ค่าย มมส ร่วมใจห่วงใยชุมชน (๑) : คืนกลับหมู่บ้านอีกครั้งเพื่อแก้ปัญหา "บางอย่าง"

แผ่นดิน
ศาลาริมน้ำจึงกลายเป็นเสมือน “ภาพฟ้อง” ที่ผมรู้สึกหงุดหงิดและดูจะไม่สบายใจเป็นที่สุด

1 สิงหาคม 2550,  

ผมและคณะได้เดินทางลงพื้นที่บ้านแกดำ  เทศบาลตำบลแกดำ  อ.แกดำ  จ.มหาสารคาม  โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อดูให้เห็นกับตาว่า ศาลาริมน้ำ  ที่ครั้งหนึ่งนิสิตโครงการเรียนรู้คุณธรรมนำชีวิตพอเพียงได้สร้างไว้คืบหน้าแค่ไหน  หรือแม้แต่มีการ ต่อยอด จากชุมชนอย่างไรบ้าง

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ย้อนกลับไปเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  ได้นำนิสิตลงสู่ชุมชนเพื่อปฏิบัติงานโครงการ เรียนรู้คุณธรรมนำชีวิตพอเพียง  อันเป็นโครงการของกระทรวงศึกษาธิการที่มุ่งให้นิสิตได้เรียนรู้ชุมชนตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฯ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ชุมชนบ้านแกดำที่กล่าวถึงนี้,  เป็นชุมชนที่อยู่ในเขตเทศบาล (อยู่ในตัวอำเภอ)  หากแต่ส่วนใหญ่ยังคงเป็นชุมชนชนบทที่กำลังก้าวไปสู่การเป็นชุมชนเมือง  กระนั้นผู้คนเกือบทั้งหมดก็ยังคงหล่อเลี้ยงชีวิตด้วยวิถีแห่งการเกษตรกรรม  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <div style="text-align: center"></div>

ครั้งนั้น,   ก่อนที่นิสิตกลุ่มดังกล่าวจะเดินทางออกจากพื้นที่  พวกเขาได้หารือกันและประสงค์ที่จะบำเพ็ญประโยชน์ต่อชาวบ้าน  เป็นเสมือนการแสดงความขอบคุณที่ชาวบ้านได้ให้ความอนุเคราะห์ต่อวิถีแห่งการเรียนรู้ที่เกิดขึ้น ...  

</span><p>     </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นิสิตกลุ่มนี้ได้หารือร่วมกับชาวบ้านเพื่อหยั่งถามว่าชาวบ้านต้องการสิ่งใดบ้าง ?   และครั้งนั้น  ชาวบ้านก็บอกกล่าวว่าต้องการ ศาลาริมน้ำ  สักหลังเพื่อเป็นที่พักผ่อนบริเวณหนองน้ำแกดำอันเป็นหนองน้ำสาธารณะที่เป็นเสมือนสายโลหิตของผู้คนในชุมชนมาชั่วนาตาปี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่การพูดคุยกันในครั้งนั้นนิสิตก็ได้แจ้งยอดจำนวนงบประมาณที่มีอยู่อย่างจำกัดให้ชาวบ้านได้รับรู้  แต่จำนวนเงินดังกล่าวก็สามารถสร้างศาลาขนาดเล็ก, มุงหลังคาด้วยแผงหญ้าได้อย่างสมบูรณ์  และดูจะสอดรับกับทิวทัศน์บรรยากาศของหนองน้ำเป็นอย่างดียิ่ง   กระนั้นชาวบ้านก็แสดงเจตนารมณ์ว่าต้องการสร้างศาลาริมน้ำที่ดูดีมีมาตรฐาน, ขาดเหลือกี่บาทกี่สตางค์ก็จะหามาต่อเติมและ ต่อยอด  ให้แล้วเสร็จ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เมื่อวิถีของชาวบ้านยืนยันในความต้องการเช่นนั้น,  นิสิตทั้งหลายก็ดูจะไม่ทัดทานและยินดีที่จะดำเนินไปตามวิถีแห่งความต้องการเช่นนั้น …  ขณะที่ผมก็รับรู้เรื่องราวครั้งนั้นแต่เพียงสังเขป  เพียงแต่ย้ำผ่านอาจารย์ที่ปรึกษาว่าขอให้มีความชัดเจนในแง่ของข้อตกลง  และสิ่งที่กำลังจะสร้างขึ้นนั้นต้องเป็น ความต้องการ  อันแท้จริงของชาวบ้าน  ไม่ใช่ความต้องการของใครไม่กี่คน  หรือแม้แต่การชัดเจนเกี่ยวกับการ ต่อยอด  ของชาวบ้านและชุมชน …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ภายหลังเวลาอันจำกัด งานครั้งนั้นก็ไม่สามารถแล้วเสร็จได้ดังที่ใจคิด   นิสิตเดินทางกลับสู่มหาวิทยาลัย  ขณะที่ชาวบ้านก็รับผิดชอบต่อการทำงานในส่วนที่เหลือ  แต่เป็นที่น่าเสียดายว่า  เมื่อเวลาล่วงผ่านมากว่า 3  เดือน  ศาลาหลังดังกล่าวก็ยังคงยืนท้าแดดลมฝนอยู่อย่างไม่เปลี่ยนแปลง  ราวกับต้นไม้ที่ยืนตายอยู่อย่างเจ็บปวดและไม่มีอะไรคืบหน้าไปในทางของการพัฒนา ต่อยอด</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมมาทราบทีหลังว่าชาวบ้านดูจะไม่สามารถ  ระดมทุน  ระดมแรง  ต่อเติมกันให้แล้วเสร็จตามที่เคยแถลงไว้   ศาลาริมน้ำจึงกลายเป็นเสมือน ภาพฟ้อง  ที่ผมรู้สึกหงุดหงิดและดูจะไม่สบายใจเป็นที่สุด  เพราะถึงแม้ในส่วนที่ค้างคาอยู่นั้นจะเป็นความรับผิดชอบของชาวบ้าน   แต่ผมก็ยังรู้สึกว่า นิสิต  หรือแม้แต่มหาวิทยาลัยก็ยังคงต้องรับผิดชอบ   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมได้นำเรียนปัญหาดังกล่าวต่อผู้อำนวยการกองกิจการนิสิตถึง ความจำเป็น  ที่ต้องลงไปแก้ปัญหาโดยเร่งด่วน   เพียงเพราะไม่ปรารถนาให้ศาลาริมน้ำยืนหลัง ตายทั้งเป็น  อย่างที่เป็นอยู่อีกต่อไป   และไม่จำเป็นต้องมาไล่เลียงแล้วว่า   งานที่เหลือ  เป็นความรับผิดชอบของใคร  ?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลังการพูดคุยกับชาวบ้าน (อันน้อยนิด)  ชาวบ้านยืนยันเวลา เร่งด่วน  ของการต่อยอดงานที่ตกค้างเป็นวันที่ 4 – 5  สิงหาคม  ซึ่งหมายถึงว่าผมมีเวลาเตรียมงานและระดม นิสิต เพียง 2  วันเท่านั้น…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมขานรับชาวบ้านอย่างไม่ลังเล  โดยเชื่อว่านิสิตจำนวนไม่น้อยที่มี จิตสำนึกสาธารณะ  พร้อมที่จะมาจัดการกับปัญหาเหล่านี้ให้เป็นรูปธรรมมากยิ่งขึ้น  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">  </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่อยากมานั่งนับนิ้วซักถามว่าทำไมชาวบ้านจึงปล่อยให้การงานเช่นนี้ชะงักงันราวกับว่าชุมชนไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของการ ร่วมคิด  และ ร่วมตัดสิน  หรือแม้แต่การแสดงตนเป็น เจ้าของ  ต่อศาลาริมน้ำที่เขาปรารถนาและต้องการ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่อยากเรียกนิสิตกลุ่มเดิมมาอธิบายถึงที่มาที่ไปในเรื่องนี้,  หากแต่ต้องการเดินหน้าเพื่อยุติปัญหาดังกล่าว  มิใช่ปล่อยให้ศาลายืนหลังตายทั้งเป็นและเป็นเสมือนซากแห่งการประจานความล้มเหลวของปรากฏการณ์ “บางอย่าง“  ที่เกิดขึ้น …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมได้แต่ปลอบใจนิสิตกลุ่มที่เคยลงพื้นที่ในครั้งนั้น,  พยายามบอกกล่าวถึงการเรียนรู้ที่ผ่านมา .. พวกเขาทำดีที่สุดแล้ว  และการกระทำในครั้งนั้นก็ชัดเจนและไม่ใช่ความผิดใด ๆ  ที่เขาจะต้องรู้สึกเศร้าและเสียใจต่อสิ่งที่เป็นอยู่   แต่ขอให้พวกเขาเปิดใจที่จะเรียนรู้ต่อ ปรากฏการณ์  ในครั้งนั้นอย่างไม่เคอะเขิน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <div style="text-align: center"></div>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมกลับมาถึงมหาวิทยาลัยในช่วงบ่าย    มอบหมายเจ้าหน้าที่ติดต่อนิสิตชมรมต่าง ๆ มาพูดคุยแบบเปิดใจ  ผมและเจ้าหน้าที่เปิดอกคุยกับน้องนิสิตชมรมต่าง ๆ  พร้อมเอ่ยปากชวนให้เขาได้ลงสู่หมู่บ้านอีกครั้งเพื่อไป  ต่อยอด  ในสิ่งที่ตกค้างให้แล้วเสร็จ ! </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไม่มีใครลังเลที่จะเป็นส่วนหนึ่งของการงานในครั้งนี้  นิสิตขานรับอย่างเต็มที่  และขอเพิ่มจำนวนคนค่ายจาก  20 คนไปสู่ 40  คน  พร้อมร้องขอให้มีการนอนพักในชุมชน  … และผมก็ยินดีที่จะให้พวกเขาได้ทำในสิ่งที่เขาต้องการ  รวมถึงให้เสรีภาพต่อการคิดที่จะสร้างรูปแบบกิจกรรมอื่น ๆ เข้าไปด้วย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ค่ายครั้งนี้,   ไม่มีงบประมาณเรื่องค่าอาหารมากนัก   แต่เราจะกินข้าวเช้าและเที่ยงที่วัด  ส่วนมื้อเย็นเราจะทำอาหารทานร่วมกันอย่างประหยัด </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือ… สิ่งหนึ่งที่เราพูดความจริงและรับรู้ร่วมกัน ..  และหวังแต่เพียงว่า  ชาวบ้านจะแสดงตัวตนของการเป็นส่วนหนึ่งของงานในครั้งนี้ชัดเจนและเป็นรูปธรรมกว่าที่ผ่านมา </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p> </p>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin

คำสำคัญ (Tags)#ค่าย#จิตอาสา#จิตสำนึกสาธารณะ#กิจกรรมนิสิต#ค่ายอาสาพัฒนา#เรียนรู้คุณธรรมนำชีวิตพอเพียง#กองกิจการนิสิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม

หมายเลขบันทึก: 117171, เขียน: 05 Aug 2007 @ 20:53 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:47 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก


ความเห็น (16)

       สวัสดีครับ..อาจารย์

               - ผมทำงานส่งเสริมการเกษตร จัดสร้างที่ทำการกลุ่ม (แม่บ้านเกษตรกร ยุวเกษตรกร กลุ่มอาชีพต่างๆ) เหตุการณ์แบบนี้เจอบ่อยครับ คนบางพวก บางกลุ่ม บางพื้นที่ ก็อย่างที่อาจารย์เจอนั้นแหละ(รู้หน้าไม่รู้ใจ

               - ครับอาจารย์ทำดีที่สุดแล้ว ยังไงต้องทำต่อให้เสร็จ มิฉนั้น คนๆนั้นแหละจะว่าอาจารย์ทิ้งงาน

                - เป็นกำลังใจให้

  • สวัสดีครับพี่แผ่นดิน
  • จัดค่ายเสริมเพื่อต่อยอดนี้วันไหน บอกผมด้วยนะครับพี่  เผื่อว่ามีอะไรที่ผมพอที่จะช่วยได้ครับ
  • ยินดีมากครับพี่ 
  • การต่อยอดครั้งนี้ทำให้ได้ความรู้สึกแตกและแปลงเป็นสองความรู้สึกเลยครับ 
  • ขุดน้ำบ่อ  ก่อศาลา  โบราณว่าได้กุศลแรงครับ
  • รายงานว่าที่เม็กดำ  วันนี้ควันโขมงชาวบ้านใช้ประโยชน์เต็มที่ครับ
paew
เขียนเมื่อ 

ขอให้กำลังใจต่อยอดสร้างศาลาให้เสร็จนะค่ะ แล้วเอารูปศาสลาที่เสร็จแล้วมาดูด้วยนะค่ะ ... ดูเหมือนน้องสายลมยินดีช่วยงานเต็มที่...น้องสายลมพลังเยอะช่วยพี่แผ่นดินได้แน่ๆค่ะ

คุณแผ่นดินค่ะ เห็นบรรยากาศ "ค่าย มมส.ร่วมใจห่วงใยชุมชน" อ่านตัวหนังสือที่มีชีวิตของคุณ  ยิ่งทำให้หวลคิดถึง "ค่ายนาตะแบง มุกดาหาร"  ซึ่งดิฉันเขียนในบันทึก "ความทรงจำ"  ทุกคนเฝ้ามองและเป็นกำลังใจให้คะ

  • เยี่ยมจริง ๆครับอาจารย์
  • นอกจากสะพนไม้เราจะได้เห็นศาลาร่วมใจเกิดขึ้นอีก
  • จินตนาการถึงเด็ก ๆ ใช้ศาลาเล่นกันกันนะครับ
  • สวัสดีครับ
    P
  • ยินดีเป็นอย่างยิ่งนะครับที่มีโอกาสได้รู้จัก
  • ...
  • การงานในครั้งนั้น,  นิสิตส่วนใหญ่ไม่ใช่คนค่าย  แต่เป็นกลุ่มที่ไปเรียนรู้ชุมชน,  จัดเก็บข้อมูลวิถีชุมชน  รวมถึงการร่วมกิจกรรมกับชุมชน  จึงอ่อนด้อยเรื่องวิถีการทำค่าย
  • แต่จะว่าไปแล้ว...
  • นิสิตเหล่านี้  ถือได้ว่ามีจิตสำนึกที่ดีงามไม่ใช่น้อย   พวกเขาไม่จำเป็นต้องสร้างสิ่งใดไว้เลยก็ได้   แต่ด้วยความรู้สึกผูกพันจึงได้ตกลงบริจาคเงินเพื่อสร้างศาลาริมน้ำไว้หนึ่งหลัง  โดยการสร้างขอคิดในวงเงินที่มีอยู่
  • แต่เมื่อชุมชนมีความต้องการที่มากกว่านี้,  โดยอ้างว่าจะสมทบงบประมาณให้แล้วเสร็จ  และนั่นนิสิตจึงเชื่อมั่นและปลงใจสนองความต้องการดังกล่าว
  • ผมหวังแต่เพียงว่านิสิตเหล่านั้นจะเข้าใจ,  และยังคงรู้สึกดีต่อวิถีที่เกิดขึ้น  รวมถึงเรียนรู้บทเรียนเหล่านี้อย่างเข้าใจ
  • ....
  • ผมดีใจนะครับที่มีคนเห็นคล้อยกับวิถีแก้ปัญหาของผม
  • และผมก็อุ่นใจที่นิสิตจำนวนมากยังเข้าใจและอาสาที่จะต่อยอดการงานเหล่านี้ให้แล้วเสร็จ
  • ....
  • ขอบคุณครับ
  • สวัสดีครับ น้องสายลม
    P
  • ค่ายนี้ยอมรับว่าเป็น "ค่ายแดกด่วน"  ที่พี่มีเวลาน้อยนิดในการจัดการด้านการเตรียมงาน
  • แต่โชคดีมีนิสิตจำนวนมากที่พร้อมรบอย่างไม่อิดออด
  • งานยังไม่เสร็จ,
  • รับรองครั้งหน้าที่จะมีขึ้นอีกครั้ง
  • พี่จะแจ้งล่วงหน้าสักสัปดาห์
  • และนั่นหมายถึงว่า   ชาวค่าย มมส  จะได้ต้อนรับขุนพลค่ายอย่างน้องสายลม, เป็นแน่
  • สวัสดีครับ อ.บัว
    P
  • ขอบพระคุณอย่างเหลือหลายที่แวะมาให้กำลังใจ
  • ในเร็ววันนี้ผมจะไปจัดกิจกรรมต่อยอดที่ "เม็กดำ" ...
  • งบประมาณผมก็จัดหามาเรียบร้อยแล้ว
  • ไม่นานครับ, คงได้รบกวนอาจารย์และชาวคณะเป็นแน่
  • และเชื่อเหลือเกินว่า ... ประวัติศาสตร์จะไม่ซ้ำรอยดังบันทึกนี้..
  • ขอบพระคุณครับ
  • สวัสดีครับ... อ.แป๋ว
    P
  • งานยังไม่เสร็จหรอกนะครับ
  • แต่คิดว่าต้องลงพื้นที่อีกครั้ง, 
  • ครั้งต่อไป  คงได้ชักชวนชาวบล็อกไปร่วมรำลึกค่ายกันจริง ๆ ที่พื้นที่อีกสักรอบ
  • ที่แน่ ๆ คือ น้องสายลม, .....ผมคงไม่ยอมให้พลาดไปได้แน่ครับ
  • งานครั้งนี้,   ผมได้ใช้เป็นบทเรียนที่สอนการเรียนรู้แก่นิสิตที่ไม่ใช่ "ชาวค่าย" ... และสะท้อนให้เห็นสำนึกของ "ชาวค่าย" ...ที่พร้อมจะเทใจเพื่อชุมชนอย่างเต็มร้อย...
  • ....
  • ขอบพระคุณครับ
  • ขอเป็นฝ่ายสนับสนุนกำลังใจนะคะ
  • ทำงานเพื่อชุมชน ขอยืมเอาบางส่วนใบบทความของ ท่านอ.อำนวย คำตื้อ ที่กล่าวว่า ..เราจะทำในสิ่งที่ชาวบ้านเขาอยากให้ทำ ไม่ทำในสิ่งที่เราอยากเห็นเขาทำ ให้เกิดพลังจากชุมชนเกิดความเข้มแข็ง... ฮามคึด ฮวมส่าง ฮวมทาง ฮวมแฮง เฮ็ดชุมชนเข้มแข็ง หมั่นยืน 
  • สวัสดีครับ
    P
    MOO
    เมื่อ อา. 05 ส.ค.
  • ขอบคุณมากนะครับที่แวะมาทักทายและให้กำลังใจกับการงานอันเร่งด่วนในครั้งนี้
  • ผมเองก็ตระหนักเสมอมาว่า  งานทุกงานย่อมมีปัญหาอุปสรรค  เพียงแต่เราจะสามารถเรียนรู้และสัมผัสถึงต้นตอของสิ่งเหล่านั้นได้หรือไม่ 
  • และถ้าค้นไม่เจอ... การเรียนรู้ก็อาจจะไม่สมบูรณ์อย่างที่ควรจะเป็น ...
  • การสร้างศาลาริมน้ำครั้งนี้ก็เช่นกัน ..  ผมคิดว่านิสิตก็เริ่มต้นได้ถูกต้องแล้ว  ซึ่งหมายถึงการร้องถามชุมชนว่าต้องการสิ่งใด  จากนั้นก็ลงมือในสิ่งที่ชุมชนต้องการ
  • เพียงแต่เงื่อนไขของการต่อยอดถือเป็นเรื่องสำคัญและนิสิตของเราก็คาดไม่ถึงว่าจะเป็นเช่นที่พบในปัจจุบัน
  • ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญเกินไปกว่าการจัดการกับงานที่เหลืออยู่ให้แล้วเสร็จ ...
  • ซึ่งนั่นก็คือ  สิ่งที่เราตั้งใจในตอนนี้..
  • ขอบคุณครับ
  • สวัสดีครับ คุณออต
    P
  • วันเสาร์ที่ผ่านมา   นิสิตลงพื้นที่ค่ายเฉพาะกิจนี้ราว ๆ 30 กว่าคน
  • งานสร้างศาลามีชาวบ้านเป็นหัวเรือใหญ่  ขณะที่นิสิตก็ทำการลงไปรื้อผักตบชวาในหนองน้ำอย่างหนักหน่วง ...
  • เด็ก ๆ  ในหมู่บ้านก็ลงมาช่วยงาน  รวมถึงลอยตัวอยู่ในน้ำอย่างสนุก
  • แต่นี่คือภาพที่นั่งเดิม ๆ ที่อยู่ริมน้ำ  ซึ่งกำลังถูกทดแทนด้วยศาลาหลังใหม่ 
  • และผมก็ย้ำว่า  ให้อนุรักษ์ไว้  อย่ารื้อทิ้ง ...

 

  • สวัสดีครับ คุณพิชชา
    P
  • ช่วงนี้ขอนแก่น หรือแม้แต่เชียงใหม่ ฟ้าฝนตกหนักเหมือนสารคามหรือเปล่าครับ
  • ผมชื่นชมหลักคิดอันเป็นปรัชญาที่นำมาบอกกล่าวอย่างมหาศาล  และน่าจะถือเป็นคัมภีร์แห่งการสร้างความ "มั่นยืน"  ให้กับงานพัฒนาชุมชนได้เป็นอย่างดี 
  • ขออนุญาตกล่าวซ้ำอีกรอบนะครับ ..

ฮามคึด ฮวมส่าง ฮวมทาง ฮวมแฮง เฮ็ดชุมชนเข้มแข็ง หมั่นยืน 

  • สวัสดีครับพี่แผ่นดิน
  • เข้ามาขอปฎิเสธไม่รับตำแหน่ง ขุนพลค่าย  ครับ
  • ผมขอเป็นแค่ คนร่วมค่าย ที่น่ารักก็พอครับ
  • 5555555
  • ขอบคุณครับพี่
  • สวัสดีครับ น้องสายลม
    P
  • คนค่าย  อยู่ที่ไหนก็เป็นคนค่ายและขุนพลค่ายอยู่วันยังค่ำนะครับ
  • ....
  • เข้าใจว่าวันที่ 25  อาจจะมีค่ายอีกครั้ง...
  • เอาไว้ให้ชัดเจนกว่านี้  พี่จะประสานไปอีกรอบนะครับ