นึกไม่ออกเลยว่า เราจะพบและรู้จัก รักใคร่ เข้าใจกันแบบนี้ได้อย่างไรหากไม่มี GotoKnow

เมื่อเย็นที่ผ่านมา เป็นอีกวาระหนึ่งที่ทำให้รู้สึกรัก GotoKnow ขึ้นมาอย่างจับใจ เพราะเราชาวม.อ.หาดใหญ่ได้มีโอกาสนัดพบพูดคุย ทานอาหารเย็นกับคุณอึ่งอ๊อบ-สมพร สาวมหัศจรรย์อีกคนใน GotoKnow ที่มีเครือข่ายมากมาย เธอสามารถเผื่อแผ่ความอบอุ่น ความมีน้ำจิตน้ำใจ ความเข้าใจผู้อื่นจนเรารู้สึกได้ผ่านการสื่อสารใน GotoKnow รู้สึกเหมือนว่าเรารู้จักกันมาเป็นอย่างดี ทั้งที่เพิ่งเคยพบหน้ากันจริงๆในวันนี้เอง  

พวกเราอันมี คุณเมตตาและพี่ปลากับน้องแปม คุณรัตติยาและพี่ฟางน้องฟ้า คุณศิริ (ฉายเดี่ยว) คุณนิดหน่อย คุณไมโตฯและพี่ฝนน้องฟ้า พี่โอ๋-อโณและน้องฟุง ได้มาทานอาหารเย็นกับคุณอึ่งอ๊อบในบรรยากาศสบายๆ มีสถานที่กว้างขวางให้เด็กๆกระโดดโลดเต้นกันได้ตามอัธยาศัย เราได้กอดกันสมใจ (โดยเฉพาะพี่โอ๋) วันนี้รู้สึกอิ่มเต็มจนบรรยายได้แค่นี้แหละค่ะ เอารูปถ่ายฝีมือน้องฟุงมาฝากก็แล้วกันค่ะ คุยกันอยู่ 2-3 ชั่วโมงได้รูปมาในกล้อง 200 กว่ารูปแน่ะค่ะ มีอีกเซ็ตที่สนุกมาก รอทำเป็นสไลด์มาแปะเพิ่ม จะได้เห็นว่าเราคุยกันได้สนุกแค่ไหนนะคะ 

จากการพูดคุยที่สนุกสนานอบอุ่นเหมือนเพื่อนเก่าพบกัน ทำให้ได้ทราบว่า ความสัมพันธ์อบอุ่นแน่นแฟ้นที่เราพบเห็นได้จากงานเฮฮาศาสตร์ที่บ้านพ่อครูบานั้น ก็ก่อเกิดขึ้นมาจากการสื่อสารไปมาใน GotoKnow ผ่านบล็อกและบันทึกระหว่างพวกเราเท่านั้นเอง ภายในช่วงเวลาที่ GotoKnow เพิ่งจะก่อเกิดมาได้ยังไม่ถึง 3 ปี น่าอัศจรรย์ใจจริงๆนะคะ

ขอบคุณ ทุกท่านที่มีส่วนในการทำให้มี GotoKnow ทำให้โลกแห่งนี้ดำเนินมากว่า 2 ปีมีเครือข่ายแห่งมิตรภาพของคนที่มีน้ำจิตน้ำใจให้แก่กันอย่างอบอุ่น จริงใจ ทำให้เราได้พบมิตรดีๆมากมาย เป็นสายใยที่ถักทอผ่านตัวหนังสือซึ่งผูกพันพวกเราทั้งที่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน และอยู่ใกล้แต่หาเวลาพบกันในแต่ละวันแสนยาก ได้เข้าใจ ได้รับรู้เรื่องราวของกันและกันผ่านเวทีแห่งนี้ ได้สร้างสายใยแห่งมิตรภาพที่มีคุณค่าทางใจล้นเหลือจริงๆ ขอบคุณเหลือเกินค่ะ