<p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ผมนึกขำๆตัวเองเหมือนกันว่าช่วงหลังได้แต่ไปทำงานที่เกี่ยวข้องกับงานท่องเที่ยวจนลืมไปว่าพื้นฐานการเรียนของผม เรียนมาทางสายวิทยาศาสตร์สุขภาพ แต่กลับไม่ได้ทำงานในศาสตร์ที่ตนเองเรียนมาเลย</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ผมมาจับงานท่องเที่ยวโดยชุมชน เกิดจากความบังเอิญแท้ๆที่สนใจประเด็น “ยาเสพติด”การพัฒนาชุมชนให้เข้มแข็งตอนนั้นได้นำเอาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ที่เป็นจุดแข็งมาพัฒนา จับผลัดจับพลู เป็นนักวิจัยด้านการท่องเที่ยวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา </p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal" align="center">หมอกจ๋าม หรือดอกจำปี</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p>หมอกจ๋าม คือ ดอกจำปี <p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">คนไทยใหญ่เรียกคำว่า“ดอก” เป็น “หมอก”</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">โครงการหลวงได้เชิญผมไปเป็นวิทยากรแลกเปลี่ยนกับชาวบ้านในโครงการหลวง “หมอกจ๋าม”ที่ อ.แม่อาย จ.เชียงใหม่ ประเด็น“Village Stay” - ที่พักชุมชน</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal" align="center">วัดหมอกจ๋าม สถาปัตยากรรมไทใหญ่</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ผมได้ยินกิตติศัพท์ว่าชุมชนที่“หมอกจ๋าม” สวยงามนัก ใช้เวลาเดินทางนานพอสมควรจากเชียงใหม่ มุ่งหน้าไปทาง อ.ฝาง อ.ไชยปราการ ทะลุไปใกล้ชายแดนไทย-พม่า หมอกจ๋าม มีหลากกลุ่มชาติพันธุ์ที่นั่น ผมทราบมาว่าชุมชนที่ผมจะไปแลกเปลี่ยนเป็น ไทใหญ่ และไทลื้อ ผมชวนน้องหนุ่มปกาเกอญอ ดอยอินทนนท์ไปด้วย เพราะน้องมีประสบการณ์ตรงและสามารถนำเสนอภาพที่เกิดขึ้นจริงในพื้นที่แลกเปลี่ยนกับชาวบ้านได้</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ผมสามารถสื่อสารภาษาไทใหญ่ได้ ส่วนไทลื้อ สำเนียงการพูดก็ไม่แตกต่างจากไทล้านนาแบบผม ดังนั้นปัญหาเรื่องการสื่อสารจึงไม่มี</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ทางโครงการหลวงแจ้งว่า ผมคงต้องไปนอนบนดอยเพราะไม่สามารถไปกลับทัน ผมจึงเตรียมเสื้อผ้าบรรจุลงเป้เดินทาง  บอกกับมันว่าเดินทางอีกแล้ว </p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">โครงการหลวงหมอกจ๋าม ระยะทางจากตัวเมืองเชียงใหม่ใช้ทางหลวงหมายเลข 107 สายเชียงใหม่-ฝาง ผ่านอำเภอแม่ริม-แม่แตง-เชียงดาว-ไชยปราการ-ฝาง ถึงบ้านท่าตอน อำเภอแม่อาย(สะพานข้ามแม่น้ำกก) ต่อเนื่องยังทางหลวงหมายเลข 1089 ตรงไปถึง กม. 37 เลี้ยวซ้ายเข้าศูนย์ฯ รวมระยะทางจากตัวเมืองเชียงใหม่ถึงศูนย์ฯ 190 กิโลเมตร</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">กิจกรรมท่องเที่ยวภายในศูนย์</p><ul>

  • ชมแปลงสาธิตภายในศูนย์ฯ
  • ชมแปลงเกษตรชาวเขา
  • ชมขนบธรรมเนียมประเพณีของชาวเขา 8 เผ่า
  • ล่องแม่น้ำกก ชมธรรมชาติสองฝั่งน้ำ
  • โป่งน้ำร้อนมะลิลา เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ อยู่ที่บ้านเมืองงามเหนือ ห่างจากศูนย์ฯ ประมาณ 3 กิโลเมตร

    • </ul><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ด้วยทุนต่างๆที่กล่าวมานี้ ทำให้พื้นที่รอบๆโครงการหลวงได้ พัฒนาชุมชนให้เป็นชุมชนท่องเที่ยวและชุมชนสนใจรูปแบบการจัดทำที่พักชุมชน หรือ Village Stay </p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ผมเองยังหนักใจ เพราะข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับชุมชนที่น้อยมาก และกระบวนการท่องเที่ยวที่ทราบมา ชุมชนเองก็ยังไม่ได้เข้าใจในแนวคิดการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่ควรจะเป็น</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p>สิ่งที่ผมอยากให้นักพัฒนาในพื้นที่ และชุมชนตระหนักก็คือ </p><ol>

  • อยากให้การท่องเที่ยวเป็นเพียงรายได้เสริม ไม่ใช่เป็นรายได้หลัก
  • ใช้การท่องเที่ยวในการพัฒนาชุมชน
  • ใช้การท่องเที่ยวเพื่อกระตุ้นให้คนในชุมชนอนุรักษ์ ฟื้นฟูทุนที่ชาวบ้านมี
  • และเรามองลึกไปถึง “การจัดการความรู้” ที่จะเกิดขึ้นในกระบวนการท่องเที่ยวที่ชุมชนดำเนินการ

    • </ol><p></p><p></p><p style="margin: 0pt 0pt 0pt 39pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 39.0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt 0pt 0pt 39pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 39.0pt" class="MsoNormal" align="left">ไปทุกที่ผมก็มักจะพกความหวังลึกๆแบบนี้ไปทุกที่ ผมเข้าใจว่าการท่อง</p><p style="margin: 0pt 0pt 0pt 39pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 39.0pt" class="MsoNormal" align="left">เที่ยวเป็นกระแสก็จริง แต่หากเราได้ฉกฉวยเอากระแสแบบนี้ให้ชุมชน</p><p style="margin: 0pt 0pt 0pt 39pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 39.0pt" class="MsoNormal" align="left">ได้พัฒนาตนเอง เกิดการเรียนรู้ตนเอง เรียนรู้ข้างนอก ผ่านกิจกรรมการท่องเที่ยว เป็นสิ่งผมต้องการให้เกิดขึ้น </p><p style="margin: 0pt 0pt 0pt 39pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 39.0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt 0pt 0pt 39pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 39.0pt" class="MsoNormal"></p>   <p>******************</p><p>ผมเดินทางพรุ่งนี้ วันเสาร์ เดินทางกลับวันอาทิตย์ ครับจะนำภาพสวยๆพร้อมเรื่องราวดีๆในกระบวนการเรียนรู้กับชุมชนรอบโครงการหลวงหมอกจ๋าม มาฝากผู้ติดตามBlog ทุกท่านครับ   </p><p></p><p align="center"></p><p align="center"></p><p align="center">จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร</p><p></p><p></p><p></p><p>    </p>