เดี๋ยวขอนับก่อว่ามีกี่บันทึก โอ้โฮ อิ่มจัง ไม่รู้มีใครอิ่มหรือเปล่า อิ่มอยู่คนเดียก็ไม่รู้
คงจะต้องใช้คำพูดว่า....." งานเลี้ยงต้องมีเลิกรา " 
เขียนมามากแล้ว...ต้องใช้คำพูดว่า...." มันเฝือ "  
ภารกิจมีมากมาย  ต้องใช้คำพูดว่า..." แบ่งเวลาทำอย่างอื่นบ้าง "  
ถึงเวลาคงต้องพูดว่า  " ขอยุติการรายงานเหตุการณ์ที่สวนป่าครูบาสุทธินันท์ " 
แต่ก่อนจบ  ขอรายงานเป็นบันทึกสุดท้ายด้วย  รวบรวมบันทึกเหตุการณ์ทีเปี่ยมไปด้วยความสุข 
ตามอารมณ์ของครูอ้อย(ผู้เขียน)  ไว้ดังนี้....
หนทางมามหาชีวาลัยอีสานครูบาสุทธินันท์ .....
เมื่อคุณขจิต ฝอยทอง..พบรัก.....
สวนอาหารครูบาสุทธินันท์ ....
.สิงห์เหนือ..เจอะกับ...เสือใต้ .....
นวัตกรรมและรูปแบบกิจกรรมที่ประทับใจที่มหาชีวาลัยอีสาน..... 
สำรวจป่าเพื่อการเรียนรู้ธรรมชาติ.....
ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเดินควงแขนกับครูอ้อย.....
กิจกรรมยามว่างของชาวเฮฮาศาสตร์ในมหาชีวาลัยอีสาน..... 
คุณขจิตในสายตาของสาวใหญ่ ....
.เผยความในใจให้ได้รู้กับครูบาสุทธินันท์.....
รักนะคะ..จึงกระเซ้าเล่น .....
ความสุขแบบนี้...ขออีกครั้งได้ไหมคะ.....
ถามว่า..ได้อะไรจากการไปสวนป่าพ่อครูบาสุทธินันท์.....
ให้รัก..ให้กำลังใจ..ให้ที่ระลึก.....
วางแผนทัวร์อีสานหยุดสามวันนี้.....
F2F มิตรรัก GotoKnow กับใครบ้าง.....
เปิดประตูความเป็นมิตรได้ที่นี่.....
พลังจากมหาชีวาลัยอีสานทำให้น้องขวัญทำกับข้าวอร่อย..... 
กายห่าง..แต่ฝากดวงใจไว้ด้วยกัน.....
เช้านี้..สดใส..ที่บ้านครูบาสุทธินันท์.....
ไปเดินป่าชมธรรมชาติที่บ้านครูบาสุทธินันท์(ต่อ).....
ประเทศไทยมีสุขทุกหย่อมหญ้า.....
ความสุขที่ได้ทำอะไรตามใจตนเอง...
คงจะต้องนับกันว่า..มีกี่บันทึก..และใช้เวลากี่วัน..ความทุ่มเทกี่กิโลกรัม...นับเลย