ความเห็น: ชีวิตนี้น้อยนัก แต่ชีวิตนี้สำคัญนัก..

* สวัสดีค่ะ ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจมอบแก่บันทึกรำลึกถึงน้องสาวคนเล็กค่ะ

* น้องDr.Ple.....นับ เป็นการเจ็บป่วยที่ไม่ทราบสาเหตุชัดว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะผู้ป่วยเป็นคนระมัดระวังรักษาสุขภาพอย่างยิ่ง จะกินอะไรต้องสะอาดและชั่งตวงวัดทุกอย่างค่ะ...ชีวิตความเป็นอยู่เหมือนแม่ ชี เขาถึงกับปลงแล้วว่า ความเรื้อรังของโรคนี้ อย่าไปยื้อไว้นานเกินไปค่ะ

* น้องพ.แจ่มจำรัส...พี่ขอให้น้องพ.แจ่มจำรัสหายขาดดังที่หวังไว้นะคะ...อ่านจากบันทึกที่เล่าถึง กิจกรรมอย่างคนปกติ รักษาแต่ทางยา ไม่มีอาการไตวาย จึงน่าจะเป็นคนละกรณีกันนะคะ

* น้องnobita....น้องป่วยอยู่ระยะหนึ่งที่มีแต่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ พี่ๆจึงทำใจไว้แล้ว และเจ้าตัวได้ฝึกจิตออกจากกายเป็นเนืองนิจ จีงจากไปอย่างสงบค่ะ

* น้องอ.นุ...ขอบคุณเพลงแห่งความหมายสะท้อนสัจจะธรรมของช่วงชีวิตของคนหนึ่งที่สั้นนัก สำคัญที่ได้คิดและทำสิ่งดีที่จะยังประโยชน์แก่ตนและสังคมนะคะ

* น้องดร.ขจิต...ขอบคุณที่มาติดตามถามข่าวของน้องสาวอยู่เสมอ นับเป็นช่วงเวลาเจ็บป่วยที่พี่ๆได้ผลัดกันปรนนิบัติน้องๆอย่างเต็มที่ ช่วยได้มากในเรื่องกำลังใจอย่างยิ่งค่ะ

* น้องกล้วยไข่...ความเข้มแข็งเกิดจากการรู้เท่าทันความเป็นไปของความไม่เที่ยงแห่งสังขารค่ะ

* คุณยายธี...น้อง มาเป็นโจทย์ให้พี่ๆได้เรียนรู้ความเป็นไปของผู้ป่วยด้วยโรคเรื้อรังรุนแรง นี้ และวิธีสงบจิตนิ่งเฉยกับความเสื่อมโทรมของกายคนเราค่ะ

* น้องมนัสดา...ความเจ็บปวดทรมานทางกายไม่มากเท่าความอดทนที่น้องทรหดจริงๆ.. เมื่อถึงคราวต้องจากไปจริงๆ ไม่มีคำร่ำลาใดๆอีกแล้วค่ะ

* น้องPaNop...เสียดายจริงๆค่ะที่อ่านอักษรไม่ได้ ขอบคุณมากค่ะที่ตั้งใจจะเขียนถึงกัน

* น้องน้อย..อยากเล่าให้พวกเราได้ทราบว่า โรคร้ายนี้ต้องพึงระวังให้มากๆ เพราะเข้ามาโจมตีแบบไม่รู้ตัว และตั้งตัวไม่ได้จริงๆค่ะ

* น้องอัญชัญ...ขอบคุณภาพและคำบรรยายที่มีความหมายมากๆค่ะ

* น้องโอ๋...น้องสาวอยากพ้นไปจากสภาพเจ็บป่วยนี้เร็วๆ มีแต่พี่ๆช่วยกันยึดยื้อสู้สุดฤทธิ์ด้วยวิถีแพทย์ค่ะ

* หลานเพชรน้ำหนึ่ง..หนึ่งชีวิตจากไปสบายแล้ว พวกเราที่เหลืออยู่ที่ต้องดำรงชีวิตต่อไปด้วยความไม่ประมาทขาดสติค่ะ

* น้องครูหยิน...เป็นความรู้สึกร่วมกันเช่นที่ น้องครูหยิน ได้ ให้ความเห็นไว้นี้ทุกประการค่ะ...ชีวิตที่เหลืออยู่ต้องเร่งดำรงตนให้มีคุณ ค่าแก่ตนและผู้อื่น จะจากไปเมื่อใดไม่สำคัญเท่ากับได้ทำคุณความดีไว้แล้วอย่างเต็มที่นะคะ

* น้องKRUDALA...น้องสาวปลงได้กับสภาพร่างกายที่เสื่อมโทรมเช่นนี้ ได้ฝึกแยกจิตออกจากกายไว้แล้วมาเป็นเวลาพอสมควร จึงจากไปอย่างสงบมากๆค่ะ

* น้องกานดา...นับเป็นอีกโรคภัยไข้เจ็บที่เข้ามาบั่นทอนร่างกายและจิตใจมากๆ..โดยเฉพาะหากเกิดกับคนวัยที่ยังต้องออกไปทำธุรกิจประจำวันนอกบ้านอย่างน้องสาวคนนี้ค่ะ...