

    s o m p o r n p
    IP: xxx.28.27.3
    เขียนเมื่อ 

    ประกาศ

    ตามหาเจ้าของบันทึก "ตำนานกอด G2K"

    ใครเจอช่วยแจ้งได้ที่ 191 ด้วยค่ะ

    มาแล้วค่ะ เจ้าของบ้าน....ขอบคุณผู้มีอุปการคุณทุกท่านที่นำ ภาพกอดประทับใจมาเติมเต็มให้ทึกนี้สมบูรณ์ค่ะ....

    สวัสดีค่ะคุณจิ๊บ...เมตตา

    • เทพเจ้าแห่งความรัก...คิวปิด...ไปบอกครูอ้อย..ให้มาตามหาความรัก  ความอบอุ่น  จากบันทึก  ตำนวน " กอด "  พบแล้ว..เย้

    มีความสุขมากค่ะ....ขอบคุณค่ะ

    สวัสดีค่ะคูรอ้อย
          ตำนานกอด ลองเขียนดู...จาการที่หลายๆ คนตามมาแซวว่าหมู่นี้คุณ เมตตา ไม่ค่อยมีมุมละไมเลย...เขียนตามคำเรียกร้องของหัวใจค่ะ...
    สวัสดีครับ... พักนี้ผมบอกลาบล็อกไปสักพัก... เพิ่งกลับมาจากราชการ เลยถือโอกาสมาดูเรื่องละมุนละไม อบากเขียนบันทึกอยู่เหมือนกัน แต่ไม่รู้ทำไม... ไม่มีแรงบันดาลใจใด ๆ เลย กอปรกับ, หน้าต่างบันทึกมีปัญหา ตัวหนังสือยาวเยียดติดกันเป็นทางยาวเลยครับ

    แวะมาบอกว่า ... ไปพิษณุโลกคราวนี้  ผมก็โดนพี่อึ่งอ๊อบกอดเป็นคนแรก ... กอดโดยที่พี่แกยังไม่รู้ว่าผมยังไม่อาบน้ำ ...

    การเดินทางสาหัสสากันมาก... แต่ก็เป็นรสชาติที่เต็มไปด้วยพลัง  เพราะจุดหมายปลายทางนั้น  มีความหมายต่อผมมาก