หนู Toshiba

  เราจะเรียน หรือ เราจะหลบ ถ้าใครอยากจะเรียนเชิญไปกระทบไหล่เจ้าตำหรับที่งานมหกรรมKMภูมิภาคที่มหาวิทยาลัยนเรศวร ในปลายเดือนนี้ ขอชวนเชิญคนดีไปจ๊ะจ๋ากัน งานนี้มีความรู้แตกมันหยดติ๋งๆ เพราะเป็นการชุมนุมหัวกะทิจอมยุทธด้านการจัดการความรู้  

 

(ลูกพี่มะหยี จะยิ้มรับในฐานะเจ้าบ้าน)

ผมมีลูกสาวบุญธรรมเชื้อสายแดนปลาดิบ ชื่อหนู Toshiba ตัวขาวร่างบางกะทัดรัด ขยันขันแข็ง ทำงานดึกๆดื่นๆ อยู่เคียงข้างทั้งวันทั้งคืน ไปไหนไปด้วยกัน จนกระทั่งโดนเจ้าไวรัสขย้ำบอบช้ำทั้งหัวและหัวใจ รวมทั้งแป้นพิมพ์ไม่ทำงาน จำเป็นต้องเข้าโรงพยาบาล..เอ๊ย!! เข้าโรงซ่อมที่บริษัทโตชิบาสำนักงานใหญ่  จึงจำใจจำจากเจ้าจำจรกันเกือบครึ่งเดือน เมื่อวานนี้ลูกชายโทนไปรับมาคืนให้ อยู่ในระหว่างสอบถามข่าวคราวอาการเป็นยังไง..เท่าที่ผ่านมาToshibaเครื่องนี้..นำสิ่งดีๆสู่ชีวิตจริงๆ เพราะเราใช้เป็นเครื่องมือรวบรวมความรู้ มาปรุงเป็นชุดๆให้เหมาะสมกับความต้องการของเรา ผมจึงรักลูกสาวคนนี้เท่าๆกับลูกๆที่อยู่เมืองสองแคว    

โตชิบาเครื่องนี้คนดีมอบให้ เขาเห็นอายุมากแล้วขืนแบกโน้ตบุคส์หนักๆมีหวังเป็นตาแก่หลังโกง เลยหาซื้อรุ่นที่เบาบางมาฝาก ผมใช้สมบุกสมบันตามสภาพคนที่อยู่ป่าดงดอน ที่สำคัญอยู่กับคนที่ไม่ประสีประสาเทคโนโลยีแบบผม เครื่องก็เลยทรุดโทรมต้องหอบเข้าห้องไอซียูหลายครั้ง ช่างเช็ดประวัติซ่อมแล้วก็ยิ้ม คงนึกในใจว่าอีตาแก่นี่น่าให้ทำหน้าที่ทดสอบสมรรถภาพคอมพิวเตอร์ เหมือนอย่างกับพวกรถยนต์ไงครับ เขาจะมีผู้สันทัดกรณีทดสอบรถแต่ละรุ่น แต่โน้ตบุคส์นี่ไม่ทราบว่ามีการทดสอบอย่างว่าหรือเปล่า     

มนุษย์ได้เดินทางเข้าสู่โลกของ ICT.แล้วอย่างแท้จริง เป็นการผ่องถ่ายระบบและวิธีการเรียนรู้แห่งยุคสมัยของมนุษยชาติ คนกลุ่มแรกที่จะต้องไล่ติดตามให้ทันก็คือกลุ่มงานที่เกี่ยวกับการศึกษา ตอนนี้เด็กวิ่งล่วงหน้าครูไปแล้วหลายโค้ง เผลอแผล็บเดียวไฟท้ายก็จะมองไม่เห็นแล้ว ถ้าขยันขันแข็งเหมือนครูอ้อย ถึงจะตามเด็กน้อยทันนะจ๊ะคุณครูขา    

คอมพิวเตอร์กำลังเป็นครูที่ยิ่งใหม่ขึ้นมาคู่ขนานกับครูคน และครูทั้ง 2ฝ่ายนี้ก็จะต้องออกแบบการเรียนการสอนด้วยกัน ไม่อย่างนั้นการเรียนก็จะอลเวง เด็กไปทาง ครูไปทาง ในแต่ละปีความเปลี่ยนแปลงส่วนนี้ซับซ้อนมากขึ้นถ้าเราไม่ตามแกะรอยให้ดี เราจะเผชิญความรู้แบบไวไฟไหลบ่าจนท่วมทับทวีคูณ จ่อจมอยู่กับเรื่องหนึ่งเรื่องใดก็ไม่ได้ เพราะความรู้ใหม่เข้ามาไวเหลือเกิน ต่อไปครูคนก็จะต้องฉับไวเหมือนกามนิตหนุ่ม ครูเครื่องจะมีอิทธิพลมากระตุ้นให้เราไล่กวดความรู้ไม่ลดละ คนที่รักการศึกษาจะสนุกแน่ คนที่เบื่อการศึกษาก็จะเศร้าซึม เซ็ง ถอดใจระทดระทวย เล่นหวยหาเหาไปตามยะถากรรม..  

ความรู้เก่าจะล้าหลังเร็วมาก สิ่งที่เราคิดว่ารู้ว่าดี ตื่นนอนมากลายเป็นเรื่องตกรุ่น ความรู้ตกรุ่น .. กำลังจะเกิดขึ้น มากขึ้น โลกวิทยาการทำเกิดกลุ่มคน 2กลุ่ม กลุ่มหนึ่งฉลาดขึ้น แต่อีกกลุ่มหนึ่งก็จะโง่มากขึ้นเช่นกัน ขึ้นอยู่กับว่า เราจะเรียน หรือ เราจะหลบ ถ้าใครอยากจะเรียนเชิญไปกระทบไหล่เจ้าตำหรับที่งานมหกรรม KMภูมิภาคที่มหาวิทยาลัยนเรศวร ในปลายเดือนนี้ ขอชวนเชิญคนดีไปจ๊ะจ๋ากัน งานนี้มีความรู้แตกมันหยดติ๋งๆ  เพราะเป็นการชุมนุมหัวกะทิจอมยุทธด้านการจัดการความรู้ ไปดู ไปฟัง ไปร่วม ไปรวมพลคนรัก KM.ครั้งที่1 ให้เป็นเกียรติประวัติแก่ตนเองก็ไม่เลวนะตาหวาน.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KM ในมหาชีวาลัยอีสาน

คำสำคัญ (Tags)#มหาชีวาลัยอีสาน#มหกรรม km ภูมิภาค

หมายเลขบันทึก: 125440, เขียน: 06 Sep 2007 @ 01:54 () , แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 20:15 (),  | , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (16)

พ่อจ๋า...ไปนอนคะ...ไปด้วยคนค่ะ มหกรรม km ภาคเหนือ

เพิ่งตื่นมาเขียน ส่งBlog ก็ง่วงพอด เราไปนอนแข่งกันก็ดีนะ ราตรีสวัสดิ์ ฝากกอดเจ้า 2 ตัวด้วย อิอิ

กราบอรุณสวัสดิ์ค่ะ พ่อครูบาฯ

  • อ่านบันทึกพ่อครูแล้วเห็นภาพชัดเจนถึงความแตกต่างระหว่างผู้อยากรู้...ใฝ่รู้ตลอดเวลากับICT และผู้ไม่(อยาก)ใส่ใจกับมัน  วันๆเอาแต่นั่งเมาท์แตก....มองเห็นแค่ ICT เป็นเวทีchat...พวกนี้ตาบอดได้ที่จริงๆเลยเน๊อะพ่อเน๊อะ....อิ...อิ...
  • พ่อครูฯสบายดีนะคะ

P

วันๆเอาแต่นั่งเมาท์แตก....มองเห็นแค่ ICT เป็นเวทีchat...พวกนี้ตาบอดได้ที่จริงๆเลยเน๊อะพ่อเน๊อะ....อิ...อิ...อย่าไปว่าเขา ..พวกเต่าเรียกเจ๊.. พวกนี้พัฒนายาก แกก็อยู่ทื่อๆของแก ใช้ปากแทนBlog จ้อจนใจอักเสบ น่าสงสารอ๊อก ต้องแผ่เมตตาจิต ตายไปอย่าได้ผุดได้เกิดมาเจอคอมพิวเตอร์อีก อิอิ

สวัสดีค่ะครูบาฯ.ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

  • ขอบคุณค่ะที่พาดพิงถึงครูอ้อยแบบน่ารัก....
  • เรื่อง ict นักเรียนตัวน้อยๆเก่งจริงค่ะ  ครูอ้อยยังต้องเรียนรู้กับนักเรียนในบางเรื่องเลยค่ะ
  • มักจะมีคำถามจากนักเรียนว่า...ทำไมครูต้องทำอย่างนี้  ทำไมไม่ทำอย่างนี้  เขาทำกันอย่างนี้ครับ  ..แบบนี้ค่ะ  คือคำถามของเด็กนักเรียนค่ะ
  • ก็ระวัง ict ด้วยนะคะ  หลงมันมาก  จะลืมกินยา  ทำให้คนอยู่ไกลเป็นห่วงค่ะ  เพราะตัวเองลืมบ่อยค่ะ  อิอิ  หุหุ..คิดถึงค่ะ

P

  ภาวนาเอาใจช่วยให้ครูอ้อยเจรจาหาทางไปเฮฮา-3ได้สำเร็จ และก็ชื่อมือ เชื่อฝีมือ ฝีปาก ว่าน่าจะสำเร็จ

ไม่อย่างนั่นดงหลวงจะขาดความหวาน อิอิ

สวัสดีเช้าๆครับพ่อครูบา

  • เห็นเวลาเขียนบันทึกของพ่อครูบาแล้ว  แสดงว่าพ่อครูบาใช้เวลาที่นอนไม่หลับ  เพื่อประโยชน์ในการเรียนรู้และแจกจ่ายความรู้ไปพร้อมๆกัน  เลยทำให้นึกถึงผู้เฒ่าในชนบทบ้านนอกบ้านนาส่วนใหญ่ ตื่นแต่ตี 3 ตี 4 ก็ไม่ได้ทำอะไร  เห็นแต่นั่งดูดยามวนพ่นควันรอให้สว่างไปวันๆเท่านั้นเอง  แตกต่างกันจริงๆครับ
  • สำหรับผมแล้ว ผมว่าเรื่อง ICT เนี่ยมันก็มีทั้งดีทั้งร้ายพอๆกับน้ำกับไฟเชียวนะครับ ที่จริงน่ะเขาดี ถ้าไม่มีเรื่องรวน  แต่บทเขาจะงอแง  หลายครั้งทำเอาผมแย่  เพราะทำอะไรแทบไม่ได้เลย (งานครูเดี๋ยวนี้ยิ่งต้องอาศัย ICT เป็นเครื่องมือหลักเสียด้วย  ไม่งั้นไม่ทัน)
  • ส่วนเรื่องต้นไม้ใบหญ้า ข้าวปลาอาหาร เรื่องของการกินการอยู่เนี่ยของจริง  ชาวบ้านไม่มีไม่ได้ ไม่อดตายก็เลี้ยงยากครับ 
  • เด็กๆในชนบทที่ผอมแห้งแรงน้อยจ่อยโซ  สอนอะไรๆก็เข้าใจย้าก...ยาก  อย่างทุกวันนี้  ก็เพราะไม่มีสารอาหารที่เพียงพอในร่างกายในสมองนั่นเอง
  • แต่ยังไงก็ตาม ขอขอบคุณนักวิทยาศาสตร์ผู้คิดค้นทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ของมนุษย์  เพราะไม่อย่างนั้น  เราคงอยู่แต่ในโลกแคบๆของตัวเอง
  • สวัสดีครับ
แวะมาตอนเที่ยงออกบ่ายๆแก่แล้ว....มาดูว่าพ่อครูฯทานข้าวเที่ยงแล้วใช่ไหมคะ และมาแผ่แม่เบี้ย...เอ๊ย...แผ่เมตตาค่ะ...
  • ดีใจด้วยครับที่ซ่อมเจ้าโตชิบาเสร็จ
  • อยากไป ม. นเรศวรวันละหลายรอบครับพ่อ
  • ฮ่าๆๆ

P

 ตอนนี้ กินอิ่ม นอนอุ่น ยังจุ้นในBlog ได้ อยู่นะ อ.ติ๋ว

ขอบคุณที่แวะมาแอบมาให้หายคิดถึงได้นิดหนึ่ง

โดนบีบศอวันไหนโทรบอกด้วยจะไปช่วย ก๊ากกกกส์ อิอิ

P

ประเมินสถานการณ์ไม่ถูกเลย ว่าจะไปยังไงกันแน่

โอเรกอน หรือพักโอเรก่อน ไปพิษณุโลกแทน

ยุ่งนักก็เรียนมันในไทยรวดเดียวนี่แหละ

โอเรก้อนโอเก๊วย ไปวันไหนก็ได้ อิอิ

(เอาแล้วไหมละ กระตุกหางเสือเล่น) 

  • มีแววว่า 80% ได้ไป ม. นเศวร ก่อนครับ
  • เพราะเงินงบประมาณมาไม่ทัน
  • ดีเหมือนกันครับ
  • จะได้อยู่เมืองไทยนานๆ
  • เจ้าของมะหยี่บอกว่าจะเลี้ยงขนม
  • ตั้งใจว่าจะไปหากินเอาข้างหน้ามีคนบอกว่าจะเลี้ยงแล้ว
  • อิอิๆๆ
  • P  ก็ได้...
  • ถ้ามาจริงๆ จะเก็บตังค์รอเลี้ยง
ปกติหนูใช้โน๊ตบุ๊คเฉลี่ย 2-3 ปี/1 เครื่อง ทั้งๆ ที่ควรใช้ได้นานถึง 4-5 ปี หนูใช้งานหนักสุดโหด วันนึงประมาณ 12-18 ชั่วโมง แต่ส่วนใหญ่จะไม่พัง โละต่อให้เซลล์บ้าง ลูกน้องบ้าง เพราะเป็นพวกบ้าวิ่งตามเทคโนโลยี โปรแกรมที่ทำงานเดี๋ยวนี้มันใหญ่และกินประสิทธิภาพเครื่องเยอะขึ้นทุกวัน ยิ่งพัฒนาทำโน่นนี่ได้ก็ยิ่งหนักเครื่องเพิ่มขึ้น เลยต้องเปลี่ยนตามมันค่ะ น่าอิจฉาพ่อครูมีคนจัดหาให้ หนูต้องควักกระเป๋าซื้อเองค่ะ T_T

P

 จริงแล้ว ใครจะซื้อโน๊ตบุคส์ ควรถามซูซาน เพราะน่าจะรู้ดีกว่าคนอื่น รุ่นไหน เป็นอย่างไร

อย่าลืมนะพวกเรา มีผู้สันทัดกรณีในก๊วนแล้ว

เป็นผู้มีประสบการณ์ตรง รู้จริงจะแจ้งแดงแจ๋ อิอิ

P

 ได้ผู้สันทัดกรณีเรื่อง โน๊ตบุคส์ ประจำก๊วนแล้ว

ใครจะซื้อ หารือ เรื่องนี้ตรงไปที่ซูซานฮ่าฮ่าๆๆๆ

รับประกันไม่ผิดหวัง