ICT.ชุมชน หลักสูตรเฮฮาศาสตร์ (1)

  ต่อมาสำนักงานส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม ให้โอกาสทำเรื่องKM.ชุมชน ผมได้เรียนกับปรมาจารย์น.พ.วิจารณ์ พานิช ท่านสอนให้คิดให้ทำจากการปฏิบัติ คอยเอาไม้ตะพดเคาะหน้าแข้งอยู่เรื่อยๆ โป๊ก โป๊ก..  

     สมัยที่ผมยังงมโข่งอยู่กับคอมพิวเตอร์  เทียบกับสมัยนี้ดูมันช่างไกลเกินความฝันเหลือเกิน จากความสนใจตามประสาคนสอดรู้สอดเห็น มาเริ่มใกล้ชิดตอนมีนักศึกษามาปักหลักทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกกับผม 2ปี ไปแอบดูเห็นเขาง่วนอยู่หน้าจอทั้งวันทั้งคืน จะซักไซ้ไล่เรียงก็เกรงไปกวนเวลาทำงานเขา อย่ากระนั้นเลย ไปซื้อคอมพิวเตอร์มาลุยเองดีกว่า ตั้งสมมุติฐานว่าจะเรียนจากการถามและถาม ไม่ได้อ่านหนังสือหรือไปอบรมที่ไหน เปิดปิดเครื่องยังไง เก็บข้อมูลยังไง ปุ่มต่างๆทำหน้าที่อะไร บอกไม่อายว่าไม่รู้ กดไปเรื่อย กดไปถามไป.. จนกระทั้งคอมฯทนไม่ไหวพังพาบกับมือ เทคโนโลยีแพ้วิชามั่วศาสตร์ ผมยกเครื่องไปซ่อม ช่างแกว่งศีรษะ3รอบครึ่งแล้วบอกว่าทิ้งลงถังขยะเถอะ เขาแนะนำให้ซื้อเครื่องใหม่        

หลังจากนั้นผมศึกษาแบบตาบอดคลำช้างไปเรื่อยๆ จนกระทั้งธนาคารโลกจัดประกวดเรื่องการใช้ ICT.พัฒนาชนบท ในปี ค..2001 ผมส่งเรื่องบริบทระบบสาระสนเทศท้องถิ่นอีสานเข้าประกวด ได้รางวัลเป็นโน้ตบุกส์ LCD. กล้องดิจิตอล เครื่องเสียง จึงปรับพัฒนาการจากตาบอดคลำช้างมาเป็นศิษย์มีครู ต่อมาสำนักงานส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม ให้โอกาสทำเรื่องKM.ชุมชน ผมได้เรียนกับปรมาจารย์น..วิจารณ์ พานิช ท่านสอนให้คิดให้ทำจากการปฏิบัติ คอยเอาไม้ตะพดเคาะหน้าแข้งอยู่เรื่อยๆ โป๊ก โป๊ก..       

ช่วงนี้ละครับที่ผมได้เริ่มรู้จักอินเตอร์เน๊ท ประกอบกับมีโทรศัพท์หมู่บ้าน ผมไปปรึกษาองค์การโทรศัพท์ฯ เขาแนะนำให้เชื่อมสายเข้ามา จึงไปขอเลขหมายแล้วลากสายโทรศัพท์บุกป่าฝ่าดงระยะทาง 2กม. จ่ายค่าโง่ไป3หมื่นกว่าบาท กว่าจะเปิดดูเน๊ทได้เจ้าประคุณเอ๋ยแทบจะจุดธูปไหว้คอมมะบูชา หมดเรี่ยวหมดแรงไปตามๆกัน หลังจากนั้นผมไปดูงานเรื่องการใช้ICTชุมชนที่ประเทศอินเดีย ได้ความคิดใหม่ๆในการส่งเสริมชุมชนมาพอสมควร       

กลับจาดอินเดียมีผู้มาแนะนำให้ใช้จานดาวเทียมของไอพีสตาร์ คราวนี้ค่อยยังชั่วหน่อย สื่อสารสะดวกส่งข้อความได้ดีพอสมควร ได้แอบเยี่ยมๆมองๆเข้ามาใน G2Kเจอใครต่อใครล้วนใจดีมาแนะนำ ทำให้พัฒนาการด้านICT.พุ่งทะยาน มีกึ๋นพอที่จะจ๊ะจ๋ากับใครๆเขาได้ มีญาติโกโหติกาเกิดขึ้นมากมาย สุดท้ายกลายเป็นว่าผมมีลูกสาวลูกชายคุณน้าพี่ป้าครูบาอาจารย์เป็นกะตักทั่วประเทศ อยากได้ความรู้อะไรก็เนรมิตเอาจากปลายนิ้ว ความรู้จากอากาศก็จะลอยละลิ่วมาหาทุกสิ่งทุกประการ       

ทุกท่านช่วยกันบริการความรู้ให้กับผม ทำให้ผมดึงความรู้จากอาวกาศมาได้ทุกศาสตร์ทุกสาขา เป็นการเปิดโลกกว้างแห่งการเรียนรู้อย่างแท้จริง

  • อยากได้เรื่องแต่ง BLog ก็ไปขอซูซานกับมะขามเปรี้ยว
  • อยากได้ข้อมูลของสมาชิกถามไปที่กามนิตหนุ่ม
  • อยากได้เทคนิควิธีใช้ถามเจ้าลูกชายโทนทวีสิน
  • อยากได้เรื่องฮาส์ตกขอบไปขออาจารย์ติ๋ว
  • ถ้าเรื่องเทใจต้องขอน้าอึ่งอ็อบ
  • เรื่องครอบครัวตัวเล็กไปขอแป๊ดกับหนูเมตตา 
  • เรื่องสิ่งประดิษฐ์ประดอยถามหนูต้อม เจ้าตำหรับธุจ้า 
  • เรื่องถ่าย ภาพสวยสดใสอาจารย์แป๋ว
  • เรื่องตรงไปตรงมา ปรึกษาอาจารย์จันทรรัตน์ 
  • เรื่องชุมชนต้องเจ้าลูกชายคู่แฝดเอกกับแผ่นดิน
  • เรื่องข้าวปลาอาหารถามพี่องุ่น กับ ท่านสะมะนึ-กะ
  •  เรื่องเศรษฐศาสตร์หัวใจ ถามลูกหว้า 
  • เรื่องกินกับนอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อนต้องหนูหนิง
  • ใส่ภาพใส่เสียงครูสุ
  • อยากได้ความคิดเห็นเด็ดๆปรึกษาBlogอาวุโส เช่น ท่านไร้กรอบ ท่านHandy ท่านบางทราย ท่านJJ ท่านแพนด้า ท่านแสวง ฯลฯ
  • ถ้าจนด้วยเกล้าก็เรียนถามพระอาจารย์ใหญ่ ศ.น ..วิจารณ์ พานิช ดร.ประพนธ์ ผาสุกยืด
  • อยากได้เทคนิคชั้นบรรยากาศนอกโลกขอจากเม้งเยอรมัน จาระไนไม่ไหว รู้แต่ว่าจะเอาศาสตร์ไหมมีให้หมด ยกเว้นสาดเสียเทเสีย
  • ยังมีอีกหลายเล่มเกวียน ครับผม

นอกจากนี้ยังมีชาวBlog ลูกหลานผมอีกมาก ที่ไม่ต้องรอให้ผมขอ ความช่วยเหลือ เขาจะคอยแว๊บๆมาแนะนำตามโอกาส ให้ความรู้ ให้กำลังใจ ให้ความห่วงหาอาทร เว้าวอนให้พักผ่อนดูแลสุขภาพ มีบริการอนุบาลสุขภาวะทางอากาศด้วยละท่านผู้ชม เป็นบรรณาการจากสวรรค์เหมือนตาวิเศษเห็นนะ ..คอยติดตามจากมิ่งมิตรไมตรี เรื่องอย่างนี้จะไปหาหรือซื้อที่ไหนไม่มีวางขายหรอกนะ ถ้าไม่ทำบุญให้เดินไปจนถึงผลบุญ แล้วเราก็จะได้บุญในชาตินี้แหละ ดูๆไปแล้วเหมือนกับบุญหล่นทับ ความรู้ทั่วโลกสัญจรมาที่มหาชีวาลัยอีสานอย่างคับคั่ง คงจะดิ้นกระแด่วๆกันละคราว นี้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KM ในมหาชีวาลัยอีสาน

คำสำคัญ (Tags)#มหาชีวาลัยอีสาน#เฮฮาศาสตร์

หมายเลขบันทึก: 120740, เขียน: 20 Aug 2007 @ 09:03, แก้ไข, 17 May 2012 @ 13:44, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (4)

บางทราย
เขียนเมื่อ 20 Aug 2007 @ 11:26

ท่านครูบาครับ

  • ผมตกใจที่พบท่านครั้งแรก (ท่านไม่ทราบหรอก) คิดว่า ครูบาอะไรกัน เก่ง presentation จังเลย ภรรยาผมกระวิบว่า ท่านครูบาไฮเทคไง..ไม่รู้หรือ..แถมมาหยิกผมให้ตั้งใจฟังอีกด้วย
  • ท่านครูบานั้นเรียกได้ว่า รู้เท่าทัน เอาเทคโนโลยี่มาใช้ให้เกิดประโยชน์ ในการพัฒนาคน ปรุงแต่งให้เกิดปัญญา
  • มีเพื่อนผมเป็นใหญ่เป็นโต แถมอาศัยอยู่กลางเมืองหลวง ศูนย์กลางไอที ยังไม่รู้จักคำว่า enter เลย ก็เขาไม่เอาเลย ไอทงไอทีอะไรนี่แหละ มีแต่ไอแค๊กแค๊ก..เพราะเขาสูบบุหรี่จนตัวซีดเป็นไก่ป่วย.. อิ อิ
ปิยะวุฒิ พรมประดิษฐ
IP: xxx.26.115.160
เขียนเมื่อ 20 Aug 2007 @ 12:20
     เห็นภาพชัดมากครับ  เห็นความแตกต่างของคนด้วย สรุปก็คือ "ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจ" จริงๆ

ท่านครูบาที่เคารพคะ วันนี้ตั้งใจว่าจะไม่ใช้คอม ไม่เข้าอินเตอร์เนตแล้ว..แต่แว๊บๆ แบบพรายกระซิบว่า มีท่านกล่าวถึง...อิอิ...จำกลอนที่ท่านเขียนแนะนำในห้องประชุมไม่ได้ค่ะ..ขออ่านอีกได้ไหมคะ....จำได้แต่ของอาจารย์ขจิต..สาวเชียร์เบียรหรือจะสู้หนุ่มเชียร์บล็อก...อิอิ

พี่ไพศาลคะ อยากให้พี่เห็นหน้าของแต่ละคนในห้องสัมมนาตอนที่ท่านครูบาขึ้นเวที.......ตะลึงตึงๆ ใจเต้นติดชึ่ง จุดประกายไฟพรึบพรั่บ..สุดยอดของปรมาจารย์ค่ะ

 

 

 

กราบพ่อครูบาฯค่ะ

  • หนูดีใจที่มีส่วนทำให้พ่อครูบาฯสนุกและอารมณ์ดีได้บ้างค่ะ...แต่จริงๆแล้วหนูเห็นพ่อครูฯอารมณ์ดีอยู่แล้วนะคะ...นั่งอมยิ้มได้ตลอดเวลา...น่ารักจริงๆค่ะ  มิน่าล่ะ  ลูกสาวเยอะแยะไปหมดค่ะ