บริจาคให้เป็นทาน

ท่านผู้อ่านครับ...ตามความรู้สึกนึกคิดของคนเรานั้นมักมีอยู่สิ่งหนึ่งที่เป็นตัวหลัก เมื่อคนเรามีสิ่งนี้แล้วจะมองไม่เห็นสิ่งที่แท้จริงที่เป็นสัจธรรมได้เลย 

 นั่นคือการถูกความไม่รู้ปิดบังดวงตาแห่งปัญญา  จึงไม่อาจรู้จริงได้  อวิชชาหรือความไม่รู้นี้เปรียบเหมือนก้อนศิลาใหญ่ที่ทับหญ้าอยู่ไม่ให้โอกาสเจริญงอกงามได้ 

 การที่คนเรามีอวิชชาแล้วก็เหมือนผู้ที่เดินทางในยามค่ำคืนแล้วไร้แสงสว่างใด ๆ ส่องทางเดิน  ย่อมมีโอกาสเกิดอันตรายนานาประการขึ้นได้เสมอ 

 และคนเราทุกวันนี้เดินทางอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงแต่สภาพที่มองเห็นล้วนเป็นมายาภาพอันหาแก่นสารมิได้เลย  จนกว่าคนเราจะฝึกฝนตนเองเพื่อมีดวงตาแห่งปัญญา 

 การฝึกฝนตนเองทางด้านนี้ในมุมมองหนึ่งคือการทำบุญเสียสละบริจาคอาจจะเป็นไฟฉาย  บริจาคให้เป็นทาน  หรือบริจาคค่าไฟฟ้าเป็นทานอย่างนี้ 

 ท่านผู้รู้จึงกล่าวว่า…ผู้ที่ให้ประทีปโคมไฟจะได้ชื่อว่าผู้ให้จักษุหรือให้ดวงตาแห่งปัญญาครับผม  จริงไหมคุณ…? ฮา ๆ เอิก ๆ.