- สวัสดีครับ

- ยินดีเป็นอย่างยิ่งนะครับที่มีโอกาสได้รู้จัก
- ...
- การงานในครั้งนั้น, นิสิตส่วนใหญ่ไม่ใช่คนค่าย แต่เป็นกลุ่มที่ไปเรียนรู้ชุมชน, จัดเก็บข้อมูลวิถีชุมชน รวมถึงการร่วมกิจกรรมกับชุมชน จึงอ่อนด้อยเรื่องวิถีการทำค่าย
- แต่จะว่าไปแล้ว...
- นิสิตเหล่านี้ ถือได้ว่ามีจิตสำนึกที่ดีงามไม่ใช่น้อย พวกเขาไม่จำเป็นต้องสร้างสิ่งใดไว้เลยก็ได้ แต่ด้วยความรู้สึกผูกพันจึงได้ตกลงบริจาคเงินเพื่อสร้างศาลาริมน้ำไว้หนึ่งหลัง โดยการสร้างขอคิดในวงเงินที่มีอยู่
- แต่เมื่อชุมชนมีความต้องการที่มากกว่านี้, โดยอ้างว่าจะสมทบงบประมาณให้แล้วเสร็จ และนั่นนิสิตจึงเชื่อมั่นและปลงใจสนองความต้องการดังกล่าว
- ผมหวังแต่เพียงว่านิสิตเหล่านั้นจะเข้าใจ, และยังคงรู้สึกดีต่อวิถีที่เกิดขึ้น รวมถึงเรียนรู้บทเรียนเหล่านี้อย่างเข้าใจ
- ....
- ผมดีใจนะครับที่มีคนเห็นคล้อยกับวิถีแก้ปัญหาของผม
- และผมก็อุ่นใจที่นิสิตจำนวนมากยังเข้าใจและอาสาที่จะต่อยอดการงานเหล่านี้ให้แล้วเสร็จ
- ....
- ขอบคุณครับ