วิวทิวทัศน์ระหว่าง แขวงหลวงพระบาง -วังเวียง และ เวียงจันทร์

ซำบายดี

กลับมาจากหลวงพระบาง หลังจากไปเรียนรู้ เที่ยวเบิ่งเมืองมรดกโลกกว่า 10 วัน ก็ถึงคราได้กลับมาบ้านเราเสียที

ไปเรียนรู้ครั้งนี้เรียกได้ว่าคุ้มค่ามากครับ ได้เที่ยว ได้เรียนรู้ผ่านวิถีชีวิตคนลาว อย่างแนบแน่น เพราะมีช่วงเวลาที่ได้ออกไปพักแบบโฮมสเตย์ในหมู่บ้านเล็กๆสงบริมน้ำคาน...เรื่องของบรรยากาศไม่อาจบรรยายได้เลย

วิถีที่ผมอยู่หลวงพระบางนอกจากเดินไปชมวิถีวัฒนธรรมของพี่น้องลาวแล้ว ปั่นจักรยานยามแดดร่ม ลมตกก็เป็นกิจกรรมที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง

เพิ่งกลับมาถึงเชียงใหม่ครับ

 

ด้วยการเดินทางที่ยาวนาน ก็เหน็ดเหนื่อยกะจะเขียนบันทึกสิ่งที่ได้เรียนรู้ประเด็น "การท่องเที่ยวโดยชุมชน" ซึ่งเป็นประเด็นหลักที่มาเยี่ยมลาวในครั้งนี้

แต่ช้าก่อนครับ ...กระผมยังเหนื่อย ยังไม่ทันได้วางสัมภาระ

ขอนำภาพเส้นทางที่สวยงามและประทับใจ ระหว่าง แขวงหลวงพระบาง - วังเวียง จนถึงแขวงเวียงจันทร์มาให้ชมเป็นตัวอย่างนำเรื่องก่อน

เราออกเดินทางจากหลวงพระบางมาแต่เช้า เพื่อจุดหมายปลายทางที่เวียงจันทร์ ว่ากันว่าเดินทางทั้งวัน ผมนึกภาพไม่ออกเลยว่าจะขนาดไหน

เส้นทางจากแขวงหลวงพระบางเป็นเส้นทางลาดยางมะตอยที่ไม่ค่อยเรียบเท่าไหร่ ถนนเลนเดียวกับทางคดเคี้ยวขึ้นดอยสูง เล่นเอาพวกเราใจหายใจคว่ำเหมือนกัน

แต่ทราบมั้ยครับว่า สิ่งที่พวกเราลุ้นและไม่คุ้นชินคือการขับรถพวงมาลัยซ้าย เวลารถสวนมาแต่ละที เหมือนจะวิ่งมาชนเรา ผมนั่งอยู่หน้าสุดของรถ ย่อมลุ้นมากกว่าท่านอื่นๆในคณะ

  

ไม่ผิดหวังครับ....ถึงแม้ว่า กว่า 1 วันที่นั่งรถยาวนาน วิวสองข้างทางระหว่าง แขวงหลวงพระบาง - วังเวียง -เวียงจันทร์ สวยน่าประทับใจ ให้ผมคิดไปถึงเมืองกุ้ยหลินที่จีน สวยงามด้วยภูเขารูปทรงแปลกตา ป่าที่เขียวขจี สลับกับบ้านเรือนเล็กๆกระจายตามสองข้างทาง

ผมกดชัดเตอร์จากหน้ารถแทบไม่ยั้งมือ หลายครั้งที่ตื่นตะลึงกับทิวทัศน์สวยงามเบื้องหน้า

อย่ากระนั้นเลย ก่อนที่จะเขียนบันทึกต่อๆไป นำภาพมาให้พี่น้อง gotoknow ชมกันก่อนครับผม

 

* * * ผมถ่ายรูปจากบนรถ รูปอาจจะไม่ได้มุมที่สวยมาก เพราะจำกัดด้วยพื้นที่ และรถวิ่งไปข้างหน้าตลอดเวลา สถานที่จริงสวยมากครับ

 

จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

9 มิย.50